Plus Concertrecensie

New Order moet er even inkomen, maar dan is er alsnog kippenvel

New Order, de groep van de klassieker Blue Monday, trad donderdagavond op in Afas Live. Het duurde even voor er daar de stemming in kwam.

Bernard Sumner van New Order op archiefbeeld. Beeld AFP

Wat zal de gemiddelde leeftijd van de bezoekers van het Amsterdam Dance Festival zijn, ergens halverwege de twintig? Bij het concert van New Order in Afas Live is de zaal gevuld met vooral veertigers en vijftigers. Dat het optreden officieel onderdeel is van het ADE-programma zal hen worst wezen. En gelijk hebben ze; New Order is toevallig in de stad, de Engelse groep is al lang aan het toeren door Europa.

Maar toepasselijk is het ook wel dat New Order in Amsterdam optreedt tijdens ADE. Het uit 1983 stammende Blue Monday, hun bekendste nummer, was een vroege voorloper van de muziek die we nu kennen als dance. Het grotendeels elektronische nummer was indertijd nogal een verrassing, want New Order kwam direct voort uit Joy Division, de meer dan sombere newwavegroep waarvan voorman Ian Curtis in 1980 een einde aan zijn leven had gemaakt.

Verwachtingen

Afgelopen zomer was New Order een van de hoofdacts op Lowlands. Een zaaloptreden had de groep al sinds halverwege de jaren tachtig niet meer gegeven in Nederland. Dat schept verwachtingen, maar bij de show in de Afas, waar ook songs van Joy Division op de setlist staan, duurt het even voor de stemming er echt in komt. In het eerste deel van het concert klinkt de muziek oké, maar meer ook niet. Het wordt pas wat als de groep het meer dancey repertoire inzet, waarvan Blue Monday het te verwachten hoogtepunt vormt.

Een goed afgesteld geluid, mooie visuals erbij (zo te zien voor een deel van Anton Corbijn, een goede bekende van de band); ja, hier gaat het publiek voor. 

Dat leadzanger Bernard Summer een heel matige zanger is, lijkt niemand te deren. De zestiger zingt niet gewoon een tikje onzuiver, maar vaak echt knettervals. 

Opvallend genoeg gaat de zang hem het best af in de nummers van Joy Division, die indertijd dus werden gezongen door Ian Curtis. En zo krijgen we helemaal aan het einde van de avond een kippenvelmooie versie te horen van de newwaveklassieker Love will tear us apart.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden