Plus Theaterrecensie

Onnodig vlak Achter Het Huis ontspoort halverwege (**)

Het dagboek van Anne Frank blijkt voor Achter Het Huis inderdaad flink herschreven. Het eindresultaat is lang niet altijd geslaagd.

Anne van der Burg als Anne Frank in Achter het huis, dat is geschreven door Ilja Leonard Pfeijffer. Beeld Ben van Duin

Een hobbeltje voor de première: Het Anne Frank Fonds, dat Anne Franks dagboeken beheert, probeerde met een kort geding deze productie te voorkomen. Ilja Leonard Pfeiffer, die de dagboeken als uitgangspunt voor zijn toneeltekst nam, zou zich te veel vrijheden permitteren.

Het fonds hekelt het taalgebruik, de vermeende humor en de fictieve verhaallijnen. Hummelinck Stuurman Theaterbureau deed een beroep op het verjaren van het auteursrecht, en de première ging zaterdag onverhinderd door.

Bloemrijke zinnen
In korte scènes schetst Achter Het Huis hoe opsluiting en angst ervoor zorgen dat elke vorm van beschaafdheid het aflegt. Het dagboek blijkt inderdaad aan een flinke herschrijving te zijn onderworpen. Die is lang niet altijd geslaagd.

Pfeiffer legde zijn personages bloemrijke, literaire zinnen in de mond. Mooi geconstrueerd misschien, maar ook problematisch: door de personages schemert steeds de schrijver zelf, die vrij protserig de ene na de andere onnodig complexe, gevatte zinsconstructie formuleert.

Daarbij onderscheiden de personages zich door de eenvormigheid van hun idioom nauwelijks van elkaar.

In een schemerdecor koos regisseur Johan Doesburg bovendien voor een expliciete, frontale speelstijl, waardoor alle emoties (meestal geagiteerd of kwaad) extra worden benadrukt. Dat maakt het spel onnodig vlak.

#MeToo-parallel
Halverwege ontspoort het volledig. Een bizarre wending neemt de overhand als Fritz Pfeffer (Cees Geel) zich vergrijpt aan de jonge Margot (Amarenske Haitsma).

Om onbegrijpelijke redenen kan zij vervolgens op geen enkele steun rekenen, en met name Otto Frank (Hajo Bruins) ontpopt zich in de tweede helft tot een onverbiddelijk, gevoelloos personage.

De parallel met de #MeToo-getuigenissen is evident, alleen is volstrekt onduidelijk hoe en waarom zich dat ineens tot dit verhaal verhoudt.

Pfeiffer mag zich alle vrijheden permitteren om zijn eigen duiding te geven, maar ik betwijfel zeer of hij dit echt nog nodig had om het sociale en morele verval van deze personages af te tekenen.

Lees ook: Achter Het Huis laat zien: Anne is geen granieten monument

Achter Het Huis (**)

Door Hummelinck Stuurman Theaterbureau
Gezien 11/11, Haarlem
Te zien 6-15/2 DeLaMar, 2/3 Amstelveen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden