PlusSerierecensie

Netflixhit Squid Game is wreed, fascinerend, intens, spannend en onbarmhartig

Op een bloedspatje meer of minder wordt niet gekeken in het Zuid-Koreaanse Squid Game. De overlevingsserie is op dit moment de grootste internationale kijkcijferhit van Netflix.

Op een ontoegankelijk eiland moeten 456 volwassenen knokken voor hun leven.  Beeld Netflix
Op een ontoegankelijk eiland moeten 456 volwassenen knokken voor hun leven.Beeld Netflix

Verbazingwekkend is dit bloedvergieten in Squid Game niet, gezien de bedoelingen van de makers. Hun reeks is wreed, fascinerend, intens, spannend en onbarmhartig.

Een van de morbide elementen is het omzetten van onschuldige (kinder)spelletjes – denk aan knikkeren, touwtrekken of de klassieker Schipper mag ik overvaren (oftewel Annemaria koekoek) – naar dodelijke opdrachten.

Op een ontoegankelijk eiland moeten 456 volwassenen knokken voor hun leven. In een gigantische bunker moeten zij onder dwang van gemaskerde bewakers in rode overalls mensonterende opdrachten uitvoeren om in leven te blijven. Wie wint, komt in aanmerking voor een gigantisch geldbedrag. In de eerste aflevering wordt de helft van de deelnemers al neergemaaid met mitrailleurs als zij zich op het verkeerde moment bewegen in een soort ren-je-rotspel.

Doodskisten als geschenkverpakkingen

De gesneuvelden worden afgevoerd in doodskisten die eruitzien als geschenkverpakkingen compleet met grote strik om vervolgens in de verbrandingsoven te verdwijnen. Bij sommige slachtoffers worden ook nog vitale organen verwijderd.

Squid Game gaat enorm over de top. De reeks doet in de verte denken aan Hunger Games, de Japanse speelfilm Battle Royale (2000) of de Duitse productie Das Experiment (2001), waarin telkens groepen mensen tegen elkaar worden opgezet om de eindstreep te halen. In dat opzicht is deze Zuid-Koreaanse variant niet origineel, maar de uitvoering is ronduit subliem.

De knagende vraag voor de kijker is heel lang: wie zit er achter dit gruwelijke spel? Is het een lugubere website? Een misdaadsyndicaat? Een gokimperium? Of een gevaarlijke gek met te veel geld die zich gewoon zit te vervelen? Het antwoord laat lang op zich wachten.

Enorme schuld

Minstens zo intrigerend zijn de deelnemers. De meesten hebben ergens een enorme schuld uitstaan die zij hopen te voldoen met het prijzengeld, dat omgerekend uit 40 miljoen euro bestaat. Nr. 456 is bijvoorbeeld een gescheiden vader die zijn dochtertje dat naar Amerika dreigt te vertrekken, wil onderhouden. Maar hij wordt door zijn ex gedwarsboomd. Nr. 1 is een oude man met een hersentumor die toch niets te verliezen heeft. Verder zijn er vluchtelinge uit Noord-Korea, een immigrant uit Pakistan, een gesjeesde zakenman, een crimineel die ruzie maakte met de verkeerde mensen en een dubieuze dokter.

Allen vallen door de mazen van de Zuid-Koreaanse samenleving. Stuk voor stuk zijn het wanhopige mensen die vermalen dreigen te worden door het systeem. In dat opzicht is Squid Game enigszins te vergelijken met de Zuid-Koreaanse Oscarwinnaar Parasite (2019) van Bong Joon-ho, waarin ook de tegenstellingen van deze maatschappij kritisch en komisch tegen het licht worden gehouden.

Het succes van Squid Game is wel verklaarbaar. De makers weten hoe zij spanning moeten opbouwen om vervolgens geweld in visueel opzicht zo aantrekkelijk mogelijk te presenteren. Hier en daar worden vergelijken gemaakt met de Spaanse hitreeks La casa de papel, maar Squid Game heeft toch meer om het lijf. Of er een vervolg komt? Gezien de hype zal dat zeker het geval kunnen zijn.

Squid game

Regie Hwang Dong-hyuk
Met o.a. Lee Jung-jae, Park Hae-soo, O Yeong-su, Wi Ha-joon, Kim Joo-ryoung
Te zien op Netflix

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden