Plus

Op kunstexpeditie in New York: 'Daar moest de Titanic aanmeren'

Honderd directeuren en artistiek leiders uit Amsterdam en omgeving bezochten deze week in New York het ene museum na het andere. 'Een boost van inspiratie en contacten.'

Weinberg (links van het midden) blijft onvermoeibaar uitleggen Beeld Maartje van Hoek

Wat zijn de privileges als je met een stuk of dertien Amsterdamse en Amstelveense museumdirecteuren tegelijk een van 's werelds bekendste musea bezoekt in New York?

Eén: de directeur heet je persoonlijk welkom met koekjes, ijsthee en koffie.

Twee: je mag op het dak staan en dat betekent in New York doorgaans een imposant uitzicht over de stad.

Drie: je krijgt een persoonlijk lesje stadsgeschiedenis van de directeur. In dit geval geeft Adam Weinberg het (uitgebreide) college over New York en zijn Whitney Museum of American Art. Anderhalf jaar geleden is dat geopend aan Gansevoort Street. Bij een raam in het trappenhuis: "Zie je die ijzeren boog daar? Daar had de Titanic moeten aanmeren, als ze ooit was aangekomen."

Weinberg is een olijke Amerikaan die met forse stappen over de brede vloeren van zijn museum beent. Hij kuiert niet, zoals de meeste bezoekers van het museum wel doen. Daarvoor heeft hij simpelweg te veel te vertellen en te weinig tijd. Een beetje verbluft hollen de deelnemers van de factfindingmissie voorbij de tentoonstelling en achter hem aan.

Professioneel
De dertien zijn onderdeel van een grotere groep directeuren en artistiek leiders uit Amsterdam en omgeving. Wethouder Kajsa Ollongren is met ze mee naar New York op de eerste culturele missie naar de stad die in de zeventiende eeuw als Nieuw-Amsterdam werd gesticht.

"We zijn hier niet om op ons gemak kunst te kijken," zegt directeur van het Van Gogh Museum Axel Rüger terwijl hij door het Whitney loopt. "Wij komen hier met professionele belangstelling. Het nieuwe Whitney is net anderhalf jaar open."

Rüger wijst op de omvangrijke operatie om dat museum te verplaatsen van de Upper East Side naar het Meatpacking District, een afstand van zo'n 10 kilometer. "Ik wil graag weten waar ze allemaal tegenaan zijn gelopen in de eerste anderhalf jaar."

Het antwoord, zegt een grinnikende Weinberg: "We hebben de wc's op de verkeerde plek gebouwd. In de kelder. A real screw-up, aldus de New Yorker. Want niemand kan ze vinden."

Folder
Zo onbeduidend kan het probleem zijn van een museum van wereldniveau op een nieuwe plek. Directeur Karin van Gilst van het Stedelijk let op alles: "Nu ik hier ben kijk ik goed naar onze collega's. Hoe doen ze het, hoe ziet het gebouw eruit, of de verlichting buiten of in het museum. Ik denk de hele tijd: wat kan ik hier mee, wat moet bij ons beter? En ik neem overal een voorlichtingsfolder mee."

Van Gilst vertelt op weg naar het Whitney Museum dat zij sinds anderhalf jaar actief zoekt naar geldschieters in de Verenigde Staten. "Sommige dingen doen ze in de VS beter. Geld schenken aan culturele instellingen zit hier meer in de cultuur. Wij proberen te zoeken naar Amerikanen die iets hebben met ons museum of met de stad. Mensen die ons willen steunen. Tot nu toe zijn we daarin redelijk succesvol. We hebben er een paar grote geldschieters bij."

Judikje Kiers, de directeur van het Amsterdam Museum, ging donderdagochtend uitgebreid langs bij het Museum of the City of New York, aan Fifth Avenue. "We hebben verdere samenwerking besproken. Dat was natuurlijk nuttig. Maar ook in andere musea kom ik op ideeën. Deze reis is een boost van inspiratie en contacten. Dat komt omdat we met zo velen zijn. Als we nu ergens binnenkomen, hebben we impact. Dat merk je. Als ik alleen in een stad ben, bezoek ik misschien twee musea. Nu hebben we een bomvol en divers programma. Dat heeft voor mij als directeur enorme meerwaarde."

Meerwaarde moet de missie ook hebben voor de Amerikaanse gesprekspartners. Als Weinberg vertelt dat de verschuifbare panelen in het Whitney na elke expositie de New Yorkse vuilnisbelt opgaan, kijken directeur Els Ottenhof en business developer Bert Menning van het Amstelveense Cobra Museum elkaar stomverbaasd aan. "Je kunt ze toch hergebruiken? Wij doen al twintig jaar met dezelfde panelen."

Maar die opmerking heeft Weinberg heeft niet gehoord. Hij is de volgende betonnen trap alweer afgerend, op naar een volgend verhaal op de volgende verdieping.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden