Plus Concertrecensie

Nieuwjaarsconcert: weer een optimistisch stemmend feestje

Mahlers Der Einsame in Herbst was maandag de rode draad van het nieuwjaarsconcert in het Concertgebouw. Of dat een gelukkige keuze was, valt te bediscussiëren.

Ballonnen in de Grote Zaal van het Concert­gebouw; dat kan alleen maar het Nieuwjaars­concert van het Nederlands Blazers Ensemble zijn. Thema was ditmaal de kwets­baar­heid van de aarde Beeld NBE

De aarde is rond, klein, schitterend en kwetsbaar. Vraag het aan de astronaut André Kuipers, of anders aan de dames en heren van het Nederlands Blazers Ensemble, die dit keer bij hun Nieuwjaarsconcert de vraag stelden of de mens zich van die kwetsbaarheid wel voldoende bewust is.

Het was dus een fraai staaltje van poëtische rechtvaardigheid dat het computerprogramma, dat in de Grote Zaal van het Concertgebouw voor een prachtige projectie van de aardbol moest zorgen tegen een letterlijk schitterende achtergrond van het firmament vol sterren, het begaf.

Geïmproviseerde noodspeech
In het vooruitzicht van de televisie-uitzending die 's avonds stond gepland, was dit geen geruststellende gebeurtenis. Maar hoboïst Bart Schneemann, artistiek leider van het NBE, hield het hoofd koel en onderhield het publiek met een geïmproviseerde noodspeech, vol droge, deadpan gebrachte humor.

"Is er iemand in de zaal die verstand heeft van computers?"

"Wie van jullie gaat nóg een keer op skivakantie?"

"Vingers omhoog van diegenen die boven de duizend euro aan vuurwerk hebben verknald." (Er ging slechts één vinger omhoog; die van Schneemann zelf.)

Na het herstarten van de machines ging het opnieuw mis, maar niemand die ermee zat, vooral omdat het de derde keer wel goed ging.

En toen zagen we de aardbol langzaam omhoog komen, terwijl Schnee­mann op zijn knieën naar de noordpool kroop, en in lotuszit de hobopartij begon te spelen van Mahlers Der Einsame in Herbst uit Das Lied von der Erde, dat in een arrangement van Willem van Merwijk de rode draad van het programma was.

Jonge componisten
Schneemann kreeg op de noordpool en later op het toneel in het slotdeel Der Abschied gezelschap van mezzosopraan Christianne Stotijn.

Of Das Lied von der Erde een gelukkige keuze was, valt te bediscussiëren, ook al omdat de geluidsversterking voor een totaal gebrek aan diepte in de klank zorgde.

Maar het altijd weer optimistisch stemmende muziekfeestje, waarin als vanouds vele stijlen aan bod kwamen, werd er geenszins door bedorven.

Vogel des vaderlands
Het concert begon met een sfeervolle lofzang, voor dulcimer en fluitje, van componist Sytze Pruiksma op de grutto, door Schneemann getypeerd als de vogel des vaderlands, die ons als een kanarie in de mijnen laat weten dat we onze weidevelden naar de ratsmodee helpen.

Maar met stukken van Rameau, Pandolfi, Vivaldi en up-tempowerk van onder anderen Julian Schnee­mann en Minyeshu Kifle Tedla boden de blazers ook schoonheid en troost.

Uiteraard ontbraken ook de jonge componisten niet. De tienjarige Max Donker had een lekker eigenwijze suite geschreven (talent!) en de veelbelovende zeventienjarige Arjan Linker een mooi stuk voor twee trombones. Marise den Bakker (16) zong een leuk popliedje - het Nieuwjaarsconcert als reflectie van deze tijd.

Nieuwjaarsconcert

Door Nederlands Blazers Ensemble
Gehoord 1/1, Concertgebouw
Nog te horen 3/1, De Harmonie, Leeuwarden

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden