Recensie

Navid Nuur geeft verrassende kijk op tastbare en online wereld (*****)

Ieder werk van de Iraanse kunstenaar Navid Nuur heeft een verrassing. Het begint al voor de deur van galerie Martin van Zomeren.

De pinhole foto die Navid Nuur maakte met behulp van een blikje energiedrank van het merk Hell. Beeld Navid Nuur

Play-Doh is een van de favoriete materialen van beeldend kunstenaar Navid Nuur (Teheran 1976). Althans, hij heeft er wel eens dingen mee gemaakt en dat viel toen nogal op omdat het een materiaal is dat voor kinderen is bedoeld en niet voor volwassenen en al helemaal niet voor professionele kunstenaars. Hoe dan ook, bij Martin van Zomeren hangt nu een ingelijste gebruiksaanwijzing voor Play-Doh, waarin in ongeveer twintig talen steeds min of meer hetzelfde wordt gezegd. Hoe je de consumentenservice in jouw land kunt bellen of e-mailen. Dat de kleuren kunnen afwijken van de verpakking. Dat de klei niet is bedoeld om te eten. En het vreemdste: dat de resultaten afhankelijk zijn 'van de leeftijd en het vaardigheidsniveau van het kind'.

De gebruiksaanwijzing, in al die talen, vertelt eigenlijk voornamelijk wat Play-Doh niet is. Een enorm cryptische talenbrij, misschien daarom zo fascinerend voor Nuur, die dyslectisch schijnt te zijn.

Verdomd
Nuurs werken bij Martin van Zomeren hebben allemaal een twist, een verrassing. Het begint eigenlijk al buiten. 'To make this work visible, please make a flash photo,' staat op het raam van de galerie. Binnen hangt een schilderij. Een abstract beeld met een soort Paisleymotief in geel en zwart. En verdomd, als je er een foto van hebt genomen, verschijnt er iets totaal anders op het scherm van je smartphone dan je had verwacht.

Het werk bestaat bij de gratie van de toevoeging van licht door de toeschouwer, zegt Nuur in een begeleidende tekst. Maar het werk is ook een commentaar op de manier waarop we de wereld om ons heen steeds meer in gelikte beelden proberen te vangen, om ze vervolgens op sociale media te plaatsen. Nuur doet er aan mee, getuige de tekst op het raam, maar is tegelijk extreem gesteld op een directe omgang met de tastbare wereld. Die spanning komt in veel werken in de tentoonstelling terug. De wereld van ideeën, theorieën, taal en internet wordt steeds geconfronteerd met fysieke ervaringen die gaan over gewicht, vorm en tastzin.

In een video gaat Nuur naar een achttiende-eeuws ijkpunt voor de meter in Parijs. Het publiek kon daar vroeger controleren hoe lang een meter precies moest zijn. Nuur steekt zijn vingers uit naar de messing uiteinden van de meter in Rue de Vaugirard en loopt weg met de denkbeeldige meter tussen zijn vingers. Drie kwartier kijk je via een camera op zijn borst mee hoe hij met gestrekte handen door Parijs loopt om de meter ergens naartoe te brengen.

Pinhole
Nuur heeft een kwikzilverige kunstenaarspraktijk en de tentoonstelling geeft daar een mooi beeld van. Hij glazuurt ceramische objecten met verkruimelde dinodrollen, laat de achterruimte naar bijenwas ruiken en heeft een neon buis gemaakt die gevuld is met glasscherven.

Of neem de pinhole foto die Nuur maakte met behulp van een blikje energiedrank van het merk Hell. Hij bond het blikje met een stuk tape aan een boom en na zes maanden ontstond een hemelse foto, waarin de baan van de zon zich aftekent als een lange reeks gebogen lijnen over een donker landschap met bomen en huizen.

Op zoek naar de tastbare wereld

Ons oordeel: ★★★★★
Waar: Galerie Martin van Zomeren
Nog te zien: t/m 30 januari
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden