PlusAchtergrond

Nick en Simon op zoek naar Simon & Garfunkel in New York

Voor hun nieuwe programma Homeward Bound trokken zangers Nick & Simon de gangen na van hun idolen Simon & Garfunkel. ‘Onvoorstelbaar dat die twee niet meer met elkaar praten.’

Nick Schilder en Simon Keizer gingen in New York naar plekken die een rol speelden in de levens van Paul Simon en Art Garfunkel. Beeld AVROTROS

Natuurlijk, zegt Nick Schilder er meteen bij, Paul Simon en Art Garfunkel speelden ‘in een heel andere league’ dan hij samen met ­Simon Keizer doet. Maar toch, vergelijken is verleidelijk. “Er zijn zeker overeenkomsten: opgegroeid in dezelfde buurt, bij elkaar in de klas gezeten, hun eerste optreden gegeven in de aula van de middelbare school. En natuurlijk: de liefde voor harmonieuze popmuziek.”

Niet voor niets plozen Schilder en Keizer (nu respectievelijk 36 en 35) als tieners de zanglijnen van de meesters van de tweestemmige zang noot voor noot uit. Schilder: “Ik weet nog hoe we op de Volendamse dijk in de kroeg stonden en ik Cecilia meezong met de radio. Simon zong er zomaar een tweede stem bij. “Hee, dachten we, dat klinkt goed samen.”

Op die ingeving bouwden de Volendamse schoolvrienden het fundament voor hun loopbaan die inmiddels al ruim vijftien jaar duurt. “We werden door Simon & Garfunkel toch op een idee gebracht,” zegt Schilder. “Als je een instrument speelt, wordt hier in het dorp al snel gezegd dat je lid moet worden van een band. Dat is nu eenmaal traditie. Mede dankzij Simon en Garfunkel zagen we dat het ook gewoon met zijn tweeën kon.”

Keizer: “Het is de muziek uit de jeugd van mijn ouders. De elpees stonden bij ons thuis in de platenkast. Op ons vroege repertoire stonden veel covers: The Boxer, Late in the Evening of Me and Julio down by the schoolyard.”

Documentaire

Om die muzikale erfenis te eren, reisden de twee in januari voor hun nieuwe programma Homeward Bound, vernoemd naar een van de beroemdste nummer van Simon & Garfunkel, de gangen van hun idolen na. Opnieuw samen met hun goede vriend en sidekick Kees Tol, die een documentaire maakte over de zoektocht. Keizer: “Het maken van de documentaire is het programma geworden.”

De invalshoek van de reportagereeks? “Het is natuurlijk vooral één groot eerbetoon,” zegt Schilder. “Ik hoop ook dat we hun muziek in Nederland weer een impuls kunnen geven. Je moet rekenen: rond 1970 waren die twee misschien wel de grootste act op aarde. Toch hebben The Rolling Stones en The Beatles hen altijd ruim overschaduwd. Zonde, want hun liedjes zijn een belangrijk deel van de popgeschiedenis.”

Beeld AVROTROS

Toch was er ook een ander doel van de trip door New York, waar de hyperambitieuze Simon en verlegen Garfunkel opgroeiden in de straten van de overwegend Joodse wijk Queens. Keizer en Schilder wilden een ontmoeting regelen met hun twee helden. Of dat is gelukt, blijft geheim tot de laatste aflevering, maar wat vooraf al wel zeker was: het tweetal sámen te spreken krijgen is uitgesloten.

De verhouding tussen Simon en Garfunkel was al sinds het begin van hun loopbaan bij vlagen zeer gespannen. In 2003 en 2004 gaven ze nog een reeks reünieconcerten, onder meer in de Amsterdam Arena, waar Keizer en Schilder in het publiek stonden. Daarna was het echt voorbij. Keizer, onderkoeld: “Zelfs een bezoek van Nick en Simon krijgt ze niet meer bij elkaar.”

Samenwerking fris houden

Samen de wereld bestormd en nu beiden op weg naar de 80 zonder nog een woord met elkaar te wisselen. “Ik kan het me bijna niet voorstellen dat ons zoiets zou kunnen gebeuren,” zegt Keizer. “Juist om te voorkomen dat het zo eindigt als bij hen, proberen we onze samenwerking fris te houden, steeds weer nieuwe dingen uit te proberen.”

Schilder: “Het begon bij hen natuurlijk met de disbalans in de creatieve inbreng. Die kwam bijna helemaal van Paul Simon. Bij Simon en mij kan de verdeling van het schrijfwerk een keer 55-45 zijn of andersom, maar we proberen altijd allebei bij te dragen, zodat onze muziek ook van ons samen is en we er ons allebei verantwoordelijk voor voelen.”

Beeld AVROTROS

De uiteindelijke verwijdering tussen Simon en Garfunkel kleurde onherroepelijk de interviews die Schilder en Keizer in de VS deden met directe getuigen van hun loopbaan. Ze spraken bandleden, fotografen en ook concertpromotor Ron Delsener, die onder meer het fameuze Concert in Central Park in 1981 organiseerde.

Schilder: “Als bewonderaar wil je tijdens dat soort gesprekken niet op zoek naar sleaze and dirt, maar de psychologie achter hun verhouding is natuurlijk wel interessant. Ik vond het soms lastig naar de sfeer tijdens repetities te vragen. Iedereen kan zich voorstellen dat die niet altijd even gezellig waren, maar ik wilde mensen die daarbij waren geweest, zoals toetsenist Rob Moonsey, ook niet in een ongemakkelijke positie brengen.”

The Bitter End

Het Volendamse duo toog ook naar muziekclub The Bitter End in Greenwich Village, waar Simon en Garfunkel in hun jonge jaren hun optredens perfectioneerden. “Dat we daar ook op het open podium mochten klimmen, was voor mij het mooiste moment van de trip,” zegt Schilder. “En tegelijk heel erg eng. We speelden er alleen Simon & Garfunkelrepertoire, met één akoestische gitaar. Het voelde echt als een overwinning toen we het publiek meekregen. Je moet rekenen: we zijn daar niemand. Staan we in Nederland nog weleens met 1-0 voor als we beginnen, nu moesten we het echt met z’n tweetjes doen.”

Als Nick & Simon zijn de twee inmiddels een eind op weg richting het completeren van hun achtste studioalbum. Met een beetje invloed van hun helden erop? Keizer sluit het zeker niet uit. “We hebben voor deze trip veel van hun liedjes ingestudeerd. Kwamen we erachter hoe verbluffend goed die in elkaar zitten. Die kennis nemen ze we zeker mee bij onze volgende plannen.”

Nick, Simon & Kees: Homeward Bound. Donderdag. 21.30 uur. NPO1.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden