Na twintig jaar nemen Acda en De Munnik afscheid als ridders

Publiekslievelingen waren ze al, en ze scoorden meer hits dan de meeste andere Nederlandse bands. Maar sinds gisteravond zijn Acda en De Munnik ook ridder in de orde van Oranje-Nassau. In Carré namen ze afscheid.

Het laatste tournee eindigt met vier keer uitverkocht Carré Beeld Bob Bronshoff

'Geen tijd meer voor valse bescheidenheid: wij kunnen meer hits niet spelen dan de meeste Nederlandse bands wel.' Toen Thomas Acda die woorden gisteravond uitsprak in Carré, kon hij nog niet weten dat een uur later minister Jet Bussemaker het podium op zou lopen. 'Nederland huilt om jullie afscheid,' zei ze. 'Jullie hebben meer dan twee miljoen platen verkocht. Jullie hebben ons laten lachen en laten huilen met jullie poëtische teksten zonder vaagheid. Sommige mensen zeggen dat jullie de nederpop volwassen hebben gemaakt.'

De minister was er niet alleen om Thomas Acda en Paul de Munnik wat spreekwoordelijke veren in de kont te steken: ze kwam ze ook een lintje opspelden. Acda en De Munnik zijn sinds gisteravond ridder in de orde van Oranje-Nassau.

Tot dan was het een redelijk nuchtere avond geweest in Carré, een afscheidsconcert vol kroegpraat en jongensachtige grappen. Soms zelfs net iets te veel gekeuvel tussen de nummers. Pas aan het einde werd het een overdonderende greatest hits-show, met Als het vuur gedoofd is, Ren Lenny ren, Zonnestralen en natuurlijk In de stad Amsterdam. Nummers die eerst nog schuchter, maar al snel staand, klappend en uit volle borst werden meegezongen.

Twintig jaar samen liedjes maken is lang genoeg om generaties met je mee te laten zingen. 'Wij zijn al fans sinds 1996,' zei de 43-jarige Constance uit Rotterdam, even voor aanvang van het concert. Ze was met een vriendin gekomen, die ze zes jaar geleden bij een Acda en De Munnik optreden had leren kennen. Sindsdien gaan ze zo vaak mogelijk naar optredens samen, van de afscheidstournee hebben ze al twintig shows gezien. En ja, ook de laatste vier optredens in Carré zullen ze bijwonen. Vervelen doet het allerminst.

Meeblèren
Wat ze zo aanspreekt in Acda en De Munnik? Het zijn natuurlijk sympathieke jongens, en mooie stemmen hebben ze ook. Maar het zijn toch vooral de teksten die het hem doen. 'Van sommige van hun oneliners denk ik: hoe kan iemand zo over mijn leven zingen?'

Ramon en Simone Visser (beiden veertig) waren met hun twee kinderen naar Carré gekomen. Net als Constance zijn ze fans van het eerste uur. 'Die eerste cd uit '97 hebben we op vakantie in Schotland helemaal stuk gedraaid. Lekker meeblèren in de auto.'

Bekende werk
De teksten zijn uit het leven gegrepen, zei Simone. Haar favoriete zin? 'Als je bij me weggaat, mag ik dan met je mee?' Op de geboortekaartjes van hun kinderen stond een deel van de tekst uit Slaapliedje. Dochter Tirza (10) zingt de nummers inmiddels ook woord voor woord mee: 'Als het vuur gedoofd is, dan komen de wolven.' Geen idee wat het betekent, maar mooi is het wel. Haar broertje Keo (8) hoopte vooral dat ze Drie keer vallen zullen spelen.

Ze werden allebei op hun wenken bediend. Hoewel Acda en De Munnik, in gezelschap van hun vaste begeleidingsband, ook nieuw werk speelden in Carré, eindigden ze zoals dat hoort bij een afscheidsconcert met hun bekende werk. 'Wij waren nog één keer Acda en De Munnik.' Nou ja, nog vier keer dan. Maandag is het echt de aller-, allerlaatste keer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden