Muzikale daklozen naar Carré

EDE - ''Somewhere over the rainbow'', klinkt het lieflijk door de congreshal van hotel Belmont in Ede. Achter de microfoon staat Maartje. Met haar lied luidt ze de musical De tovenaar van Oz in. Het stuk wordt op 8 juni in theater Carré op het Majoor Bosshardt Gala gespeeld. Tijdens deze feestavond ter gelegenheid van de geboortedag van Majoor Bosshardt (¿ 2007) treden onder anderen mensen op die door het Leger des Heils worden opgevangen of begeleid. Woensdag was de try out, een repetitiedag.

In de zaal zit een handjevol mensen. Het zijn voornamelijk cliënten en medewerkers van het Leger des Heils. Maar de sfeer zit er gelijk al goed in. Zo gauw er een beat klinkt, begint de zaal te klappen. Theo, een man met een doorleefd gezicht, lijkt in het begin nog een beetje zenuwachtig als hij moet dansen. Maar op een aanmoedigend ' yeah' vanuit de zaal komt zijn hele lijf los en swingt hij met zijn halflange haar het podium over. ''Ik kan denken, ik kan lachen, ik kan huilen, maar ik zou wel eens willen weten hoe het is om een hart te hebben'', klinkt daarna zonder aarzelen zijn tekst. Ook de andere spelers kennen hun rol duidelijk goed.

Na afloop van de korte musical, wordt er flink geklapt. ''Geweldig'', zegt Gerard de Wit, een van de begeleiders. ''Ja? Ja?'', vraagt een van de vrouwelijke spelers. Maar De Wit is nog niet klaar. ''Een paar dingetjes'''' gaat hij verder. ''O, ik weet het al, de rug'', zegt dezelfde vrouw. ''Inderdaad'', zegt De Wit. ''Let erop dat je niet met je rug naar de zaal gaat staan.'' En hij geeft nog meer tips: rustig praten, mensen aankijken, bij applaus even afwachten.

Als het goed is, weten de artiesten dat het commentaar van De Wit goed bedoeld is. Van tevoren heeft projectleider Jos Sesink (58) tegen ze gezegd: 'Wanneer je commentaar krijgt, is dit positief bedoeld. Het helpt je om meer te schitteren.' Sesink legt uit: ''Deze mensen denken gauw dat ze iets fout hebben gedaan.'' Sesink is de aanjager van het project 'Kunst en theater'. Het programma is bedoeld om mensen te stimuleren hun creatieve talenten te ontwikkelen. ''De link naar de maatschappij moet weer terugkomen voor deze mensen. Dat kan via werk, maar ook via een vrijetijdsbesteding zoals cultuur of sport.'' Het uiteindelijke doel is dat ze zich aansluiten bij een vereniging. Op die manier komen ze ook in aanraking met mensen die wel structuur in hun leven hebben. Dit kan hen weer verder helpen. Het project loopt nog maar enkele maanden, maar is nu al succesvol. ''In Overijssel hebben drie van onze cliënten zich al aangesloten bij een linedancegroep. Dat is precies wat we willen'', vertelt Sesink.

Een van de spelers strikken voor een interview, valt nog niet mee. De een vraagt eerst of je wel sigaretten hebt, de ander vindt een interview overdreven: ''Het is hier geen Hollywood.'' Uiteindelijk wil de 24-jarige Adnan wel iets vertellen. Hij speelt mee in de musical De tovenaar van Oz. Hij is de tovenaar, een rol die hem met zijn donkere ogen op het lijf geschreven lijkt te zijn. Met grote gebaren staat hij op het podium. De boodschap van het verhaal: Als je in jezelf gelooft, gelooft een ander in jou. Adnan vindt het 'absoluut leuk' om mee te spelen. ''Toneelspelen is een stukje van mij van binnen waar ik goed in ben. Nu krijg ik de kans dat te uiten.'' Hoe Adnan precies bij het Leger des Heils terecht is gekomen, wil hij liever niet zeggen. ''Dat ligt gevoelig. Soms heb je een beetje hulp nodig en die heb ik hier gekregen.'' Het heeft wel even geduurd voor de cast van de musical waar hij in meespeelt compleet was. Veel mensen haakten tussendoor af. Volgens een van de begeleiders zijn drugs en alcohol daar vaak de oorzaak van. Adnan: ''We hadden een stuk of vier leeuwen voor onze musical, maar die kwamen steeds niet opdagen. Nu speelt een van de begeleiders voor leeuw.''

Een ander optreden wordt verzorgd door de band Roofless (dakloos, red.). Volgens de bandleden heeft de naam van de band niets te maken met het feit dat sommigen misschien wel dakloos zijn. ''Het dak moet eraf'', aldus een van de bandleden. De band, die pas zes weken bestaat, is een mengelmoesje van mensen en instrumenten. Er zijn (achtergrond)zangers, gitaristen en drummers. Een van de bandleden, Sjak (52) springt eruit. Hij draagt een vliegeniersmuts en bespeelt de mondharmonica. Aan zijn broekruim hangt een koeienbel. Zanger Leroy (26), die vandaag jarig is, zingt en speelt gitaar. Het geheel klinkt fantastisch. ''We zijn een soort kofferband. We zingen liederen die al jaren bestaan. Het doel is om mensen vrolijk te maken met muziek'', vertelt Leroy. Of hij al lang gitaar speelt? ''Al vanaf mijn geboorte, maar ik kan geen noot lezen.'' Drummer Koko (62) slaat op de congadrums alsof zijn leven ervan afhangt. Koko kijkt uit naar het gala op 8 juni. ''Ik heb majoor Bosshardt persoonlijk gekend. En ter ere van haar doe ik het graag.'' (LINDA STELMA)

Theater Carré in Amsterdam. Muzikale daklozen spelen hier op 8 juni op het Majoor Bosshardt Gala. (Foto: GPD/Roland de Bruin) Beeld
Theater Carré in Amsterdam. Muzikale daklozen spelen hier op 8 juni op het Majoor Bosshardt Gala. (Foto: GPD/Roland de Bruin)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden