PlusCabaret

Niet de vaders is een geslaagde combinatie van cabaret, toneel en documentaire

2 uur en 43 minuten: zo lang was Minou Bosua zoet met de aangifte van haar zoon op het gemeentehuis. De computers sloegen steeds op tilt. Haar vriendin had het kind immers gebaard en acteur Eelco Smits leverde het sperma. Waarom zou die jongen dan háár naam moeten dragen? Wat was Bosua’s rol überhaupt?

Minou Bosua – Niet de vadersBeeld Karin Jonkers

Niet de vaders is een zeer geslaagde combinatie van cabaret, toneel en documentaire, waarin Bosua en Smits hun onconventionele ouderschap bespreken. De voorstelling gaat maar in beperkte mate over het kind zelf. Veel belangrijker is de weg ernaartoe. Bosua wantrouwt het leven sinds haar vader stierf, toen ze nog een klein meisje was. Einzelgänger Smits trekt de gordijnen het liefst dicht, zodat hij zijn ware aard kan verbergen. Een kinderwens hadden ze eigenlijk niet.

Veel van de kwetsbare, uiterst intieme gesprekken gaan over angst. Genen die ongewenst worden doorgegeven. Vrijheden die ongemerkt worden beknot. Smits woont inmiddels bij Bosua en haar vriendin. Volgens het kille donordocument heeft hij geen recht op contact met zijn biologische zoon. Toch speelt de acteur een belangrijke rol in zijn leven. Maar zou Smits nog naar IJsland kunnen verhuizen, als hij daar zin in heeft?

Dat is al een mooi verhaal, maar Niet de vaders blijkt ook een krachtig statement tegen die zo vaak gevierde hoeksteen van de samenleving. Het traditionele gezin. Zonder het begrip te noemen, zonder er misschien zelfs aan te denken, begint Bosua een nature-nurture-debat. Aan nature kunnen we weinig veranderen, maar aan nurture wel. Waarom zouden we de opvoeding van een kind aan twee ouders overlaten? Waarom laten we haar of hem niet kennismaken met meer talenten, gedachten en meningen? Zou daar geen rijker mens uit komen?

Bosua en Smits draaien hun onzekerheid, de schrik een kind te besmetten met het slechtste van jezelf, prachtig om: iedereen heeft iets te geven.

Cabaret: Niet de vaders.

Door Minou Bosua, Eelco Smits
Regie Mijke de Jong
Gezien Stadsschouwburg Utrecht, 9/11
Te zien 14/10 De Kleine Komedie, 27-29/11 Theater Bellevue

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden