Plus Recensie

Nieuw album Avicii is herinnering die bruist van levenslust

Een van de laatste zakelijke telefoontjes die dj en producer Avicii (Tim Bergling) pleegde was naar zijn platenmaatschappij in Zweden. Mededeling: ‘Ik houd een paar dagen vakantie in Oman, maar mijn album is zo goed als af. Enkele dagen later was de 28 jarige Avicii dood.

Ruim een jaar na zijn zelfgekozen einde verschijnt Avicii’s derde album alsnog. De producers, songschrijvers en dj’s met wie hij samenwerkte, vervolledigden de productie.

Hoewel zijn loopbaan nu slechts drie albums omvat, is zijn erfenis indrukwekkend. Als eerste slaagde hij er in dance- en popmuziek volledig te laten versmelten. Uiteraard: al ver voor Avicii’s hitdoorbraak (in 2011 met Levels) waren er producers die popmuziek tot aanstekelijke dansvloermuziek wisten te mixen, maar dancemuziek componeren op de manier van de beste hitschrijvers, maar dan met de laptop als belangrijkste instrument, was niet één elektronische artiest voor hem gelukt.

Björn en Benny

In die zin staat Bergling in de poptraditie waarvan Abba’s Björn Ulvaeus en Benny Andersson als de geestelijk vaders worden gezien: liedjes die geen tijd verliezen op weg naar een glorieus refrein en onderweg leunen op aanstekelijke melodieën.

De bij Scandinaviërs ingebakken neiging vooral de schaduwkant van het bestaan te zien, werkte hem tegen. De combinatie met de druk die het bestaan van een superster met zich meebracht deed hem wankelen. In de documentaire True Stories (2017) wekt hij de indruk het liefst voor altijd in zijn slaapkamer te knutselen aan nieuwe muziek. De managers die profiteerden van zoveel mogelijk Aviciishows, dachten daar anders over.

Pas na jaren tegen de klippen op ploeteren, besloot Bergling tegen hen in te gaan. Zijn besluit om vanaf de zomer van 2016 niet meer op te treden, gaf hem de ruimte om in zijn vertrouwde biotoop te sleutelen aan deze songs, die naadloos aansluiten op de rest van zijn repertoire.

Spaarzame verwijzingen

De meeste tracks op Tim klinken levenslustig, zijn rijk gearrangeerd en vaak zelfs ronduit vrolijk. Verwijzingen naar zijn fragiele geestelijke gesteldheid zijn spaarzaam. Op SOS bijvoorbeeld, gezongen door Aloe Blacc, tevens de stem van megahit Wake Me Up (2013). Avicii heeft zijn openingsregels Can you hear me?/ S.O.S./ Help me put my mind to rest zijn over een luchtig tropical arrangement gelegd.

Ook de andere persoonlijke tekst – I don’t want you to see how depressed I’ve been – op Freak heeft een niets-aan-de-hand-omlijsting gekregen. De Zweedse zanger Bonn (Kristoffer Fogelmark) zingt de tekst niettemin aangrijpend en de van Sam Smiths Stay With Me geleende melodielijn geeft prettige houvast.

Het zijn niet de beste tracks van het album. Meer indruk maken onweerstaanbaar catchy popsongs als Tough Love en Peace of Mind. Ze zorgen ervoor dat het album de Tim Bergling etaleert aan wie zijn fans de beste herinneringen zullen hebben.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden