PlusInterview

Onder leiding van Frances Sanders gaat Boslab, ook dit jaar, gewoon door

In Ik hoop op Zegen moeten de acteurs in balans blijven op een vlot.Beeld Michiel Landeweerd

Ze legde 37 jaar geleden het fundament onder het Bostheater. Frances Sanders (65) is nu artistiek leider van het Boslab Theaterfestival, een van de weinige festivals die dit jaar wél doorgaan. 

Frances Sanders vond ooit een verdwaalde toneelspeler gekleed als vorst terug in het Amsterdamse Bos en raakte geïnspireerd door de magie van deze setting. Achter de houten poorten van Het Amsterdamse Bostheater bevindt zich een magische wereld waar theatermakers de natuur gebruiken om hun voorstellingen tot de verbeelding van het publiek te laten spreken.

“Het bos ontvouwt zich als een duister sprookje,” zegt Sanders, artistiek leider van het Boslab Theaterfestival. “Je vindt er de wezens die je ’s nachts tegenkomt in je mooiste dromen of je ergste nachtmerries. Het bos creëert een sfeer die zowel troostend als verontrustend kan zijn.”

Sanders was dertig jaar lang artistiek leider van de Stichting Theater Het Amsterdamse Bos. Bij haar afscheid in 2014 werd zij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Ze is nu artistiek leider van Boslab en dit is het laatste ei dat ze legt voor haar pensioen. “Ik wil jonge makers de vrijheid geven die ik hier zelf 35 jaar geleden vond. Dat is essentieel voor het maken van goede kunst. Je moet veel ruimte krijgen, naast steun en begeleiding.”

Het Amsterdamse Bostheater bestaat 37 jaar. Het podium en de tribune werden al gebouwd tijdens de aanleg van het park in 1934. In de jaren zestig en zeventig raakte het openluchttheater in de vergetelheid. Totdat een groep net afgestudeerde toneelspelers er weer neerstreek. Sindsdien wordt er elke zomer een nieuwe voorstelling gemaakt. Sinds drie jaar is er het Boslab Theaterfestival.

Genoeg ruimte

De meeste festivals werden deze zomer afgelast door de coronamaatregelen, maar Boslab gaat wel door. “We hebben zoveel ruimte hier, anderhalve meter is geen probleem. We hebben ervoor gezorgd dat de intieme sfeer van het bos blijft, ondanks de maatregelen. Zo gebruiken we de tribune dit jaar niet, maar staat er een groot terras met houten tafeltjes voor het podium.”

Zeven jonge, net afgestudeerde makers staan op het programma, verdeeld over vijf looproutes door het bos. Het festival biedt een combinatie van premières, remakes en voorstellingen van een half uur. Per avond zijn er maximaal vier te bezoeken door 125 man. “We hebben de makers geselecteerd op twee dingen: het is belangrijk dat ze iets oproepen in de verbeelding bij het publiek en dat ze zich thematisch verhouden tot de tijd waarin we leven.”

Elke avond nemen gastheren Leon Brill en Dennie Lukkezen het publiek mee en presenteren ze Radio Boslab als duo Maik en Erik in een levensgrote poppenkast van Grolschkratten. Brill: “We nemen de snelle media op de hak en vergroten het gevoel van leegheid dat zij veroorzaken. Maar we draaien ook de hele avond theatrale plaatjes.” Daarnaast leiden ze de groepjes mensen langs de verschillende kleurenroutes.

Mooiste plekjes

Spannende, absurdistische en vaak ontroerende voorstellingen zijn te bewonderen in de schemering op de mooiste plekjes in Het Amsterdamse Bos. Zo is de voorstelling Ik Hoop op Zegen van collectief Blauwdruk te zien vanaf een waterfiets op de grote vijver. Hier balanceren Tijs Panis, Bram Walter en Romijn Scholten op een vlot in een barok-futuristische voorstelling. Met het klassieke metrum gecombineerd met de taal uit 2020 geven ze een moderne twist aan Vondels Gijsbrecht. Heel Nederland is al overstroomd en alleen Amsterdam is overgebleven, maar de dijken staan op springen en Gijsbrecht van Amstel moet ervoor zorgen dat al zijn ‘loyal Amsterdammers’ niet op de bodem van de zee belanden.

Charles Pas vertolkt met How to play Kasper de rol van Kasper Hauser als wolfskind. Een spierwit bed met lakens op een bemodderde grond maakt het contrast tussen mens en natuur duidelijk. In deze voorstelling wordt op een abstracte, poëtische en soms bijna absurdistische manier onderzocht hoe de mens zich verhoudt tot zijn omgeving en grip probeert te krijgen op de realiteit.

In Revolutie van een eenling van Ivar Schutte is vanaf een mini-tribune van boomstronken te zien hoe een overprikkelde man uit de Zuidas het bos inrent in de hoop te kunnen verdwijnen. Schutte: “Ik ben zo blij dat Boslab doorgaat en dat ik kan spelen. Dit concept had ik al na mijn afstuderen. Er zijn 10.000 dingen waartoe een mens zich moet verhouden in onze wereld. Tegelijkertijd wordt alles een esthetisch verantwoorde keuze. Soms wil je gewoon op IJsland staan of in een bos en je nergens toe verhouden. Daar gaat deze voorstelling over.”

De afgelopen jaren werd Boslab al een mini-Oerol genoemd en ook dit jaar heeft Sanders hoge verwachtingen. “Er zitten makers bij die echt moordend fanatiek zijn om iets spectaculairs neer te zetten en als tegenhanger hiervan zijn er verstilde, haast poëtische stukken.”

Het Boslab Theaterfestival is van 21 juli tot en met 1 augustus te zien in het Amsterdamse Bos. Meer informatie en kaartverkooop: bostheater.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden