Plus Film

Notti Magiche: bitterzoete terugblik op Italiaanse cinema

Notti Magiche van Paolo Virzì is een aangenaam lichtvoetige schets van een showwereld in verval, maar ook een ietwat achterhaalde kijk op de erfenis van de glorietijd van de Italiaanse cinema.

Notti Magiche Beeld Paolo Ciriello

Het is 3 juli 1990, een zomeravond in Rome. Op een terras aan de Tiber kijkt een luidruchtig gezelschap naar de tv, waar Italië tegen de Argentijnse ploeg van Maradona speelt. De Romeinen zijn getuigen van de dramatische halve finale van het WK voetbal. De Italiaanse filmwereld krijgt een ander verlies te verwerken: pal naast het volle terras vliegt de auto van filmproducent Leandro Saponaro vanaf een brug de Tiber in.

De producent is de enige inzittende. Hij ligt dood op de achterbank, maar is niet verdronken. In zijn binnenzak vindt de politie een uitgaanspolaroid: Saponaro bracht zijn laatste uren door met een blond showmeisje en drie jonge scenarioschrijvers, die in het moordonderzoek aan een lang verhoor worden onderworpen. Daarin blikt schrijver en regisseur Paolo Virzì terug op hun eerste nachten in de Romeinse filmwereld, waarbij feit en fictie door elkaar lopen.

Bitterzoete terugblik

Virzì vernoemde Notti Magiche naar het lied en de gelijknamige documentaire over het roemruchte WK van 1990. De nadruk ligt op de nadagen van de glorietijd van de Italiaanse cinema, waarbij het voetbaltoernooi het tijdsbeeld en het thema weerspiegelt. Het levert amusante momenten op, waarin de drie jonge helden met de hoogbejaarde top van de Europese artcinema aan tafel gaan, terwijl Gullit en Van Basten op de achtergrond over het beeldscherm rennen.

De komedie biedt een bitterzoete terugblik op de stervende zwaan die de Italiaanse cinema anno 1990 was. De drie nieuwkomers zijn finalisten voor de Solinas-scenario­prijs; idealistische hemelbestormers die vol goede moed en cinefiele dromen in een milieu belanden waar oud zeer, kinnesinne en artistieke uitverkoop aan de orde van de dag zijn. Virzì waakt er echter voor in cynisme te verzanden of vergane filmgoden een trap na te geven. Zijn scenario is een sleutelroman waarin voornamen volstaan en de door Giancarlo Giannini vertolkte Saponaro een amalgaam van legendarische producenten als Dino De Laurentiis en Carlo Ponti wordt.

Traktatie

Het maakt de film tot een traktatie voor Italofiele cinefielen, die zich kunnen afvragen wie er met Mario, Luigi en Elio worden bedoeld. Terloops worden er rake, maar weinig opzienbarende observaties over de machtsverhoudingen in het milieu gedaan. Politieke filmmakers eindigen mokkend in een bedompt souterrain, Gouden Palmwinnaars overzien de stad vanuit marmeren palazzi en gevallen pulpsterren worden als loopjongens uitgebuit.

Het is een aangenaam lichtvoetige schets van een showwereld in verval, maar ook een ietwat achterhaalde kijk op de erfenis van de glorietijd van de Italiaanse cinema. Want de gevallen pulpsterren en de eerder geminachte genrespecialisten worden tegenwoordig op het schild gehesen, terwijl deechte top van weleer naar de marge is verdrongen. Die wrange ironie is Virzì helaas ontgaan.

Notti Magiche

Regie Paolo Virzì
Met Mauro Lamantia, Giovanni Toscano, Irene Vetere
Te zien in Cinecenter, Het Ketelhuis

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden