Plus Filmrecensie

Nina Wu laat de sluipende misogynie op filmsets zien

Nina Wu is een woedend verhaal, gebaseerd op de sluipende misogynie en pesterijen op filmsets. In de film lopen feit en fantasie steeds meer door elkaar.

“Ze vernietigen niet alleen mijn lichaam, maar ook mijn ziel,” reciteert Nina Wu keer op keer. Eerst thuis in de spiegel. Dan op straat, onderweg naar een hotelkamer. Dan in die kamer, waar audities plaatsvinden voor een oorlogsepos. En dan op de set, waar Nina de hoofdrol speelt.

Het is een knap gemonteerd sleutelmoment vroeg in Midi Z’s Nina Wu. Het is een vooruitwijzing naar hoe later in de film feit en fantasie steeds meer vermengd zullen worden. Door de meeslepende beweging van on­bekendheid naar roem slaan we een cruciaal moment tijdens die auditie over, zoals pas later in de film zal blijken. En dat steeds herhaalde stukje dialoog blijkt niet alleen een sleutelzin voor het personage dat Nina zal spelen, maar ook voor de actrice zelf.

Na jarenlang sappelen als figurant en rolletjes in niksige commercials leek het succes voor Nina buiten bereik. Het is de vraag hoeveel ze bereid is opzij te zetten om de roem te bereiken. Nog voor ze naar de audities gaat, twijfelt Nina, aangezien de film een frontale naaktscène zal bevatten. Haar manager haalt haar over: “Al die Hollywoodsterren die je zo vereert, zouden ook niet twijfelen vanwege een beetje naakt.”

Het wordt een terugkerend refrein in Nina Wu: machtige mannen die haar onder druk zetten niet zo moeilijk te doen. De regisseur die haar bij de keel grijpt, om de juiste emotie boven te halen. De complete crew die totaal voorbij gaat aan haar kwetsbaarheid als ze die naaktscène uiteindelijk staat te spelen.

Actrice Ke-xi Wu speelt niet alleen de titelrol, maar schreef ook het scenario voor de film. Daarvoor putte ze deels uit haar eigen ervaringen achter de schermen van de Taiwanese filmindustrie. Ervaringen met sluipende misogynie, pesterijen op de set en onveilig voelende situaties rond naaktscènes. Maar ook de vele verhalen die wereldwijd loskwamen nadat zo’n twee jaar geleden de #MeToo-beweging de aandacht had gegrepen, werden brandstof voor haar woedende verhaal.

Regisseur Midi Z, met wie Wu al vaak samenwerkte, geeft er explosief vorm aan. Hij snapt dat dit Wu’s film is, dat het haar woede en wanhoop zijn die door moeten ­klinken, en vat de actrice in imponerende beelden vol expressief kleur­gebruik.

In die beelden gaan feit en fantasie steeds meer door elkaar lopen. Nina is aangeslagen door de intimidatie op de set, en de film zakt mee af in haar gedachtekronkels. Herhaaldelijk wordt ze getergd door een dubbelganger, en als ze op straat loopt hoort ze ineens iemand ‘Cut!’ roepen – einde scène. Midi Z bouwt vanuit die verwarring een enerverende beeldenstroom, ver weg van het rauwe realisme van zijn eerdere films.

In de tweede helft van de film verliest Nina Wu hier en daar zijn focus. Er duiken wat afleidende plotlijntjes op, rond de zieke moeder, gekke vader en lesbische relatie die ze achterliet om in de grote stad het succes te zoeken. Maar het gevoel van doelloosheid dat daardoor heel even ontstaat, maakt dat het einde van de film des te harder aankomt. Meedogenloos schuiven schrijfster en actrice Ke-xi Wu en regisseur Midi Z in dit slotakkoord alle waanbeelden en gekte terzijde.

Nina Wu

Regie Midi Z
Met Ke-xi Wu
Te zien in FC Hyena, Kriterion, Lab111, Rialto

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden