PlusInterview

Nederlandse pop-belofte Nana Adjoa: ‘Bij muziek hoor ik als eerste de bas’

De Amsterdamse singer-songwriter Nana Adjoa (29) geldt als een van de grote beloften van de Nederlandse popmuziek. Vanavond zou ze optreden in Paradiso.

Nana Adjoa
 Beeld Karen Rosetzsky
Nana AdjoaBeeld Karen Rosetzsky

Geen optreden in Paradiso. Wat ga je nu doen?

“Als er geen avondklok was, zou ik misschien een biertje drinken met leden van mijn band. Nu zal het een avondje zielig hangen op de bank worden, misschien rummikuppen met mijn zus. Eigenlijk zouden we in november al in Paradiso staan, maar toen ging het ook al niet door. Ja, het zijn dompers, maar ik begin er ook al een beetje aan gewend te raken.”

Eind vorig jaar werd je door een door de Volkskrant geraadpleegde vakjury nog wel uitgeroepen tot het poptalent van 2021.

“Ik was superblij. Mensen hadden mijn album gehoord en vonden het mooi. Zo’n onderscheiding legt natuurlijk ook wel druk op, maar ik zie er vooral een stok achter de deur in: ik moet minder twijfelen, gewoon doen, doorzetten. Maar ja, nu kan ik niet optreden.”

Je speelde als bassiste in diverse bands lang een muzikaal vooral dienende rol. Nu ben je de baas. Was het een grote omschakeling?

“Ja, het is echt anders. Ik vond zo’n dienende rol vaak prima hoor, maar het is ook fijn om echt volledig achter de muziek te staan die je maakt. Als bassist bij anderen was er vaak al het gevoel: we doen het zo, maar we zouden het ook zo of zo kunnen doen. Ik hoorde mijn eigen muziek altijd al wel. Vooral live moest ik wennen aan mijn nieuwe rol. Als bassist sta je achter op het podium heel relaxed de boel te overzien. Als leider moet je de anderen op sleeptouw nemen.”

Je songs lijken heel zorgvuldig geconstrueerd. Houd je van lang pielen en schaven?

“Zeker. Als ik schrijf, dan is het ook niet: floep, daar is weer een song. Het is een lang proces van onderzoeken en proberen. Ik denk na over de verschillende mogelijkheden, leg eigenlijk alles onder een vergrootglas. Ik heb echt deadlines nodig, anders blijf ik voor altijd bezig.”

Je studeerde bas aan de jazzafdeling van het conservatorium. Ontstaat je muziek ook vanuit de bas?

“Nee, als ik schrijf zit ik vooral te pingelen op gitaar en piano. De bas komt eraan te pas als ik mijn ideeën ga verankeren. Het is echt mijn instrument: als ik muziek hoor, hoor ik als eerste de bas. Op het podium speel ik in mijn rol als leider tegenwoordig vooral gitaar. Het is ook heel moeilijk, tegelijk bassen en zingen: het is dan net of ik twee verschillende stemmen in mijn hoofd hoor.”

“Mijn favoriete bassisten? Aston Barrett van The Wailers en Paul McCartney. Ze spelen allebei functioneel, maar wel ook melodieus, waardoor ze heel bepalend zijn.”

Je echte naam is Nana Effah-Bekoe. Hoe kwam je tot de artiestennaam Nana Adjoa?

“Ik heb een Ghanese vader en een Nederlandse moeder. Voluit heet ik Nana Adjoa Serwaa Effah-Bekoe. Nana is mijn roepnaam, Adjoa betekent dat ik op maandag ben geboren. Toen mijn ouders nog bij elkaar waren, ben ik vaak in Ghana geweest. Nu al tien jaar niet meer.”

Speelt jouw Ghanese achtergrond een rol in de muziek die je maakt?

“Mijn muziek klinkt eerder westers dan Afrikaans. Maar ik ben wel opgegroeid met bepaalde ritmes en een bepaald gevoel voor groove; mijn ouders luisterden veel naar Ghanese highlifemuziek. Verder hoorde ik thuis funk en soul. Als jarennegentigkind luisterde ik graag naar R&B, van die echt slicke muziek. Toen ik later de rock ontdekte, vond ik die R&B te nat en slijmerig, nu vind ik het juist weer leuk.”

Ik hoor in je muziek ook triphop.

“Ja, Massive Attack en Portishead zijn belangrijke invloeden. Ik houd van de combinatie van echte instrumenten en samples. Hun songs zijn ook geen echte liedjesliedjes, ze klinken eerder filmisch.”

Je album heet Big Dreaming Ants. Wat zijn je eigen dromen?

“Als het om muziek gaat: ik wil echte tournees maken, over de grens ook. In Nederland ben je hooguit twee weken op pad. Het lijkt me geweldig om drie maanden lang, liever nog anderhalf jaar, van plek naar plek te gaan met mijn muziek. Er is in de Verenigde Staten belangstelling voor mijn muziek, meer zelfs dan hier, lijkt het, dus misschien komt het er nog eens van.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden