PlusAchtergrond

Ontwerper Karim Adduchi verdreef met 200 wildvreemden bordurend de eenzaamheid

Karim Adduchi Beeld Carly Wollaert
Karim AdduchiBeeld Carly Wollaert

Het project Social (Distancing) Fabric van ontwerper Karim Adduchi bracht 200 wildvreemden bordurend bijeen. Het resultaat, een kunstwerk van 32 bij 1,5 meter, is te zien op de Dutch Design Week. Een deel hangt nu in de Stopera.

Internationaal kregen de couturecollecties van Karim Adduchi (33) al veel credits, waarbij met name zijn trouw aan Marokkaans vakmanschap en sociale engagement worden geroemd. Zo ging hij er begin dit jaar in ­Dubai vandoor met de tweede plaats van de Vogue Fashion ­Prize voor Arabisch talent. De in Barcelona opgegroeide Marokkaan, die inmiddels al negen jaar in Amsterdam woont, is een verhalenverteller en verbinder.

Twee jaar geleden richtte hij samen met de Belgisch-Italiaanse Ann Cassano, die al jaren met vluchtelingen en opvangcentra werkt, The World Makers Foundation op, een gemeenschap van nieuwkomers en migrantenkunstenaars. Ze bieden zo makers een platform voor hun skills en zetten mode en kunst in om mensen samen te brengen en als therapie

Hun eerste grote therapeutische project, Social (Distancing) Fabric genaamd, is nu voltooid. Het idee ontstond tijdens de lockdown. Adduchi zat vast in zijn studio in het Wow-gebouw in Bos en Lommer, terwijl orders en projecten werden gecanceld. Hij besloot borduurpakketten samen te stellen met stof, een originele tekening van zijn hand en naald en draad, en die naar ­andere geïsoleerde zielen te sturen, om middels deze oude handwerktechniek de coronablues te verzachten. Uiteindelijke doel: er een gezamenlijk kunstwerk van maken.

Handgeschreven brieven

Op zijn oproep via sociale media kreeg hij binnen een dag vijfhonderd aanvragen. Materiaal voor zo veel pakketten had hij niet en winkels waren dicht, dus selecteerde hij de eerste 175 vrijwilligers, de rest stuurde hij naar verzorgingstehuizen, asielzoekerscentra, ongedocumenteerden en vrienden die wel wat steun konden gebruiken.

Langzaam druppelden de werken binnen, voorzien van handgeschreven brieven met persoonlijke verhalen over eenzaamheid en wat de ­lockdown deed met levens, banen en dromen. Adduchi: “Het heeft me lang gekost om alle brieven te lezen, want ze waren zeer emotioneel beladen.” Voor de ontwerper zelf was het ook een emotioneel project, omdat de getekende ­gezichten die hij met het pakket meestuurde, in dezelfde stijl waren als de tekeningen die hij als tiener tijdens donkere periodes maakte. “Het pad om uit te vinden wie ik was, ging met ups en downs, soms voelde ik me compleet verloren en snakte ik naar gezelschap.”

Social (Distancing) Fabric. Beeld Carly Wollaert
Social (Distancing) Fabric.Beeld Carly Wollaert

Symbolisch

De helft van de geborduurde inzendingen kwam uit Nederland, de rest uit Europa, Algerije, Marokko, Amerika, Dubai, China en Iran. Soms werkten buren samen aan één werk, in verzorgingstehuizen maakten mensen werk af voor anderen die waren overleden. Roberto Luis Martins (26), freelance modecurator, bestelde een pakket voor zichzelf, maar toen zijn tante ernstig ziek werd en in VUmc kwam te liggen, besloten ze er een gezamenlijk project van te maken. “Omdat ze weinig gevoel meer had in haar handen, vond ze het fijn als ik borduurde terwijl zij keek, ondertussen voerden we mooie gesprekken. Na haar overlijden vond ik het lastig om het werk af te maken. Uiteindelijk heb ik een van de gezichten op de tekening van Karim met borduursel symbolisch laten vervagen. Tiagueda, een tweede moeder voor me en bijna een halve eeuw geleden uit Portugal naar Nederland gekomen, heeft zich in Nederlandse context soms wel onzichtbaar gevoeld. Heel mooi dat ik haar nu een plaatsje kan geven in dit gezamenlijke kunstwerk.”

Zwanine Siedenburg (56), pastoor bij Het Drugspastoraat Amsterdam, maakte het werk voor een sieradenontwerpster in Dubai, omdat daar de postbezorging volledig stillag. Via Zoom hadden ze contact over de te gebruiken kleuren. “Heerlijk, ik kon zo haar woon- en slaapkamer in gluren, alsof ik op de koffie was bij een onbekende buurvrouw.”

Eenmaal de smaak te pakken, bestelde Siedenburg nog twee pakketten voor verslaafde vrouwen met wie ze werkt. “Een daarvan is een verwrongen lapje geworden, stinkend naar de sigarettenrook. Ik dacht dat Karim en Ann er niet op zaten te wachten, maar ze wilden het dolgraag hebben. ‘Onaf is ook een verhaal,’ zeiden ze. Mijn andere cliënt had al vrij snel geen zin meer in het borduren en besteedde haar lapje uit aan een Surinaamse vrouw in een verzorgingstehuis. Zo zit er achter elk borduurwerk een verhaal. En het mooie is: míjn bijdrage met keurige steekjes binnen de lijntjes is in het ­gezamenlijke kunstwerk niet meer of minder dan dat nicotinelapje.”

Gehalveerd

Voor Nimue Smit (29), model en werkzaam als projectmanager bij het Zorginstituut Nederland, bood het borduurpakket een fijne af­leiding. “Ik zat midden in mijn thesis en het was fijn om aan iets te werken wat zichtbaar mooier werd met alle tijd die ik erin stopte, minstens twintig uur. Ik ben in mijn moeders naaidoos vol restjes op zoek gegaan naar extra kleuren, mijn moeder zelf heeft er ook nog aan meegewerkt.”

Alle werken werden door Adduchi en zijn team verwerkt tot een kunstwerk van 60 bij 1,5 meter. Adduchi: “Ik heb het later helaas moeten halveren, anders kan niemand het kwijt.” Het werk hing vijf dagen in het Amsterdam Museum, binnenkort is het te zien op de Dutch ­Design Week in Eindhoven. Alle foto’s van de borduursels en verhalen zijn gebundeld in een boek, sommige verhalen anoniem om privacy te waarborgen.

Een fragment van het kunstwerk hangt nu in de entreehal van de Stopera. Wethouder Touria Meliani (onder meer Kunst en Cultuur) is er trots op. “Ik bewonder het werk van Karim ­persoonlijk, hij laat zich leiden door hoop en het geven van stemmen aan de mensen zonder stem, daarmee zet hij verandering in gang. ­Karim werkt vanuit broedplaats Wow, die een echte buurtfunctie heeft. Hij is sinds de oprichting bezig met het samenbrengen van kunstenaars en mensen uit de Bos en Lommerbuurt om samen aan projecten te werken. Ook daarom hangt het werk nu op zo’n centrale plek, om te laten zien wat er allemaal in broedplaatsen kan ontstaan.”

Dutch Design Week, 16-24 oktober

Wintercollectie Daily Paper. Beeld Daily Paper
Wintercollectie Daily Paper.Beeld Daily Paper
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden