PlusAchtergrond

Ontwerper Duran Lantink maakt tentoonstelling met outsiders: ‘Zij zijn de sterren geworden’

Fran Stuijf is volledig in Amerikaans vlaggenpak gestoken. Beeld Bruin Parry
Fran Stuijf is volledig in Amerikaans vlaggenpak gestoken.Beeld Bruin Parry

Voor de tentoonstelling Democracy in Museum van de Geest werkte ontwerper Duran Lantink samen met outsidertheatergroep LeBelle. Bezoekers worden uitgenodigd alles flink onder te kladderen.

Ruim een jaar lang ontving Duran Lantink (33) elke maandag tien leden van theatergroep LeBelle in zijn studio, allen spelers met een verstandelijke beperking. Samen met de coupeuses en stagiaires werd er gedanst en gezongen, ’s middags sparden ze over hun dromen. Deze werden uiteindelijk verwezenlijkt in kleding en kunstwerken. Het resultaat is te zien op de expositie Democracy in Museum van de Geest.

“Ik ga ze best missen,” zegt Lantink tijdens een rondleiding door de expositie, “maar ze weten me te vinden.” Een van de theaterleden, de ras-Amsterdamse Bea Otte, blijft nog een tijd als creative director. “Ze heeft fantastische ideeën en tekent megagoede dingen. Zo goed, dat ik ervan schrok, ze is veel beter dan ik. Maar ze zeggen niet voor niets: keep your enemies close. Bea tekent te gekke psychedelische schoenen en breit ook krankzinnige poncho’s.”

Onlangs, bij de collectie die Lantink tijdens Amsterdam Fashion Week in de Hermitage toonde, had Otte al een dikke vinger in de pap. “Het dierenthema kwam van haar en ze had ook meegedacht met de casting, make-up en styling, waarbij ze niet aarzelde haar ongezouten mening te geven.”

Voor het decor van Democracy liet Lantink zich inspireren door The Factory, een kunstbroedplaats in New York waar Andy Warhol in de jaren zestig supersterren als excentrieke outsiders ontving. Ook is er een ‘hoarderinstallatie’ – Warhol was dwangmatig verzamelaar – waarin alles is ingepakt in zilverfolie.

Het decor is geïnspireerd Andy Warhol. Er is zelfs een ‘hoarderinstallatie’ – Warhol was dwangmatig verzamelaar – waarin alles is ingepakt in zilverfolie.  Beeld Bastiaan van Musscher
Het decor is geïnspireerd Andy Warhol. Er is zelfs een ‘hoarderinstallatie’ – Warhol was dwangmatig verzamelaar – waarin alles is ingepakt in zilverfolie.Beeld Bastiaan van Musscher

De leden van LeBelle zijn allemaal geobsedeerd door stardom, zegt Lantink. “Toen ik erachter kwam dat ze meer fan waren van Nick & Simon dan van de Red Hot Chili Peppers, moest ik wel even mijn verwachtingen bijstellen. Uiteindelijk heb ik van hen de sterren gemaakt.” Zo ontvangen Fran Stuijf en Joran ter Horst bezoekers via een interactieve installatie die is gemaakt in samenwerking met Joep Truijen. Fran is volledig in Amerikaans vlaggenpak gestoken. “Ze is geobsedeerd door Amerika omdat haar vader daarheen is geëmigreerd.”

770.000 steentjes plakken

In de Stardom film dansen de leden in zelf ontworpen outfits. Casper Slabbers zingt een geheel eigen versie van Ne me quitte pas van Jacques Brel. “Giovanni (Felter, red.) vond alles lelijk en wilde niets aantrekken – heel fijn voor mijn zelfvertrouwen,” zegt Lantink. “Uiteindelijk wilde hij met diamond painting meteen maar een werk van Basquiat namaken van zo’n twee bij 1.30 bij 1 meter, niet wetende dat je dan 770.000 steentjes moest plakken. Giovanni zelf was er telkens na tien minuten wel klaar mee, waarna een leger studiomedewerkers úren steentjes zat te plakken.”

Ook is er een video te zien van het Wild Classical Music Ensemble,een experimentele rockband uit België van in- en outsidermuzikanten.

Onder creatieve leiding van Fran zijn haar gewonnen trofeeën – ‘ze is overal kampioen in, judo, handbal, bowling, darten, karten’ – veranderd in objecten als een asbak of Micky Mouse. Het schilderij van Michael Jackson van Esrah van Rooij is verwerkt in een trui.

Stiften op de muur en vloer

Het werk van de LeBellekunstenaars wordt gecombineerd met maskers van Shalva Nikvashvili en Bertjan Pot en collages van Victor Crepsley. Deze kunstenaars zitten niet bij een dagbestedingsatelier maar gingen wel via een zijspoor werk maken en druppelen langzaam maar zeker de kunstwereld binnen. Crepsley maakte ook een werk met Joran ter Horst.

Bezoekers van de tentoonstelling mogen ook een bijdrage leveren door flink met stiften in de weer te gaan op muren, vloer, kunstwerken én op twee jassen van Lantink, die de expo één groot canvas noemt.

“Op steeds meer kunstplekken wereldwijd zien we dezelfde rij namen van kunstenaars, dezelfde werken, groots, meeslepend, populair bij smaakmakers in de cultuur en daarom bij het publiek. Maar hoeveel globalisering verdragen we?” vroeg Hans Looijen, directeur van het Museum van de Geest, zich af in zijn toespraak tijdens de officiële opening vorige week.

“De kunst loopt steeds meer braaf aan een leiband van correctheid, iets dat we eerder hebben gezien met een conformisme over wat ‘goede’ kunst is en wat de toetssteen niet doorstaat. Terwijl er geweldig werk wordt gemaakt door die individuele kunstenaar die zich niet voegt naar de kunstgeschiedenis, naar de beschouwers, smaakmakers en cultuurbemiddelaars. Dat is wat we hier doen, we verhogen het toneellicht zodat we vanuit de zaal alle spelers zien.”

Masker van Shalva Nikvashvili uit België. Beeld Bastiaan van Musscher
Masker van Shalva Nikvashvili uit België.Beeld Bastiaan van Musscher

Scheidslijn vervaagde

“Heel waardevol, wat er ontstaan is tussen onze spelers en Duran en zijn team,” zegt Els Köse-Vollmuller, artistiek leider van de theatergroep. “Hoe vaker ze in de studio bijeenkwamen, hoe meer de scheidslijn tussen hun werelden vervaagde. Wij maken voorstellingen en soms een film, zij maken mode. Voor ons was dat de eerste keer. De klik tussen Duran en Bea is organisch ontstaan. Het is een goed voorbeeld van hoe een outsider, onder begeleiding en bepaalde omstandigheden, eventueel een plek in de modewereld zou kunnen krijgen.”

Duran Lantink studeerde in 2013 af aan de Rietveld Academie en opereert op het snijvlak van kunst en mode. Dagelijks zet hij koelbloedig de schaar in onverkochte designerstuks die hij door elkaar husselt en waar hij verrassende one-of-a-kind-items van maakt: een mouw kan een sjaal worden, Pradaslingbacks krijgen een nieuw leven als skeelers, een fake Louis Vuittontas mixt hij met een echt exemplaar van zijn moeder.

Daarnaast werkte hij samen met kunstenaar en fotograaf Jan Hoek in Kaapstad in het project Sistaaz of the Castle met veertig dakloze transgender sekswerkers en met zijn alcoholische kunstenaarsvriend Rode Robbie. “Iets in mij verlangt sterk naar een eerlijk proces voor makers en outsiders,” zegt hij daarover.

De vaginabroek voor de videoclip van Janelle Monáe gaf hem een internationaal platform. Net als de bivakmuts gemaakt van vintage wielrenshirts voor Billie Eilish. Sindsdien is het leven van Duran Lantink een rollercoaster, zegt hij. Finalist van de LVMH Prize 2019, in oktober werd hij winnaar van de Amsterdamprijs voor de Kunst in de categorie stimuleringsprijs voor originele recyclecollecties waarmee hij ageert tegen de verspilling in de kledingbranche.

Hij had exposities in Kopenhagen en in het Centraal Museum in Utrecht en pendelde maandenlang op en neer naar Jeddah voor zijn installatie It’s not what u think op 21,39 Jeddah Arts.

Pakketjes verzenden

“Ik doe redelijk wat ik zelf wil, ik probeer te filteren waar ik gelukkig van word, zoals deze samenwerking met LeBelle. Het was ontzettend inspirerend om met mensen te werken die zo vrij zijn en werkelijk niks gek vinden. Mijn eigen werk ging er ook van flowen. Bovendien ben ik erachter gekomen dat ik megaveel geduld heb. Ook als iemand een maand lang elke week tegen alles nee zegt, blijf ik aardig.”

Luxe multibrandstores kloppen geregeld aan bij Lantink met het verzoek in hun archieven te duiken en er een nieuwe collectie van te maken. In mei presenteerde hij zijn eerste volledig eigen collectie – zonder samenwerking met een winkel of merk, gemaakt van met restanten – op Paleis Soestdijk. Het Metropolitan Museum of Modern Art kocht er een stuk van aan. De verkoop valt nog wat tegen, vindt Lantink, maar de uitleen aan beroemdheden loopt daarentegen heel goed. Zangeres Grimes en model en actrice Hunter Schafer kochten zelfs al stuks. “Daar krijg je veel pr mee. Model Bella Hadid leende voor het Met Gala een jurk, maar ze kwam er niet opdagen, zo kut. Stylisten weten me te vinden, daardoor zijn we op de studio nu wel een soort DHL+ aan het worden.”

Deze week stond hij als onderdeel van de London show Rooms in Milaan, volgende week duikt hij weer in deadstock van warenhuis Browns in Londen. Daarna gaat de rem op samenwerkingen. “Ik wil even in mijn uppie in een tunnel zitten – dat doe ik niet zo vaak – en focussen op mijn eigen collectie. Een vijfjarenplan heb ik niet, ik heb echt geen idee. Wel wil ik sinds mijn negende al hoofdontwerper van Chanel worden. Die ambitie heb ik inmiddels enigszins bijgesteld naar een tweede lijn opzetten bij Hermès of Chanel van overgebleven items. Hoe realistisch dat is? Geen idee, maar als je niet blijft dromen wordt het leven wel heel saai.’

Democracy – Museum van de Geest | Outsider Art, Hermitage, Amstel 51, t/m 6 juni 2022.

Het kunstwerk van Michael Jackson van Esrah van Rooij is verwerkt in een trui.
 Beeld Esrah van Rooij
Het kunstwerk van Michael Jackson van Esrah van Rooij is verwerkt in een trui.Beeld Esrah van Rooij

Pufferkunst

Moncler houdt met Artsy een benefietveiling van kunstwerken geïnspireerd door de nieuwe 2 Moncler 1952-collectie. De opbrengst gaat naar The Film Path, dat mensen van kleur en transgender crew members inhuurt voor film, tv en commercials. Te koop zijn onder meer: een roze Mini, door de Oostenrijkse kunstenaar Erwin Wurm ingepakt met de bekende pufferjassen, of een Puffer Desk door de Britse kunstenaar Prem Sahib. Bieden sluit op 11 oktober.

Lena Dunham

Actrice, filmmaker en schrijfster Lena Dunham is in The Union Club in Londen getrouwd met ‘Lu’, aka de Peruviaans-Britse muzikant Luis Felber. Dunham vroeg Christopher Kane drie trouwjurken te ­ontwerpen. Inspiratie: June Carter Cash, Priscilla Pres­ley en Sharon Tate.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden