PlusBoekrecensie

Net als zijn hoofdpersoon weet Rutger Pontzen niet waar hij naartoe wil

Rutger Pontzen, Homers Vlucht, Querido, €20,99, 276 blz.

Als de eindeloze nieuws- en informatiestroom je te veel wordt, kun je natuurlijk je tv en computer uitlaten en je internetaansluiting, telefoon- en krantenabonnement opzeggen. Als je de eisen van de dagelijkse omgang niet meer kunt verdragen, kun je natuurlijk gewoon zoveel mogelijk binnenshuis blijven en het menselijk contact tot een minimum beperken.

Homer heeft een andere manier gevonden om zich aan het dagelijks leven te onttrekken: permanent in de lucht zijn. Leven op dertien kilometer hoogte. In de businessclass, dat dan weer wel. Zonder werkelijke bestemming reist de gefortuneerde Oostenrijker de wereld over. Het vliegen is het doel op zich.

Praatgrage medepassagiers

In Homers vlucht, de tweede roman van kunstcriticus Rutger Pontzen, volgen we de zestigjarige titelheld gedurende één vlucht van New York naar Abu Dhabi. Hij wordt herhaaldelijk aangeklampt door praatgrage medepassagiers, die hun ervaringen en theorieën in betoogvorm over hem uitstorten.

Er is wat turbulentie, een akelige droom, er zijn een paar terugblikken op Homers leven, maar ook die verwikkelingen en herinneringen staan in dienst van de beschouwingen: een groot deel van de roman bestaat uit overpeinzingen over empathie en idealisme, over de verlammende hoeveelheid informatie die dagelijks over ons wordt uitgestort, en de onmogelijkheid om je tot al die kennis te verhouden.

Homers vlucht is een speelse ideeënroman in een claustrofobische setting, vol mondaine zonderlingen die zich aan het dagelijkse leven onttrekken. Denk aan De toverberg, maar dan op dertien kilometer hoogte; geen zeven jaar in een Zwitsers sanatorium, maar zo’n 14 uur op een trans-Atlantische vlucht. Het probleem is dat zowel de personages als hun ideeën nogal schetsmatig blijven.

Veel woorden

En Homers beslissing om zich aan het leven te onttrekken wordt weliswaar uitgelegd, maar nauwelijks invoelbaar gemaakt. Alsof Pontzen niet écht heeft durven afdalen in zijn hoofdpersoon, in zijn gewetensconflicten en zijn diepste wanhoop, in de praktische én gevoelsmatige implicaties van zijn radicale keuzes. Zoals Homer constant op reis is zonder werkelijke bestemming, zo heeft zijn schepper veel woorden nodig om aan de oppervlakte te blijven – woorden die zelden ergens naartóe gaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden