PlusBeeldspraak

Na brexit en Trump is An American Werewolf in London akelig herkenbaar

Het is een politieke beestenbende in Washington en Westminster. De aanstichters zijn inmiddels weg, maar de chaos duurt voort. We leven in een eindeloos vervolg op An American Werewolf in London.

Bart van der Put

Amerikanen eten fabriekshamburgers en pulpfrietjes uit een doosje, Britten eten vette vis en slappe chips uit een oude krant. Amerikanen schieten elkaar overhoop, Britten vechten met blote vuisten. Amerikanen spelen honkbal, Britten beoefenen cricket. Amerikanen worden steenrijk of blijven straatarm, Britten behoren tot de adelstand of het plebs.

Terwijl de Verenigde Staten dankzij de leugens van Donald Trump tot op het bot verdeeld zijn, dreigt het Verenigd Koninkrijk door de brexit van brokkenpiloot Boris Johnson uiteen te vallen. Aan weerszijden van de grote plas betraden blonde olifanten de bestuurlijke porseleinkast om de boel eens grondig te verbouwen. Zij hielden beestachtig huis tot ze stampvoetend moesten vertrekken, verenigd in onbegrip.

Gelukkig zijn de jaren van monsterlijke leugens, nepnieuws, afbraak en chaos voorbij. Gelukkig kunnen we nu bijkomen van het gedoe. Gelukkig kunnen we eindelijk met een gerust hart op de toestanden terugblikken, onder het genot van al het goede dat onze vredelievende wereld te bieden heeft. Geef de dooddoener maar door en schreeuw het van de daken: Alles Komt Goed!

Kijk maar naar Jack en David. De twee jonge Amerikanen doen in An American Werewolf in London een rondje Europa met de rugzak. Ze beginnen in Engeland op de Yorkshire Moors, de uitgestrekte heidegebieden waarop het goed kuieren is en er in de looprichting een pub opdoemt. Daar gaan Jack en David, vrolijk leuterend naar East Proctor. Het leven lacht hen toe: de pub in het gehucht is open. Maar Jack is sceptisch wanneer hij het uithangbord ziet.

Verkeerde vraag, foute boel

Normale pubs heten The King’s Head en dat bekroonde hoofd staat dan afgebeeld op een fraai beschilderd uithangbord boven de deur. Maar niet in East Proctor. Daar heet de pub The Slaughtered Lamb en prijkt er een afgehakte en opgespietste wolvenkop op het uithangbord.

Wat nu? Naar binnen natuurlijk. Bij gebrek aan een warme hap bestellen de jongens thee. Jack ontwaart een door brandende kaarsen geflankeerd pentagram op de muur. Hij heeft The Wolf Man (1941) gezien en weet het zeker: die vijfpuntige ster is het teken van de weerwolf!

David werpt tegen dat de eigenaars misschien uit Texas komen (de staatsvlag heeft één enkele kenmerkende ster). Maar de stampvolle dorpspub valt helemaal stil wanneer de Amerikanen hardop vragen waarom er een pentagram op de muur is geschilderd. Dodelijke blikken. Verkeerde vraag. Foute boel. Niet veel later staan de jongens weer buiten en grinniken ze om de malle waarschuwing van een van de dorpelingen: ‘Pas op voor de maan!’ Hoe dan? Die rare Britten ook.

Jack en David zijn vreemdelingen in een vreemd land. Ze hebben gevoel voor humor en maken er samen het beste van. Daarom leven we met ze mee wanneer hun gelach op de Moors wordt overstemd door angstaanjagend gehuil en dreigend gegrom. De volle maan, de wolvenkop en het pentagram in The Slaughtered Lamb, zou het dan toch waar zijn? Maar alles kwam toch goed?

Pijnlijke transformatie

De Amerikaanse filmmaker John Landis was achttien jaar toen hij aan zijn scenario voor An American Werewolf in London begon. Dat was in 1969. Hij kreeg de financiering pas rond toen zijn uitzinnige komedies Animal House en The Blues Brothers meer dan honderd miljoen dollar hadden opgebracht. De weerwolffilm werd met kerstmis 1981 in de Nederlandse bioscoop uitgebracht. Als geroepen: ik vierde mijn achttiende verjaardag met een kostelijke monsterfilm die door een achttienjarige bedacht was.

En wat voor een monsterfilm! Landis had meteen al het voornemen om de transformatie van David tot wolf tot in de pijnlijkste details te tonen. De lange aanloop naar de opnamen gaf zijn bevriende grimeur en monstermaker Rick Baker alle tijd om het klapstuk magistraal uit te werken. Het resultaat was dermate verbluffend dat Baker de eerste winnaar werd in een destijds nieuwe Oscarcategorie voor ‘Best Makeup’. Met zeven bekroningen is hij nog steeds recordhouder in die discipline.

De pijnlijke en verwarrende transformatie van man tot harig grommend beest raakt een gevoelige snaar bij jongens die de puberteit net achter de rug hebben. De baard in de keel en de snor die maar niet wil doorbreken; het is kinderspel naast de ontberingen van David. Maar diens twijfels, angsten en nachtmerries zijn herkenbaar, ook wanneer je veertig jaar later opnieuw merkt dat je lichaam verandert. Ouderdom komt met gebreken.

Daarom werd het verlangen naar Londen anno 1981 ook bij het weerzien aangewakkerd. Maar 1981 is erg lang geleden. De laatste keer had ik het gevoel dat ik in The Slaughtered Lamb was beland. Brexit en Boris lagen nog in het verschiet, maar er had zich al een transformatie voltrokken. Ik was een vreemdeling in een vreemd land geworden.

An American Werewolf in London verscheen in een voorbeeldige uitvoering op blu-ray en 4k uhd bij het Britse Arrow Video.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden