Plus

Naar het appartement van Coco Chanel in Parijs

Na twee jaar intensief verbouwen ging deze week de Chanelwinkel in de P.C. Hooftstraat weer open. Het is wederom een hoogstandje van architect Peter Marino.

Sinds 1995 ontwikkelt Peter Marino alle winkels voor Chanel, zoals hierboven de nieuw verbouwde Chanelwinkel in de P.C. Hooftstraat. Beeld Chanel

Peter Marino (68) ziet er niet alleen uit als een rockster, hij is er één. Ceo's van befaamde modehuizen hebben zijn telefoonnummer op speed dial, zijn architectenbureau in New York heeft 160 medewerkers, jaarlijks neemt hij persoonlijk tot vier grote projecten aan.

Zoals een luxe winkelcentrum in Seoel, volledig opgetrokken uit spierwit Grieks marmer, diverse Dior- en Louis Vuittonwinkels, en recentelijk het interieur van The Lobster Club in New York.

Daarnaast ontwikkelt Marino sinds 1995 alle winkels voor Chanel. In december nog één in de Tokiose wijk Ginza ('een uitdaging want negen verdiepingen, elke bestaand uit slechts één kamer') en nu dus in de P.C. Hooftstraat. Dit jaar volgen nog Chanelwinkels in Istanboel, Parijs, Chicago en een zes verdiepingen tellende flagshipstore in New York.

Tijdens de twee jaar durende verbouwing in de P.C. Hooftstraat vond de Chanelwinkel elders in de straat onderdak. Architect Winy Maas van het Rotterdamse bureau MVRDV tekende voor de originele gevel van het pand, bestaande uit in Venetië in mallen gegoten glazen bakstenen.

Met behulp van de TU Delft werd een doorzichtig cement ontwikkeld, vergelijkbaar met de lijm die tandartsen gebruiken en die met UV-licht wordt uitgehard. Foto's van het pand gingen de wereld over.

De nieuwe winkel is van buiten minder spectaculair, maar heel herkenbaar Chanel. Binnen zijn, verdeeld over twee verdiepingen, prêt-à-porter, schoenen, handtassen, kleine leder­waren, accessoires en een selectie juwelen en horloges te koop.

Marino nam het voormalige appartement van Coco Chanel in het Ritz in Parijs als inspiratiebron. Dat leverde contrasterende materialen op als zacht goud metaal, marmer, glas en lak, gecombineerd met tweedmeubels, sculpturale bronzen lampen, een Firebirdstoel van Wendell Castle, een achttiende-eeuwse witte leistenen open haard en, in de paskamers, kunstwerken van Hanns Schimansky en Dan Walsh.

Spareribs en een pul bier
Marino is op zijn zachtst gezegd een opvallende verschijning onder zijn vakgenoten, en zelfs front row bij modeshows. Altijd van top tot teen gekleed in zwart leer, de vingers vol met zilveren doodskopringen. Het shockeffect dat zijn uiterlijk soms oplevert kan hem wel bekoren, vertelde hij ooit in een interview met CBS News.

"Out of the box denken gaat gepaard met je out of the box kleden en out of the box leven." En schijn bedriegt. In plaats van dat New Yorker Marino graag spareribs met een pul bier wegspoelt, spreekt hij vloeiend Frans, heeft hij een wiskundeknobbel, en bezit hij een indrukwekkende kunstcollectie.

Die laatste varieert van beelden uit de Griekse oudheid, werk van Anselm Kiefer en Robert Mapplethorpefoto's tot zijn eigen glazen vazen, te koop bij juwelier Damiani op de Place Vendôme.

Diverse onderdelen van zijn kunstcollectie zijn tentoongesteld in vooraanstaande musea. Hij kan er net zo van genieten als van zijn zes motoren. Auto's, zo zegt hij, bezorgen hem een claustrofobisch gevoel.

Zijn vrouw, kostuumontwerpster Jane Trapnell, verdomt het om achterop de motor te kruipen, maar ze zijn desondanks al 34 jaar gelukkig getrouwd.

Barney's
De architect groeide op als enige zoon in een Italiaans middenklassegezin in Queens. Hij liep onder meer stage bij de Chinees-Amerikaanse architect I.M. Pei. In 1978 huurde Andy Warhol hem in om het interieur van zijn huis aan de Upper East Side aan te pakken, alsmede voor de derde make-over van zijn beroemde Factory op Broadway.

Maar Marino's grote doorbraak kwam toen hij in 1985 de vrouwenafdeling van warenhuis Barney's in New York voor zijn rekening nam.

Zeventien filialen in Amerika en Japan volgden, alsmede winkels van Calvin Klein, Donna Karan, Giorgio Armani en Fendi. Naast modehuizen, wordt hij ook ingehuurd voor privéprojecten van klanten als model Gisele Bündchen en haar echtgenoot Tom Brady.

"Negen van de tien architecten starten met een schets, waarna ze er materialen bij zoeken. Ik begin juist met de vraag welke materialen er gebruikt moeten gaan worden," zegt Marino.

Zijn grote trots is geen gebouw of interieur, maar de tuin van zijn huis in The Hamptons: een Alice in Wonderlandparadijs met duizenden roze en paarse hortensia's. Uitgever Rizzoli bracht er vorig jaar een boek over uit. Tuinieren noemt hij zijn heilzame privépassie.

"Mijn tuin is het hoogtepunt van 21 jaar lang elke zaterdag werk, en een creatief tegengif voor de stressvolle wisselvalligheden van het moderne leven."

Fiona Hering werkt voor Vogue Nederland.

Marino is op zijn zachtst gezegd een opvallende verschijning onder zijn vakgenoten Beeld Manolo Yllera
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden