Plus Achtergrond

Nu ook muziektheater over Callas, Onassis en Kennedy

Vele boeken en films verschenen er al over scheepsmagnaat Onassis en zijn relaties met Maria Callas en Jacky Kennedy. Nu is er ook een muziektheaterstuk over de drie.

Actrices Irene Kuiper en Frédérique Sluyterman van Loo (boven) en schrijver en regisseur Daniël Cohen. ‘Het is geen TV Kantine.’ Beeld René Zuiderveld

De Griekse scheepsmagnaat en miljardair Aristoteles Onassis was niet echt een operaliefhebber. Ook al deed hij nog zo z’n best, hij had altijd het gevoel dat een stelletje oververhitte Italiaanse koks risotto­recepten naar elkaar aan het schreeuwen waren.

Maar na een galaconcert van Maria Callas in 1958 in Parijs, waar hij niet onderuit kon, ontdekte hij toch een positief punt van de opera: de sopraan zelf. Hij nodigde de zangeres en haar echtgenoot uit voor een cruise op zijn jacht en daarmee waren in één klap twee huwelijken kapot.

De relatie tussen Onassis en Callas liep op de klippen toen de scheepstycoon een nieuwe buit binnenhaalde: Jacqueline Kennedy, de weduwe van de in 1963 vermoorde Amerikaanse president John F. Kennedy. Callas was er kapot van.

Over deze drie iconen uit de vorige eeuw zijn al heel wat boeken geschreven en films gemaakt, maar dit is de eerste keer dat in Nederland een muziektheatervoorstelling over het trio te zien is. Het initiatief is van de actrices Irene Kuiper en Frédérique Sluyterman van Loo, acteur en componist Ger Otte en schrijver en regisseur Daniël Cohen. Zij waren ook verantwoordelijk voor de succesvolle voorstelling In bed met Dietrich en Piaf.

Vetes op Onassis’ jacht

Cohen: “We hebben feit en fictie gemengd. Als je de hele waarheid wilt weten, moet je maar een biografie lezen. Zo heeft er nooit een ontmoeting plaatsgevonden tussen Callas en Kennedy. Maar wij laten ze hun vete uitvechten op het jacht van Onassis, die dan weet dat hij binnenkort gaat sterven. De drie grote namen uit de wereld van de kunst, politiek en harde zaken­wereld leefden in een tijd waarin de paparazzi, en de aandacht van de boulevardpers voor de jetset, enorm belangrijk zijn geworden.”

Kuiper: “Het is voor beroemdheden steeds onaangenamer geworden. Nu iedereen met zijn telefoon nieuws kan maken, is niemand meer veilig – zelfs kinderen van beroemde ouders niet. De overtreffende trap, vergeleken met de tijd van Onassis.” De makers beseffen dat ze zich met dit onderwerp wel erg in de sfeer van Story, Privé en RTL4 begeven, maar dat is de bedoeling. Ook het publiek dat zich tot die media aangetrokken voelt, is welkom: de makers willen juist laten zien dat er meer te vertellen valt over beroemde personen dan de hijgerige media laten zien.

Kuiper: “Je denkt bij Onassis al snel aan Trump en zijn trophy wife Melania. Maar er zit meer achter dan alleen een botte zakenman die alles en iedereen kon kopen. En Jackie Kennedy is meer dan alleen een vrouw met een overdreven groot bestedingspatroon.”

Cohen: “Bij het schrijven had ik eerst moeite de juiste invalshoek te vinden. Ik vond mijn startpunt toen Callas ophield met zingen en met Pier Paolo Pasolini de film Medea ging maken. In dat verhaal, gebaseerd op een stuk van Euripides, wordt een vrouw verliefd op een zeeman, die haar in de steek laat voor een jongere, rijke vrouw. De eerste akte speelt zich af in de woestijn tijdens de filmopnames, waarbij Callas alle ballast van zich af wil gooien. Ze hoopt toch dat Onassis haar zal opbellen om te zeggen dat hij nog steeds van haar houdt.

Glasharmonica

In de tweede akte, waarin Maria Callas met ­Jackie Kennedy op Onassis’ jacht is, komen we te weten of zij net als Medea wraak neemt op haar rivaal. Het centrale thema van de voorstelling is hoe ver je voor de liefde gaat, hoe ver je het laat komen en wanneer je de regie neemt. Ook voor Jackie geldt dat zij zich na de dood van haar man niet meer veilig voelt in de Verenigde Staten. Hoe geef je je leven dan vorm? Volgt die vorm uit haar liefde voor Onassis of is het haar manier om haar kinderen te beschermen?”

In de voorstelling horen we een mix van muzieksoorten, zoals van Rufus Wainwright en Burt Bacharach, maar natuurlijk ook opera-aria’s – waaronder Vissi d’arte uit Tosca,

Puccini’s opera. Het is niet de bedoeling dat Frédérique Sluyterman van Loo Maria Callas gaat imiteren (Cohen: “Het is geen TV Kantine”). Daarom is de hulp ingeroepen van cellist Marieke van der Heyden, die ook de theremin en de glasharmonica bespeelt. Die instrumenten brengen een zangerig, geheimzinnig geluid voort, dat doet denken aan een sopraanstem.

Kuiper: “De glasharmonica is een tijd verboden geweest in de Duitse operazaal, omdat vrouwen van het geluid in katzwijm vielen en seksueel opgewonden raakten. Interessant om te kijken hoe dat nu gaat.”

Première Callas/Onassis/Kennedy, een muzikale vete 13 /10 in de Leidse Schouwburg, daarna ­tournee. Zie www.callasonassiskennedy.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden