PlusReportage

Op de set bij de tiende speelfilm van Alex van Warmerdam

Regisseur-scenarist Alex van Warmerdam is bezig met de opnamen van zijn tiende speelfilm. Ook bij ‘een saai, maar nood­zakelijk scènetje’ let hij op de allerkleinste details. ‘Waar is de kat eigenlijk?’

Links: Anniek Pheifer komt binnen, waar Hans Kesting (in de serie haar man) met de kattenbrokjes klaarstaat. Annet Malherbe zet de poes op de juiste plaats. Beeld Bob Bronshoff

“Je kent die deur,” zegt regisseur Alex van Warmerdam tegen actrice Anniek Pheifer. Zij is al vier keer het pand aan de Palestrinastraat in Zuid komen binnenlopen om de (afwezige) katten eten te geven, maar Van Warmerdam is niet tevreden over de breedte van de kier waarop ze de deur daarna heeft laten staan. Hij komt achter de monitor vandaan waar hij de opnames heeft bekeken, loopt naar de kamerdeur, die op een bescheiden kier staat, en doet hem met een ferme duw dicht. “De katten hebben een leven in een gesloten omgeving. Eerst niet. Nu wel.” Pheifer – winterjas, dikke shawl – knikt dat ze het heeft begrepen.

Van Warmerdam is dezer dagen in Amsterdam bezig met de opnamen van Nr. 10, zoals hij zijn tiende speelfilm heeft gedoopt (“Hij heeft zich genesteld, dat heb je weleens met titels”). Daarin draait het om bedrog. Pheifer speelt Isabelle, actrice bij een theatergezelschap dat toewerkt naar een première. Zij heeft een relatie met Karl, de regisseur van het gezelschap, gespeeld door Hans Kesting. Ook houdt ze het met een van de acteurs, Günter, die als kind is gevonden in een Duits bos (een rol van Tom Dewispelaere, die ook te zien was in Borgman en Schneider vs. Bax). Verder wil Van Warmerdam niks kwijt over de plot.

Regisseur Alex van Warmerdam is niet tevreden over de breedte van de kier van de deur.Beeld jan pieter ekker

Hij toont het voorblad van zijn verfomfaaide exemplaar van het scenario van Nr. 10. Daarop staat vermeld: ‘Omdat voorkennis van de plot het plezier ingrijpend zal bederven, verzoeken wij u vriendelijk – maar met klem – de inhoud van dit scenario geheim te houden.’

Eigenlijk zouden de opnamen een jaar geleden al zijn, maar nadat een subsidie­aanvraag was afgewezen, moest het script worden aangepast en moesten er nieuwe locaties worden gezocht. “Een grote domper,” aldus broer en producent Marc van Warmerdam. “Maar het script is in de tussentijd nóg beter geworden.”

Geen kinderfilm

“Waar is die kat eigenlijk?” vraagt Alex van Warmerdam nadat Pheifer opnieuw in de hal is gaan staan. Hij rammelt met een pak brokjes. “Is dit voer van hier of van ons?” Een paar tellen later komt Van Warmerdams partner Annet Malherbe, die dit keer niet meespeelt maar regie­assistent is, de kamer binnen met een grote zwarte kat. Als ze het beest bij de bakjes heeft geparkeerd en Van Warmerdam weer achter zijn monitor heeft plaatsgenomen, kan de volgende take worden opgenomen.

Beeld jan pieter ekker

Pheifer komt de kamer weer binnen, loopt naar de gootsteen om het waterbakje te vullen, murmelt onderwijl wat tegen de kat, strooit wat brokken in een van de andere bakjes, en trekt de deur achter zich dicht. “Deze was goed,” zegt Van Warmerdam, “maar nu nog eentje zonder kat. Hij doet niks bijzonders, hij verrast ons niet. Het is alleen maar vragen om moeilijkheden en ik vind het toch een beetje kinderfilm, zo.” ­Malherbe neemt de kat weer mee. “Kom maar Zorro,” zegt ze. “Het is al goed.”

Bij de zesde take maakt cameraman Tom Erisman een verkeerde beweging; de zevende wordt al snel onderbroken door Van Warmerdam. “Je keek naar iemand hier,” zegt hij tegen Pheifer. “Je wierp een gekke blik.” Na de achtste keer is hij wél tevreden. “Dit was goed!” Met een diepe zucht: “En dat allemaal voor een saai, maar noodzakelijk scènetje.” Met veel theater: “Dit is eigenlijk volkomen onbelangrijk allemaal.”

Nr. 10 van Alex van Warmerdam wordt begin 2021 in de Nederlandse bioscopen verwacht.

Crowdfunding

De Van Warmerdams kunnen volgende week pas aangifte doen van de camera die maandagochtend bij een pompstation uit een auto van een productiemedewerker werd gestolen. Vanwege onderbezetting op het bureau is hen gevraagd op 23 december terug te komen. Omdat ze toch iets wilden doen, hebben de broers een beloning van 10.000 euro uitgeloofd voor de gouden tip die leidt tot het terugvinden van de camera.

Als de camera niet wordt terug­bezorgd, moet een aantal scènes opnieuw worden opgenomen. De extra kosten komen boven op het tekort van 200.000 euro (op een totaalbudget van 4,2 miljoen euro). Daarvoor was al een crowdfundingactie opgezet: wie Nr. 10 ondersteunt met een bijdrage van 1000 euro, ontvangt een door Alex van Warmerdam gemaakte piëzografie (zie boven), gesigneerd, genummerd en ingelijst. Desgewenst kan de naam van de begunstiger worden vermeld op de aftiteling.

Beeld Alex van Warmerdam
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden