PlusCabaretrecensie

Nina de la Parra is rauw, soms ranzig en altijd goudeerlijk

Een Surinaamse vader, een Nederlandse moeder, studies in Duitsland en Schotland: Nina de la Parra (1987) is wat je noemt een wereldburger. Ze werkt al jaren als theaterregisseur, maar speelt dit seizoen zelf de vier­talige cabaretorkaan Gods wegen.

Beeld ANP XTRA

De la Parra boetseert haar vele gezichten, stemmen en meningen tot een onzekere identiteit. Een feministe die op foute mannen valt. Een nakomeling van slaveneigenaren met een sterk rechtvaardigheids­gevoel.

Je weet soms niet waar je kijken moet. Of luisteren. De la Parra beweegt als een bliksemschicht over het podium en vertelt net zo makkelijk over de streken van Desi Bouterse als over haar seksuele avonturen in een slonzig Surinaams hotel.

Fenomenaal is de impressie van een man die met haar vreemdgaat, maar voortdurend jammert omdat zíj ook meerdere schatjes heeft.

Haar performance is groot. Bij vlagen te groot, maar De la Parra heeft zoveel instrumenten in huis dat je haar die overdaad nauwelijks kwalijk kunt nemen.

En ze komt ermee weg. Niet alleen knoopt ze talen en tempowisselingen moeiteloos aan elkaar, de teksten zijn nauwkeurig geschreven en rollen vrijwel zonder haperingen van haar tong.

Die vraag ‘wie ben ik eigenlijk?’ is verder weinig origineel, maar wat De la Parra ermee doet, maakt toch indruk. Gods wegen is rauw, soms ranzig en altijd goudeerlijk.

Het besef dat vrouwen gelijk zijn aan mannen is haar van jongs af aan ingeprent. Ze voelt die waarheid in haar hele lijf. Waarom klinkt uitgehuwelijkt worden aan een Syrische vluchteling dan als een bevrijding? Waarom is seks altijd lekkerder met een man die niet weet wat feminisme is?

De la Parra wordt begeleid door een trio verrukkelijke jazzmuzikanten. In het fantastische slotlied vat ze haar thematiek dampend samen. Theorieën zijn prachtig, maar zie ze maar eens te verenigen met lijfelijke verlangens en mentale blokkades.

Cabaret Gods Wegen
Door Nina de la Parra
Regie Titus Muizelaar
Gezien Toneelschuur Haarlem, 17/12
Te zien op 13/1, De Kleine Komedie

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden