Olivia Lonsdale is meer dan het meisje uit die clip Drank & Drugs

Olivia Lonsdale (20) is het meisje uit de clip van het populaire nummer Drank & Drugs van Lil' Kleine en Ronnie Flex. Maar dat niet alleen; ze speelde ook in de films Prins en Geen koningen in ons bloed. En dat acteren smaakt naar meer.

Beeld Eva Plevier

'OLIVIA LONSDALE in hoofdletters omdat ik ervan overtuigd ben dat zij een hele grote gaat worden. Let maar op.' Acteur Nasrdin Dchar is duidelijk op Twitter: hij hoeft niet meer te worden overtuigd van de kwaliteiten van Olivia Lonsdale (20). Verder is het meisje dat in de clip van het succesvolle nummer Drank & Drugs een boomstam in het Sarphatipark humpt en haar vinger meermaals in een uitlaat steekt, nog niet bij iedereen bekend.

Toch speelde Lonsdale - kind van een Britse vader en een Amsterdamse moeder - ook al een overtuigende rol in de film Prins. En in oktober wordt in de door het Filmfonds gesubsidieerde serie One Night Stand-films Geen koningen in ons bloed van regisseur Mees Peijnenburg uitgezonden op tv, waarin ze een hoofdrol vertolkt. Die film werd in mei al gedraaid, nog voordat de clip van Drank & Drugs de wereld over ging. Inmiddels is die bijna veertien miljoen keer bekeken op YouTube.

Een afspraak maken met Lonsdale is nog niet eenvoudig. Ze is reislustig en in deze periode veel weg. Eerst in Mexico voor een filmfestival waar Prins werd vertoond, daarna in Barcelona voor een korte vakantie met familie. Als er eenmaal een datum vast staat, verandert de locatie op de dag zelf nog twee keer. Uiteindelijk treffen we haar niet in De Ysbreeker in Oost, niet in De Foodhallen in West, maar bij Baut Zuid. Daar arriveert ze iets te laat - "sorry, ik had een casting" - en met een enorme tak met roze bloemen in haar hand. "Net gevonden op straat, kon ik niet laten liggen. Hoi."

Wordt het tijd voor een manager?
"Haha, absoluut. Ik ben - zoals je gemerkt hebt - turbochaotisch en slecht in dingen onthouden. En het is best raar dat veel mensen ineens iets van mij willen."

Wat gebeurde er nadat de clip van Drank & Drugs was uitgekomen?
"Toen ik de clip voor het eerst opgestuurd kreeg, schrok ik wel een beetje. Niet op een zure manier hoor, maar ik wilde wel even polsen bij vriendinnen of het wel kon. Nou, die gingen stuk van het lachen, maar zeiden ook: dit is wel hoe je soms bent. En dat klopt ook wel. Ik houd van een feestje en van gek doen. Dat tandje - heel erg Theo en Thea - deed ik vroeger ook altijd. Maar al vrij snel gingen de views door het dak. Ik heb toen mijn moeder gebeld om te zeggen dat ik in een clipje zat en dat ze er niet van moest schrikken. Ze bleek het allang gezien te hebben en zag er de humor wel van in."

Zowel de film als de clip werd geregisseerd door Sam de Jong.
"Ja, sinds Prins zijn we vrienden geworden. De muziek van Lil' Kleine is totaal niet mijn ding, maar ik wilde Sam wel helpen om een clip te maken. Bovendien waren we in eerste instantie met een groep vriendinnen gevraagd om wat absurdistische dansjes te doen in rare outfits. Top. Alleen bleken mijn vriendinnen de betreffende middag van de opname toevallig niet te kunnen."

Vind je het prettig dat je nu herkend wordt als dat gekke meisje uit die clip?
"Het is wel grappig: sommige mensen durven niet te vragen of ik dat meisje ben, omdat ik - als ik dat meisje niet ben - dus geassocieerd wordt met een rare chick uit een vage videoclip. Al moeten we het ook niet te groot maken, en ik hoop dat ik wel meer ben dan 'dat meisje uit die clip'. Ik heb sindsdien een paar castingaanvragen gekregen voor films, maar ik durf te denken dat dat niet alleen door Drank & Drugs komt. Ik vind dat Prins vaak vergeten wordt. Juist de combi is mooi. In Prins speel ik een redelijk ingetogen meisje en in Drank & Drugs ben ik een of andere randdebiel."

In 2013 werd je afgewezen op de Toneelacademie. Hoe ging dat?
"Het bleek toch niet mijn ding te zijn. Die auditie was zo vervelend, iedereen was van ikke, ikke, ikke. Dat is misschien ook wel wat ze daar zoeken, maar ik vond het too much. Dat was teleurstellend, maar daardoor lag ook alles weer open. Ik heb mezelf nooit echt zien studeren en heb altijd een hekel gehad aan school. Ik ben snel afgeleid en heb een soort dyscalculie. In de pauzes en de weekenden, dan was ik op mijn best. Uiteindelijk heb ik met een beetje afkijken mijn havo-diploma gehaald, een klein wonder. Daarna ben ik gaan reizen en toen kwam Prins opeens op mijn pad. Ik dacht in eerste instantie dat het een korte film zou zijn en deed auditie via Skype vanuit Bali. Bij terugkomst bleek het toch wat meer te zijn."

Ben je nu actrice?
"Ik weet het niet. Ik voel me in ieder geval niet per se zo. Ik ben heel perfectionistisch en als ik nu Prins terugkijk, vind ik mezelf totaal niet goed. Haha, ik kan me verschuilen achter het feit dat ik geen toneelacademie heb gedaan. Maar echt, ik doe maar wat. Dat klinkt suf, maar als Mees (Peijnenburg, regisseur van Geen koningen in ons bloed, red.) zei: 'Doe deze gezichtsuitdrukking nog eens', dan moest ik dat op gevoel doen en niet op techniek."

Moet een rol dicht bij jou staan om hem te kunnen spelen?
"Het hoeft niet per se, maar het is wel interessant. Ik deed wel eens modellenwerk en dan draait het altijd om mijn kop. Mooi kijken en leuk lachen. Dat ben ik niet. Het is leuker om een mooi meisje superlelijk te laten zijn en dan te kijken wat er gebeurt. Uit de comfortzone. Dat vond ik dus ook interessant aan Drank & Drugs. In een nieuwe film - ik mag er verder nog niks over zeggen - speel ik een zestienjarig meisje dat behoorlijk losgeslagen is."

Dat staat dicht bij jou?
"Stond, denk ik. Toen mijn ouders op mijn dertiende uit elkaar gingen en ik zelf net in de puberteit kwam, was ik echt niet te doen. Spijbelen, kauwgom in haren plakken tijdens de les, jongens in hun ballen trappen en een veel te grote mond. Ja, ik was af en toe wel een moeilijk kind."

Hoe ga je nu met de plotselinge aandacht om?
"Ik laat het maar een beetje op me afkomen. Ik probeer heel kieskeurig te zijn in de dingen die ik doe. Als ik het zelf niet leuk vind, doe ik het niet. Ik kreeg een interviewverzoek van een groot mannenblad. Dat klinkt in eerste instantie leuk, maar dan sta je als twintigjarig meisje met een sexy shoot in een mannenblad. Wil ik dat? Nee. Ik kon ook in de RTL-serie Bluf spelen, maar dat heb ik ook meteen afgezegd. Het is heel chill geld verdienen, maar ik kijk er zelf niet eens naar, dus waarom zou ik erin willen spelen?"

Is het zo makkelijk?
"Nou ja, voor nu wel. Ik ben op dit moment een heel blij persoon, en ben ook pas twintig, hè? Ik wil gewoon nog een beetje genieten, naar feestjes gaan, reizen, mooie dingen zien en toffe dingen maken. Het geld is niet zo belangrijk."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden