PlusAlbumrecensie

Ook op het album stijgen Wainwright en het Amsterdam Sinfonietta tot grote hoogte

Stefan Raatgever
Rufus Wainwright & Amsterdam Sinfonietta Live. Beeld
Rufus Wainwright & Amsterdam Sinfonietta Live.

Komende week zouden ze beginnen aan een innige reünie. De Amerikaanse troubadour Rufus Wainwright (48) en het Amsterdam Sinfonietta, het strijkorkest dat de afgelopen jaren al zoveel gedenkwaardige samenwerkingen aanging met popartiesten. Zo gaf het gezelschap concerten met De Dijk, Typhoon en Blaudzun. De laatste jaren kijkt het Sinfonietta ook over de grens. Jonathan Jeremiah zong met het orkest en Wainwright ging in januari 2017 al mee op tournee.

De opnames daarvan verschenen deze maand als opwarmertje voor de tweede concertserie. Nu die is afgelast, rest voorlopig alleen de herinnering aan een zeer geslaagde samensmelting van pop en klassiek. Toegegeven, voor sommigen klinkt de gedragen stem van Wainwright met zijn langgerekte uithalen als een mug in een slaapkamer, maar voor anderen is hij juist meeslepend theatraal.

Licht-blasfemische tekst

Omdat de zanger zijn volume in toom houdt, maar vooral omdat de arrangementen hem passen als een op maat gemaakt kostuum, stijgt hij samen met het orkest tot grote hoogte. How Deep is the Ocean, een stokoude song van Irving Berlin, klinkt zo als een behaaglijke winterklassieker. Gay Messiah is vintage Wainwright met een lichtblasfemische tekst die dankzij de strijkers een lieflijk wiegeliedje wordt.

Het mooist is het slot, als Wainwright Jacques Brels Amsterdam onder handen neemt. Geheel tegen zijn gewoonte in houdt hij het klein. En dat werkt wonderwel.

POP/KLASSIEK

Rufus Wainwright and Amsterdam Sinfonietta
BMG Rights

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden