Plus Analyse

North Sea Jazz in tien memorabele momenten

Gladys Knight tijdens de derde en laatste dag van North Sea Jazz in Ahoy Rotterdam. Beeld ANP

Op papier zag de 44ste editie van North Sea Jazz er op voorhand misschien niet heel spectaculair uit, in werkelijkheid was het festival leuk en spannend als altijd.

Macy Gray zingt ‘Nothin else matters’

Een van de vele souldiva’s dit jaar op North Sea. We waren eerlijk gezegd een beetje vergeten hoe goed en grappig ze is. Hoogtepunt van een heerlijke show op de zaterdagavond: haar met veel gekreun en gesteun gezongen jazzversie van Metallica’s ‘Nothing else matters’.

De meeuw bij Joey DeFrancesco

Er was nog enige discussie of het toch niet een groot uitgevallen duif was, maar wij houden het op een meeuw. Laag scheerde het beest over de hoofden van het publiek bij het optreden van jazzorganist Joey DeFrancesco. Na een paar rondjes was hij weer verdwenen uit de zaal. DeFrancesco zelf leek het voorval te ontgaan. Die hing geconcentreerd over de toetsen van zijn Hammond B3, het instrument waarvan hij misschien wel, nee, zeker ‘s werelds beste bespeler is.

De terugkeer van Anita Baker

Eén keer eerder trad ze op in Nederland: in 1995 stond ze in Ahoy, de zaal die het afgelopen weekend Maas heette (alle zalen van het complex hebben tijdens North Sea de naam van een rivier). Baker (61), de grootste soulzangeres van de jaren tachtig, gaat er mee stoppen. Ongelooflijk jammer, want wat zingt ze nog altijd ongelooflijk goed. Heel verfijnd en precies klonk ze op North Sea, maar als het nodig was kon ze ook flink uithalen.

Rag’n’Bone ziet hoeveel mensen er in de Nile gaan

De Britse zanger met de gruizige bluesstem leek zich rot te schrikken toen tussen twee nummers het zaallicht aanging en hij zag hoe krankzinnig groot de Nile is. ‘Jesus Christ,’ zei hij oprecht verbluft. 12.500 mensen passen er in de grootste zaal van North Sea. Er wordt door muzieksnobs soms schamper gedaan over de popacts die er optreden, maar die shows maken het wel mogelijk dat elders in de kleine zalen pure, veel Amerikaanse jazz van hoog niveau klinkt. Ook Joe Jackson stond in de Nile verbaasd over hoeveel mensen er naar hem kwamen luisteren: ‘Van de week stond ik in Dresden nog voor 250 man’.

Het publiek het hele weekend lang

Popfestivals in Nederland trekken doorgaans een heel homogeen publiek. Bij North Sea Jazz liep weer van alles rond: zwart, wit, jong, oud, kakkers (jawel, in rode broeken), hipsters, popvolk en echte jazzo’s.. Iedereen was aardig en iedereen had het naar zijn zin.

Publiek tijdens het optreden van Daryl Hall & John Oates tijdens North Sea Jazz in Ahoy Rotterdam. Beeld ANP

Jungle by Night blaast het ‘zondagochtendpubliek’ wakker

Drie uur ‘s middags mag in de gewone wereld een gevorderd tijdstip zijn, in de wereld die North Sea heet, voelt het als ‘s ochtends vroeg. Zware klus om dan de zondag te openen in de Nile? Niet voor Jungle By Night. Tien jaar geleden waren ze een bandje van Amsterdamse scholieren, nu zijn ze een internationaal succesvolle groep met een volstrekt eigen sound, waarin koper en percussie hoofdrollen spelen. En ja hoor, dat publiek in de Nile hadden ze in korte tijd klaarwakker en bij de les.

Burt Bacharach zegt ‘Fuck you’

Een en al charme en beschaving, de 91-jarige Burt Bacharach. Op North Sea nam hij achter de vleugel zijn gigantische oeuvre aan hits door. Bij de aankondiging van het nieuwe ‘With a voice’, over ‘de toestand in het huidige Amerika,’ ontsnapte er zo maar een krachtterm aan zijn mond. Namen werden verder niet genoemd, maar we begrepen zo ook wel waar hij het over had.

Jamie Cullum laat horen nog lang niet bezadigd te zijn

Vijftien jaar geleden stond hij voor het eerst op North Sea, indertijd nog in Scheveningen. Toen een charmant lefgozertje dat geen onderscheid wenste te maken tussen jazz en pop, nu een gevestigde artiest. Maar schuif hem vooral niet als bezadigd terzijde. Met een lekker grote band gaf de Engelse zanger en pianist een voor de zaterdagavond perfecte show. Jazz en entertainment gaan prima samen.

Gladys Knight haalt herinneringen op aan Motown

De zangeres maakte in een nummer duidelijk waarom ze thuis in Amerika The Empress of Soul wordt genoemd. Alleen al als ze sprak klonk ze muzikaal. En Gladys Knight had een hoop te vertellen, bijvoorbeeld over hoe zij en de mannen van The Pips in 1967 platenmaatschappij Motown zijn grootste hit van dat jaar bezorgden met ‘I heard it through the grapevine’. De geschiedenis sprak tot ons.

Joel Ross maakt zijn Nederlandse debuut

Met zijn petje op het hoofd en zijn dreadlocks zag hij er uit als een lid van een hiphopcrew of een reggaegroep, maar de 23-jarige Joel Ross is de man die de in de jazz in onbruik geraakte vibrafoon in ere herstelt. Heel fijn wegzweven was het op North Sea op de zoet-metalen klanken van zijn instrument. In de Volga, een zaaltje helemaal boven in het Ahoycomplex, was de rest van het festival even heel ver weg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden