Nieuws

National Portrait Gallery op Marineterrein opent met expo De Marinebasis

Zeekadet Tristan. Elke zaterdag komen de zeekadetten bij elkaar om voorbereid te worden op een carrière op zee, bij de marine of elders. Beeld Rob Hornstra
Zeekadet Tristan. Elke zaterdag komen de zeekadetten bij elkaar om voorbereid te worden op een carrière op zee, bij de marine of elders.Beeld Rob Hornstra

De Portrait Gallery Studio, het nieuwe onderkomen van de Dutch National Portrait Gallery op het Marineterrein, opent met een toepasselijke expositie: De Marinebasis van fotograaf Rob Hornstra.

Jan Pieter Ekker

De Dutch National Portrait Gallery (DNPG) heeft altijd een zwervend bestaan geleid. De kleine organisatie maakte de afgelopen jaren tentoonstellingen in musea en andere locaties, van de Valeriuskliniek en het Scheepvaartmuseum tot NS-stations, Museum Jan Cunen in Oss en Museum Kranenburgh in Bergen. Ook zijn er tal van online producties gemaakt. De winnende portretten van de Rabo Photographic Portrait Prize – in 2010 door de Dutch National Portrait Gallery in het leven geroepen om aandacht te vestigen op de brede traditie van Nederlandse portretkunst in de fotografie – waren vorige maand te zien op abri’s in de stad.

Nu heeft de DNPG zijn eigen portretstudio annex tentoonstellingsruimte op het Marineterrein: de Portrait Gallery Studio. Het moet een plek worden waar wordt onderzocht hoe portretkunst kan bijdragen aan de erkenning en waardering van de mens – zonder uitzondering en zonder oordeel. “We hopen bij te dragen aan een samenleving waarin mensen, in plaats van op zoek te gaan naar de bevestiging van het eigen gelijk, elkaars verschillen en verhalen waarderen en begrijpen,” aldus Hedy van Erp, een van de oprichters en curator van de DNPG.

Zeekadetten en marineofficieren

De eerste tentoonstelling sluit naadloos aan bij de oorspronkelijke functie van het Marineterrein, dat vanaf 1655 in gebruik is bij de Admiraliteit van Amsterdam en haar opvolger, de Koninklijke Marine. Het is De Marinebasis, een bescheiden presentatie van Rob Hornstra.

Fotograaf Rob Hornstra en journalist Arnold van Bruggen maakten furore met The Sochi Project, een langlopend project over de veranderingen in de regio aan de Zwarte Zee, waar begin 2014 de Olympische Winterspelen plaatsvonden. Daarna stortten de twee zich op The Europeans. Van 2020 tot 2030 documenteren zij Europeanen in talloze regio’s en middelgrote steden in een tijd waarin Europa onder druk staat.

In dat kader trokken Hornstra en Van Bruggen eerder dit jaar twee maanden lang door Den Helder, een stad waar alles om de marine draait. Ze spraken en fotografeerden honderden inwoners, van vissers tot verenigingsvoorzitters en van zeekadetten tot marineofficieren.

Schuchtere zeekadet

Hornstra fotografeerde de senaat van de adelborsten, gepensioneerde mariniers en de schuchtere Tristan op een zaterdag bij de zeekadetten, een soort scouting. Negenplussers leren er schepen herstellen, varen en de hiërarchie aan boord, ter voorbereiding op een carrière op zee, bij de marine of elders.

Hornstra richtte zijn camera niet alleen op (gepensioneerde) mariniers, hij zocht ook migranten en vluchtelingen op, onder meer in de nachtopvang. Hij ging ook kijken in de enige overgebleven erotische club en de kroegen die bij een havenstad horen. Althans, vroeger. “Ooit waren er 123 kroegen in de stad, nu nog maar 17, we hebben ze net geteld,” tekende Van Bruggen op uit de mond van Kevin Martens, eigenaar van café Sluis 45.

De Marinebasis: t/m 21 november op zaterdag en zondag van 13.00 tot 16.00 uur in de Portrait Gallery Studio op het Marineterrein, Kattenburgerstraat 5, gebouw 003D (gratis toegang). Daar is ook de gelijknamige publicatie te koop. Meer informatie op www.theeuropeans.fm

De senaat van de adelborsten tijdens de wisseling van de commandant der zeestrijdkrachten.  Beeld Rob Hornstra
De senaat van de adelborsten tijdens de wisseling van de commandant der zeestrijdkrachten.Beeld Rob Hornstra
Winny Postma naderde haar pensioen, en zag zoveel andere ouderen met een achtergrond van overzees. Wat als we nu proberen een eigen tehuis te bouwen, dacht ze, waar wij met elkaar kunnen koken, onze taal spreken en met elkaar onze eigen achtergrond kunnen vieren? En zo geschiedde. Nu woont Winny er zelf. “Het is hier gezellig,” zegt ze. “En welke tijd van de dag ook, het ruikt hier altijd lekker, de etensgeuren van mijn jeugd.” Beeld Rob Hornstra
Winny Postma naderde haar pensioen, en zag zoveel andere ouderen met een achtergrond van overzees. Wat als we nu proberen een eigen tehuis te bouwen, dacht ze, waar wij met elkaar kunnen koken, onze taal spreken en met elkaar onze eigen achtergrond kunnen vieren? En zo geschiedde. Nu woont Winny er zelf. “Het is hier gezellig,” zegt ze. “En welke tijd van de dag ook, het ruikt hier altijd lekker, de etensgeuren van mijn jeugd.”Beeld Rob Hornstra

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden