Plus

Ontwerper Erik Frenken: 'Als ik iets wil, is niets anders belangrijk'

Ontwerper Erik Frenken heeft deze week het Cultuurfonds Mode Stipendium ontvangen. Op zijn werkplek, antikraak in Zuidoost, vertelt hij over de obstakels onderweg: 'Ik ben met mijn voortanden over de stoep geschuurd.'

Erik Frenken: 'Het zou wel leuk zijn om internationaal een beetje relevant te zijn.' Beeld Fleur Beult

De deur van het kale kantoorpand in Zuid-Oost zwaait open alsof het een kapitale villa betreft en Erik Frenken (43) deelt twee zoenen uit. "Welkom op mijn nieuwe werkplek."

Het filmpje dat woensdag in het NewWerktheater werd vertoond bij de uitreiking van het Cultuurfonds Mode Stipendium was bij hem thuis in Den Haag opgenomen. Interviews besloot hij echter tussen de verhuisdozen in zijn nog lege kantoor met weerzinwekkende oranje vloerbedekking te geven.

"Ik dacht: fuck it, dit is nu eenmaal de situatie, antikraak voor 200 euro per maand. Het heeft wel iets rebels, en ook nog op loopafstand van Ikea's gehaktballetjes, fijn voor de lunch." Nu nog een magnetron, een tosti-ijzer heeft hij al. Er staat er ook één in de gezamenlijke ruimte van het pand, 'maar ik heb geen zin in andermans broodkruimels'.

Het kon ervan af, want aan het stipendium, ingesteld door een anonieme mecenas, is 50.000 euro verbonden. Bas Kosters en Ronald van der Kemp gingen Frenken recent voor als ontvangers van de jaarlijkse prijs voor modeontwerpers die uitmunten in artistieke kwaliteit. "Are you kidding me?!" had hij uitgeroepen tijdens hét telefoontje. Hij heeft al weken kippenvel.

Alom gelauwerd
Op Viktor & Rolf na is Erik Frenken waarschijnlijk de meest gelauwerde modeontwerper van Nederland. Cum laude afgestudeerd aan de kunstacademie in Den Haag, daarna ook nog cum laude aan de fameuze academie Central Saint Martins in Londen, waar ook John Galliano, Alexander McQueen en Stella McCartney afstudeerden.

Tussendoor werd zoon Pop (15) geboren ('Mijn vriendin zat met de baby in Den Haag, ik in Londen') en won hij 'als provinciaals knulletje' onder meer ITS, een prestigieuze wedstrijd in het Italiaanse Triëst. Het Gemeentemuseum Den Haag kocht zijn examencollectie, een stage bij Miguel Adrover in New York volgde ('Het designteam bestond uit Spanjaarden, de coupeurs waren Chinezen - ik heb weinig gecommuniceerd die zes maanden').

Daarna werkte hij in Milaan voor Alberta Ferretti, vier jaar als hoofdontwerper voor Viktor & Rolf, en zeven jaar voor zijn eigen label Avelon. "Eerst ingehuurd door de Blue Blood Group, later ging ik zelf door met een investeerder; een lang verhaal."

Voor een appel en een ei
Na vier rechtszaken ('Allemaal gewonnen') begon hij twee jaar geleden opnieuw en nu is het volle kracht vooruit met zijn label Frenken. Zo groot als Marc Jacobs hoeft hij niet te worden, zegt hij, 'maar het zou wel leuk zijn om internationaal een beetje relevant te zijn'. "Om in winkels te hangen die ík cool vind."

Het is zijn talent, down-to-earth charmante Haagse persoonlijkheid én gedrevenheid om het koste wat het kost te gaan maken in de internationale modewereld, die Erik Frenken sinds zijn afstuderen in 2002 tot lieveling van veel editors hebben gemaakt.

Met zijn minimalistische collecties waarin hij klassiekers een coole rock-'n-rolltwist geeft. Fris, conceptmatig, maar niet te ingewikkeld. Zijn punky zwarte skinny jeans, slordig gestikt en versierd met leren strips van acht centimeter van de onderkant tot halverwege het dijbeen, wat het idee gaf van Duct-tape, werd al snel een klassieker. In zeven jaar verkocht hij er achtduizend.

Tegen het einde van Avelon kreeg hij het aanbod van een museum om het gehele Avelon­oeuvre voor een ton te verkopen. "Maar toen bleek mijn zakenpartner alles nét voor een appel en ei van de hand te hebben gedaan aan een opkoper. Per kilo. Afschuwelijk."

Als kind kwam Erik Frenken al vaak te laat voor het avondeten, omdat hij van zichzelf pas naar huis mocht als hij een tennisbal honderd keer achtereen tegen de muur had geslagen zonder dat het ding op de grond viel. ("Als ik iets wil, is niets anders nog belangrijk.")

Later, als er op de kunstacademie gevraagd werd wie van zijn klas na het afstuderen voor zichzelf wilde beginnen, zat hij als enige op het puntje van zijn stoel 'met twee vingers gestrekt in de lucht'.

Inmiddels weet hij dat bij ondernemen tegenover twee meevallers acht tegenvallers staan. "Ik ben met mijn voortanden over de stoep geschuurd, maar ach, dan doe je er twee nieuwe tanden in en ga je weer door." Waar dat optimisme vandaan komt? "Negatieve momenten zie ik als tijdelijk. Het is prima is om vijf jaar regen te hebben, daarna komt toch weer zonneschijn."

Kort lontje
Jarenlang kwam hij pas thuis als zijn kinderen (Pop 15, Fieve 12 en Brand 7) al op bed lagen en moesten ze financieel alle zeilen bij zetten. "Maar ach, is het slecht voor kinderen om af en toe 's avonds brood met pindakaas te eten? We zijn ook een paar jaar niet op vakantie geweest. We wonen in Den Haag in een buurt waar zo'n beetje iederéén vier keer per jaar op vakantie gaat. Tja, wij niet. Fucking deal with it."

De wintercollectie van 2019 Beeld Fleur Beult

Wat voor vader hij is? "Niet zo streng, hoewel ik door stress op het werk wel een kort lontje kan hebben. En ik ben echt consequent in het niet consequent zijn. Verder sta ik elke zaterdag langs de lijn bij de hockeywedstrijd van Fieve. Ik herken veel van mezelf in haar, zo is ze ook bloedfanatiek."

Zijn vrouw, Brigitte Tellier, voormalig beauty editor van tijdschrift Glamour, werkt ook bij hem in het bedrijf. Ze is verantwoordelijk voor al het beeld, online, op social media, regelt de shoots voor het lookbook en helpt vier keer per jaar bij de verkoop in een showroom in Parijs.

"Als Erik morgen zegt dat we voor zijn carrière met het gezin in Parijs op een zolderkamer moeten gaan wonen, ga ik meteen mee," zegt ze. "Anders zou hij doodongelukkig worden. Ik ken Erik niet anders dan dat hij dit pad wil bewandelen, dit moét hij doen en dus gaan we daarvoor."

Medewerker Judith Verkerk verzorgt de productie en de communicatie met het tweede kantoor in Portugal, van zijn zakelijk partner, waar financiële en logistieke zaken worden geregeld en alle prototypes en samples worden gemaakt.

"We willen de kosten zo laag mogelijk houden, vanuit niets kosteloos iets opbouwen, en wat er binnenkomt, investeren we weer in het bedrijf. Stapje voor stapje. Design en kwaliteit zijn het belangrijkste, we hebben geen voorraden, en met alle fabrikanten heb ik de afspraak dat ik één of duizend stuks kan kopen. Het zijn echt topfabrikanten, de kwaliteit van de blazers en jassen is om door een ringetje te halen."

Hij heeft twaalf verkooppunten in Nederland en veertig in het buitenland: in Duitsland, België, Portugal, Japan, Libanon, Canada en Rusland. Avelon was meer zwart-wit, neutrals en grafisch, Frenken is meer edgy. Zo zat er in de eerste collectie een op de seventies geïnspireerde gifgroene zijden ruffleblouse.

Een moeilijk stuk kan toch een bestseller worden, als je de enige bent die het brengt, zegt Frenken. Classics haalt hij graag uit hun context. Een trenchcoat wordt doormidden geknipt, zodat er een korte trench én een rok overblijven, die eventueel weer aan elkaar geknoopt kunnen worden. De voorkant van een blouse kan de achterkant worden.

Glitterjersey
Hij trekt enkele prototypes voor voorjaarzomer 2020 uit een rek, waaronder een shirtdress van georgettezijde met ruches. "Ik wil 'm nog twintig centimeter langer en ook een variant in glitterjersey, dat wordt echt cool."

Zijn 'creative shirtdress' is XXXL, gemaakt in een boyisch bankiersstreepje, op het frontpaneel is een extra XS-shirt gestikt. De mouwen zitten vast met drukkers 'zodat je ze eraf kunt rukken'. Elke ochtend arriveert er wel een pakket met prototypes van de fabriek.

"Als die er goed uitzien, is dat een soort sinterklaasmomentje. Je ontwerpt in je hoofd en zet het op papier. De eerste vertaling naar 3D is altijd minder mooi, maar dat gaan we bijschaven." Honderd procent perfectie is nauwelijks mogelijk, zegt hij: "Het blijft mensenwerk, veel is met de hand gemaakt en daar in Portugal moet iemand ook maar net recht stikken na een ruzie met zijn vrouw."

Beeld Fleur Beult
Beeld Fleur Beult
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden