Plus

Olcay Gulsen: 'Mijn ene carrière loopt naadloos over in de andere'

Na een faillissement en een paar tropenjaren gaat het Olcay Gulsen (38) voor de wind, mede door haar booming televisiecarrière. 'Voor het eerst in jaren ben ik ontspannen.'

Olcay Gulsen Beeld Linda Stulic

Koud een half jaar geleden ging Olcay Gulsens modemerk Supertrash failliet. Na twaalf jaar bikkelen nam ze in februari afscheid als ceo, waarna de nieuwe bestuurder na een paar ­weken de stekker uit het bedrijf trok. De lancering van haar boek Superolcay, een gids 'hoe je met lef van niets naar de top komt', kon niet slechter gepland - het lag vier dagen voor het faillissement in de winkels.

"Een enorm gekke samenloop van omstandigheden, dat had je zo niet kunnen bedenken. Maar dat boek voelt nu eigenlijk als een goede afsluiter van het Supertrashhoofdstuk. Een tijdsdocument."

Inmiddels gaat het beter dan ooit met Gulsen, vertelt ze vanachter een dampende kop koffie verkeerd in de lobby van het Conservatorium Hotel in Zuid, de buurt waar ze sinds kort woont met haar vriend. Tv-makers ontdekten haar ­lege agenda en waren er als de kippen bij om haar te vragen voor allerlei programma's. "Heel raar. Mijn ene carrière loopt naadloos over in de andere."

Volgens mij heeft u een drukke zomer achter de rug.
"Dat kun je wel zeggen. Ik ben drieënhalve week met Willibrord Frequin, Peter Faber, Gerard Cox en Barrie Stevens naar Azië gereisd voor Beter Laat Dan Nooit. Jamai Loman zou het programma presenteren maar werd ernstig ziek. Ik werd op een maandag gevraagd, vrijdag zat ik in het vliegtuig."

"Daar houd ik van, ik heb ook zo'n hekel aan mensen die hun vakantie al plannen in januari. Weet ik veel waar ik in juli zin in heb? Het is een programma naar een Koreaans concept, waarin vier oude tv-iconen een reis maken waarin ze lokale culturen en elkaar leren kennen."

"We hebben keihard gelachen en keihard gehuild; ik heb er vier vrienden voor het leven bij. Een dag na terugkomst begon ik alweer met De Zelfbouwers, een programma voor RTL dat ik maak met Herman den Blijker."

In februari, vlak voor uw faillissement, vertelde u in Trouw: 'Ik ga nu even rustig de tijd nemen om te kijken wat ik met de rest van m'n leven ga doen.' Dat lijkt me niet echt gelukt.
"Dat valt wel mee, hoor. Sommige presentatoren zullen het werk noemen, maar voor mij voelden die drieënhalve week met die vier mannen als vakantie. Natuurlijk moest ik soms om vijf uur op voor opnames, of twaalf uur in een smerige trein zitten, maar ik had het gevoel op ontdekkingsreis te zijn."

Kost tv maken u dan geen energie?
"Nee. In combinatie met een bedrijf runnen wel, puur vanwege de tijd die het kost. Maar dit werk is voor mij echt... halleluja."

Ik zag u ook nog voorbijkomen in Race tegen de Klok.
"Klopt, samen met mijn zusje Dolshe en mijn vriend Frans heb ik door Kirgizië gereden. Frans wil absoluut niet in the picture staan, daar heeft hij écht geen trek in. Ik had al ja gezegd voordat hij ervan wist, dus daar hebben we nog wel even ruzie over gehad. En dan heb ik ook nog Sterren Houden Huis gedaan."

Grinnikend: "Ik ben een beetje de tv-slet aan het worden, hè? Ik heb een gek jaar gehad, met natuurlijk een heftige zakelijke tegenslag, maar aan de andere kant ook veel nieuwe kansen."

Heeft het een iets met het ander te maken?
"Omdat ik een grote organisatie runde, kon ik nooit ja zeggen tegen tv-dingen. Ik deed een tijdje het programma Werk aan de Winkel, maar stopte omdat het niet viel te combineren met Supertrash. Tussen 2014 en 2015 had ik bijna een burn-out te pakken. Als ik thuiskwam van opnames moest ik me weer vol op mijn eigen bedrijf storten, ik werkte achttien uur per dag. Heel heftig. Dat houd je niet lang vol."

Was u depressief?
"Depressief wil ik het niet noemen. Maar als je jankend gaat slapen en jankend wakker wordt, is er wel iets aan de hand. Ik was compleet naar de klote en niet meer gelukkig.Dan kun je voor de buitenwereld nog zo veel presteren, eigenlijk maakt het niets uit."

Hoe kwam u eruit?
"Door veel rust te nemen. Ik deed geen tv-werk of interviews meer, bleef weekenden in bed liggen. Werken deed ik natuurlijk wel, waarschijnlijk meer dan ooit. Maar verder was ik altijd thuis. Die periode heeft zo'n twee jaar geduurd."

In februari nam u het besluit te stoppen als ceo bij Supertrash.
"Vooral het laatste jaar merkte ik dat ik niet meer verliefd was op de mode-industrie. Ik vond het product niet meer interessant, werd niet warm of koud van een jurk. Heel erg om te zeggen, maar het was wel zo. En het ging ook niet meer goed met het bedrijf, dan moet je er juist meer energie insteken. Die had ik niet meer."

U heeft altijd gezegd dat een modemerk uw grote droom was. Is die droom nu aan ­diggelen?
"Nou, ik denk wel dat ik een fantastische prestatie heb geleverd. Voor mijn gevoel heb ik twaalf jaar lang een oorlogswinter doorstaan. Het was altijd beuken, steeds het gevoel hebben dat je te laat bent. Want zo werkt die industrie. Je bent altijd te vroeg of te laat."

"Het ene moment lanceer je een trend te vroeg, waardoor de consument 'm niet interessant vindt en je dus niet verkoopt. Een jaar later duikt die trend ineens op, maar heb je zoiets niet in je collectie. Uit die strijd haalde ik lang een kick, maar na twaalf jaar was ik er klaar mee. Ik denk ook niet dat ik als mens gemaakt ben om mijn hele leven hetzelfde te doen. Alleen dat faillissement, dat hadden we wat mij betreft kunnen voorkomen."

Dat was echt een verrassing?
"Wel dat het zo snel ging, daar heb ik wel ­hoofdpijn aan overgehouden. Maar ik was
geen bestuurder meer en had te maken met aandeelhouders. Ik moet ook toegeven: misschien had ik nooit vrijwillig kunnen opgeven, en is het goed voor mij dat iemand er een punt achter zette."

Hoe was die periode na het faillissement van Supertrash?
"Dat faillissement was natuurlijk superkut, maar het is niet zo dat ik huilend in bed lag. Ik vond het erger voor de medewerkers. Zij heb-ben gelukkig bijna allemaal weer een nieuwe job, met sommigen werk ik nog steeds samen. Eind van dit jaar maakt Supertrash een doorstart, maar ik ben niet betrokken."

"Ik kon het faillissement goed scheiden van mijn persoonlijke leven omdat ik al afscheid had genomen van het bedrijf toen ik het niet meer dagelijks ging leiden."
"Bovenal kon ik het denk ik accepteren omdat ik graag meer televisie wilde maken en meteen kansen kreeg. Ik zit nu, een paar maanden later, in een heel andere wereld. En het leven is weer te gek."

U richtte zich dus bewust op een carrière op televisie.
"Eind vorig jaar had ik opnames voor Wie is de Mol?, waar ik als een ander mens uit terug kwam. Het programma was voor mij dé kans geweest om te laten zien wie ik ben. Volgens mij denken veel mensen dat ik heel zakelijk ben, en hard. Van die vooroordelen die je hebt over een vrouw die een business runt."

"In Wie is de Mol? zag iedereen voor het eerst dat ik humor heb en dingen niet zo serieus neem. Als ik Twitter of Instagram opende,kreeg ik honderden lieve reacties van mensen, alleen maar lieve en grappige dingen."

Serieus?
"De twintig jaar daarvoor ben ik nooit drie weken van huis weggeweest. Het kon misschien wel, maar ik ontnam mezelf alle vrije tijd omdat ik vond dat ik altijd moest werken."

CV

Geboren
Waalwijk, 20 juli 1980

Opleiding
Personeel en arbeid, Avans Hogeschool Den Bosch

Loopbaan
2006: oprichting Supertrash
2010: Bavariajurkje voor WK voetbal
2011: Jurylid Project Catwalk (RTL)
2014: Lifestyle­deskundige bij RTL Boulevard
2014: Programma Werk aan de Winkel (BNN)
2016: Start modelijn St. Studio
2017: Deelname ­Gevaarlijkste Wegen van de Wereld
2018: Supertrash ­failliet
2018: Boek Superolcay
2018: Finalist Wie is de Mol?
2018: Deelname Race tegen de Klok en Sterren Houden Huis, presentator Beter Laat Dan Nooit en De Zelfbouwers, lancering geurlijn Olcay Gulsen - Femme Power

"Het bedrijf had natuurlijk prima doorgedraaid als ik een keer zes weken op vakantie was gegaan, maar in mijn hoofd paste dat niet. Wie is de Mol? heeft me doen besluiten dat ik niet langer een slaaf wil zijn van mijn eigen gecreëerde gevangenis."

Toch bent u nu hard op weg met een tweede carrière.
"Met veel minder verplichtingen. Voor RTL Boulevard ga ik twee à drie keer per week op pad, dat is ook de max. Ik wil daar niet de hele tijd mijn mening geven - daar word je ook niet populairder van. Verder begin ik nu met de opnames van De zelfbouwers en ben ik in gesprek voor een nieuw programma."

Kunt u nog veel leren als tv-presentator?
"Ja joh. Bij RTL Boulevard was ik in het begin modedeskundige, nu krijg ik vaker de rol als reporter. Ik moest pasgeleden voor het eerst iets met autocue doen. Ik dacht dat iedere idioot dat kon, maar ik vond het zo moeilijk! Ik was de tekst aan het oplezen, dat is natuurlijk niet de bedoeling. Ik ben echt nog een groentje."

Ik zie u af en toe ook reclame maken op Instagram, voor Pickwick bijvoorbeeld. Helpt het dat u zichzelf altijd heeft ingezet als boegbeeld van Supertrash?
"Die reclame doe ik echt om geld te verdienen, daar schaam ik me niet voor. Ik hoef er bijna niks voor te doen; ik maak een foto terwijl ik een kopje thee drink en plaats die op sociale media. Voor dat soort dingen helpt het misschien wel dat ik een van de eersten in Nederland was die zichzelf zo in de markt durfden te zetten."

Ze schatert. "Ik ben de grondlegger van het onbeschaamd jezelf verkopen. Ook heb ik onder mijn eigen naam een geurlijn ontwikkeld met geurkaarsen, geurstokjes en bodywash. Die producten zijn over een paar maanden te koop. En ik wil een sieradencollectie met mijn zusje opzetten."

Is uw leven nu rustiger?
"Rustiger en simpeler. Als je een bedrijf runt stopt het werk nooit. Je bent het ene probleem aan het oplossen terwijl het andere probleem ontstaat. Vroeger had ik drie- tot vijfhonderd mails per dag. Dat is toch walgelijk? Ik was een slaaf geworden van mijn inbox."

Hoeveel heeft u er nu?
"Nog geen tien. En daar word ik zó blij van. Als ik dit interview twee jaar geleden had gedaan, dacht ik intussen aan een winkelopening en aan een leverancier die ik nog moest bellen. Nu ben ik honderd procent in het hier en nu. Voor het eerst in jaren ben ik ontspannen."

Olcay Gulsen: 'Voor mijn gevoel heb ik twaalf jaar lang een oorlogswinter doorstaan met Supertrash' Beeld Linda Stulic

Opgebiecht

Leermeester
"Beau van Erven Dorens. In RTL Boulevard kan hij me met duidelijke tips goed op weg helpen, bijvoorbeeld bij het lezen van de autocue."

De beste uit het vak
"Afgezaagd, maar ook Beau. Ik kijk met veel bewondering naar zijn programma's. Hij is een van de weinigen die achter de schermen exact hetzelfde vinden als voor de schermen. Ik hou van zijn snelheid, hij is scherp en durft ook echt te zeggen wat hij denkt."

De slechtste uit het vak
"Ik vind veel mensen niet zo goed en heb zelf ook vaak genoeg iets afgeleverd waarvan ik vond dat het onder de maat was. Tv-maken is een moeilijk vak, dat onderschat wordt."

Het beste advies gegeven
"Altijd mezelf zijn."

Het slechtste advies
"Altijd mezelf zijn... Soms is het beter om niet alles te roepen wat je denkt. Een filter zou in mijn geval van harte welkom zijn."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden