PlusAlbumrecensie

Op Troostprijs zingt Merol zonder ernst over dingen die ertoe doen

Troostprijs, het debuutalbum van zangeres Merol, bevat frisse elektropop die soms de kant van dance opgaat. De teksten zijn grappig, maar niet vrijblijvend.

Peter van Brummelen
null Beeld

31 is Merol nu. Maar Laatbloeier, het openingsnummer van haar debuutalbum Troostprijs, schreef ze blijkbaar al enige tijd geleden. ‘Bijna dertig nog op kamers / Geen hypotheek,’ begint ze het nummer waarin ze bezingt gek te worden van al die mensen die menen dat ze op haar leeftijd al veel verder had horen te zijn in het leven.

Nee, ze heeft ‘geen kind of kinderwagen’ en ook ‘geen auto, da’s voor later’. Maar mag ze misschien haar eigen tempo bepalen? ‘Ik heb toch nooit iemand ene fuck beloofd’? Dan is ze maar een laatbloeier, zelf zit ze daar allerminst mee: ‘Geen hits, geen echte / Geen vriend, geen echte’.

Ja, goed liedje om een album mee te beginnen. Opzwepend muziekje, pittige tekst. Maar wacht even, hoezo ‘geen hits’? Met de nummers Hou je bek en bef me en Lekker met de meiden had Merol een paar jaar terug toch veel succes? Iedereen kent die nummers, ja, de titels schopten het zelfs tot uitdrukkingen, maar de Top 40 wist ze er merkwaardig genoeg niet mee te halen.

Oude rot

Troostprijs, het debuutalbum dat nogal lang op zich liet wachten, staat vol nummers die het zomaar tot ‘echte’ hits zouden kunnen schoppen. Bij de credits duikt opvallend genoeg de naam van oude rot Jochem Fluitsma op, bekend van het duo Fluitsma en Van Tijn dat in de jaren tachtig veel grote nederpophits schreef en produceerde.

Sommige nummers op Troostprijs lijken muzikaal een beetje te knipogen naar die tijd (waarin Merol nog niet eens was geboren), maar het album klinkt vooral eigentijds. De stijl: frisse elektropop, die hier en daar de kant op gaat van disco of dance. En tussen alle elektronische klanken duikt soms een gitaartje (elektrisch dan wel akoestisch) of een ‘echte’ bas op.

Dat Merol een kleinkunstachtergrond heeft, hoor je aan Troostprijs niet af. Ze heeft een geschoolde stem, maar doet gelukkig nergens aan die heel na-druk-ke-lij-ke manier van zingen zoals die gebruikelijk is in de musicalwereld (de zangeres maakte een tijd deel uit van de cast van Soldaat van Oranje). Aangenaam direct zijn ook haar teksten.

In Bendronkenlaatme zingt ze: ‘’k stap nu op de fiets / Ben te zat om nog te neuken.’ Hoe geef je daar een rijmend vervolg aan? Zo: ‘Oh, ik lik wel lekker aan een tosti / Bij de laatste ronde in mijn keuken.’ Ook leuk is Manic Pixie Dream Girl, waarin ze een blijkbaar iets te oude man toebijt: ‘Je kan toch ook een motor kopen / of een ouwe Porsche’.

Grappig is Merol bijna voortdurend, maar verwar al die humor vooral niet met vrijblijvendheid. Haar liedjes snijden onderwerpen aan die ertoe doen, zeker voor generatiegenoten. En er is natuurlijk niets mis met de ernst van naaste collega’s als Froukje en vooral S10, maar het is wel zo leuk dat er bij die nieuwe lichting Nederlandse zangeressen ook één is die weet wat relativeren is.

Pop

Merol
Troostprijs
(Ammehoela Records/Universal Music)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden