Plus

Nicole Kidman: 'Ik ben de koningin van Cannes niet'

In haar al lange acteercarrière schitterde Nicole Kidman in de meest uiteenlopende films. Op het festival toont de 'Queen of Cannes' opnieuw haar diversiteit - als southern belle en radicale lesbische feministe.

Maandag wordt Nicole Kidman op de rode loper verwacht in Cannes voor de wereldpremière van The Killing of a Sacred Deer Beeld epa

Nicole Kidman is opvallend vaak te zien op het witte doek tijdens deze zeventigste editie van het Festival de Cannes; vier films met de actrice haalden de officiële selectie van het filmfestival: maandag wordt ze op de rode loper verwacht bij de wereldpremière van de psychologische thriller/horrorfilm The Killing of a Sacred Deer van het Griekse fenomeen Yorgos Lanthimos; woensdag is ze te zien in een tweede film die meedingt naar de Gouden Palm: The Beguiled van Sofia Coppola.

Dinsdag geeft ze acte de présence bij de première van Top of the Lake: China Girl, het vervolg op Jane Campions succesvolle misdaadserie Top of the Lake uit 2013. En zondag staat de première van James Cameron Mitchells romantische sf-komedie How To Talk To Girls At Parties op het programma.

Toen ze twee jaar geleden actrice Grace Kelly speelde in de openingsfilm Grace of Monaco werd Kidman 'de prinses van het bal' genoemd, nu staat ze in ontelbare publicaties vermeld als 'the Queen of Cannes'.

Zelf blijft ze bescheiden. "Ik ben de koningin van Cannes niet," zegt ze in een interview met het Amerikaanse vakblad ­Variety. "Ik ben gewoon een actrice die is ingehuurd voor vier verschillende producties die in Cannes te zien zijn."

Verslonsde vertolking
Het is niet de eerste keer Cannes voor Kidman (Honolulu, Hawaï, 1967). Ze kwam in 1995 al naar Zuid-Frankrijk voor Gus van Sants mediasatire To Die For, waarin ze een ambitieuze weervrouw speelt, die koste wat het kost met haar hoofd op televisie wil: "What's the point of doing anything worthwhile if nobody's watching?!"

Die editie werd ook Lars von Triers Breaking the Waves vertoond, Kidman was diep geroerd door het drama en door hoofdrolspeelster Emily Watson. Toen ze van journalisten de vraag kreeg voorgelegd met welke regisseur ze graag eens wilde werken, hoefde ze niet lang na te denken: Lars von Trier.

Een paar jaar later - ze had net de Oscar voor ­beste bijrol gewonnen voor haar onherkenbaar verslonsde vertolking van Virginia Woolf in The Hours - kreeg ze bericht: kom praten.

Dogville werd gedraaid in Zweden, ver weg van Hollywood. Toen de film was geselecteerd voor Cannes, wilde iedereen horen wat het was. Kidman vertelde dat het een politiek drama was, geïnspireerd op Brecht, opgenomen in een studio zonder decor of rekwisieten.

"Iedereen zei vol medelijden: wat érg voor je dat ze net nu je de Oscar hebt gekregen zo'n flop uitbrengen. Alsof me een loer was gedraaid en ik niet zélf voor Lars von Trier had gekozen!"

Tot de verbeelding sprekende scène
Kidman heeft altijd haar eigen keuzes gemaakt, waarbij ze nauwelijks onderscheid maakte tussen blockbusters, arthousefilms en tv-series, hoofdrollen en bijrollen.

Ze speelde in The ­Portrait of a Lady (1996) van Jane Campion, die haar al wilde hebben voor haar afstudeerfilm, maar toen mocht Kidman niet van haar ouders. Haar studieresultaten waren slecht, ze kon beter huiswerk maken dan voor de camera staan.

Ze speelde een van haar beste rollen in de thriller The Others (2001) van de Spaanse regisseur Alejandro Amenábar, als de neurotische, strenggelovige moeder, Grace, die er niks van moet weten als haar dochter zegt dat ze spoken ziet, en langzaam doordraait als de tekenen lastiger te negeren zijn.

Ze speelde een van haar meest spraakmakende rollen in Lee Daniels' The Paperboy (2012): een grofgebekte, oversekste barbiepop, die in de meest tot de verbeelding sprekende scène over haar tegenspeler heen plast, nadat die door kwallen is gebeten.

4

In vier films die dit jaar zijn geselecteerd door het Festival de Cannes is Nicole Kidman te zien.

Ze kreeg Oscarnominaties voor haar vertolking van een tragische courtisane in Baz Luhrmanns Moulin Rouge! (2001), voor de rol van moeder die niet wil worden herinnerd aan haar overleden kind in Rabbit Hole (2010), en dit jaar opnieuw voor haar bijrol van adoptie­moeder in Lion. In 2013 zat Kidman in de jury die de Gouden Palm gaf aan La vie d'Adèle én aan hoofdrolspeelsters Adèle Exarchopoulos en Léa Seydoux.

Kidman trouwde met Tom Cruise, haar tegenspeler in het autosportspektakel Days of thunder (1990), speelde hem van het doek in Stanley ­Kubricks zwanenzang Eyes wide shut (1999) en adopteerde twee kinderen met hem.

In 2001 scheidde het stel; Cruise was verliefd geworden op tegenspeelster Penélope Cruz. Inmiddels is Kidman al jaren getrouwd met Keith Urban, met wie ze ook twee kinderen heeft.

Jongleren met tijd
De kinderen noemt Kidman nu als reden dat ze niet even veel tijd kan maken voor alle vier haar Cannespremières. "Het is jongleren," zei ze in Variety. "Maar ik zal mijn best doen om mijn ­regisseurs zoveel mogelijk te steunen."

Over haar nieuwste rollen is nog niet bijster veel bekend, maar de variëteit is opnieuw groot - dat was ook wat haar het meest aansprak toen ze de rollen aannam.

"In How To Talk To Girls At Parties spreek ik met een Zuid-Londens accent, in The Beguiled ben ik een 'southern belle' ten tijde van de Amerikaanse Burgeroorlog, in Top of the Lake een radicale lesbische feministe met grijs haar, en Sacred Deer is sowieso een van de vreemdste dingen die ik ooit gedaan heb."

Er wordt in Cannes reikhalzend uitgekeken naar de komst van Kidman. En Kidman kijkt ook uit naar Cannes: "John Cameron Mitchell geeft een groot feest. Ik heb zin om te dansen!"

Lees ook: Paroolverslaggever Jan Pieter Ekker blogt dagelijks over zijn belevenissen in Cannes

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden