Plus

Musical Tina is lofzang op wilskracht en levenslust

Met Tina heeft Joop van den Ende een nieuw hoogtepunt toegevoegd aan de geschiedenis van West End. Dinsdagavond ging de musical in première in Londen.

Adrienne Warren als Tina Turner. Beeld Manuel Harlan

Adrienne Warren kan haar stem alle kanten op buigen. De actrice, die in de musical Tina van een verwaarloosd meisje in een diva verandert, gooit het bij River Deep, Mountain High over een andere boeg. Ze zingt dit nummer zoals producer Phil Spector het destijds wilde: zonder razende uithalen, in het grensgebied van ingetogen en doorleefd.

Op rij 11 van het Aldwych Theatre in Londen zit naast producent Joop van den Ende de echte Tina Turner (78). Ze kijkt geconcentreerd naar haar eigen leven op het podium, totdat Warren River Deep, Mountain High (1966) bijna breekbaar inzet. Het pact tussen rock en soul zet Turner op rij 11 in beweging - ze schudt haar hoofd fanatiek mee -, en echt stilzitten doet ze daarna niet meer. Omdat ze op dat moment beseft dat deze musical, 'een uitstapje tijdens het pensioen', een zegetocht tegemoet gaat.

Hoop
Tina - The Tina Turner Musical werd al in 2016 aangekondigd. Van den Ende wilde na het binnenlandse succes van de musical over André Hazes dezelfde formule nog eens uitwerken, maar dan met een internationale ster.

Tina Turner - een ongewenst kind, opgegroeid in een gesegregeerd Tennessee en jarenlang mishandeld door haar ontdekker en eerste echtgenoot Ike Turner - zag zo'n musical eerst niet zitten. 'Na 50 jaar optreden hoefde ik niet nóg meer show', zei ze voor de première. Maar ze zwichtte uiteindelijk voor het argument dat haar levensverhaal anderen kan inspireren 'Het geeft hoop. En hoop moet worden doorgegeven.'

In het Aldwych Theatre golfde die hoop door de zaal, met good old Rod Stewart meedeinend op rij 4 en Graham Norton swingend in zijn stoel op rij 14.

Swingend
Musicalschrijvers Katori Hall, Frank Ketelaar en Kees Prins - die laatste twee waren ook verantwoordelijk voor Hazes -, transformeerden Turners gevecht met het leven in een swingend en tegelijk teder verhaal over emancipatie. De vele hits - van woeste soul via hitsige funk naar kwaliteitspop voor de massa - ondersteunen hun vertelling naadloos; geen seconde krijgt deze musical het karakter van een jukebox.

. Beeld Manuel Harlan

Voor Joop van den Ende, inmiddels 76 jaar, is deze productie misschien wel de laatste waarbij hij zo nauw betrokken is. Het is in elk geval, hoe ver Nutbush, Tennessee en Amsterdam-Oost ook uit elkaar liggen, zijn meest persoonlijke musical. Regisseur Phyllida Lloyd, wier regie ondanks de bruisende choreografieën opvallend intiem blijft, beitelt uit een stormvloed van racisme, sexisme en pijn een lofzang op wilskracht en levenslust. Een thema dat ook bij Van den Ende, het arbeiderskind dat het tot tycoon en mecenas schopte, als een rode draad door zijn leven loopt.

Voor aanvang van de voorstelling stond Van den Ende in de hal van het theater Tina Turner op te wachten, die langs honderden flitsende camera's haar weg moest vinden. De producent, als altijd geheel in het zwart gekleed, zei in het voorbijgaan zich vereerd en 'humble' te voelen dat uitgerekend op deze plek, waar Laurence Olivier, Vivian Leigh en Judi Dench eens triomfen vierden, zijn voorstelling in wereldpremière kon gaan.

Grenzen slechten
Ruim tweeënhalf uur later zijn de rollen omgedraaid en heeft Van den Ende met Stage Entertainment een nieuw hoogtepunt toegevoegd aan de geschiedenis van West End. 'Het werkt, omdat het zo echt is,' sprak de producent nog voorzichtig.

Bij Tina Turner was de twijfel over deze epiloog in haar carrière definitief weg. Zij had gezien dat in deze voorstelling over grenzen en vooral over grenzen slechten alles op de goede plek staat - en dan is er ook nog een hoofdrolspeelster die na deze avond een wereldster zal worden.

Turner dook, na het stampende slotapplaus, opeens naast Adrienne Warren op het podium op, en pakte kort haar hand. 'Het kan echt,' zei de in Zwitserland residerende zangeres die zo onnoemlijk veel ellende glorieus uit haar leven verjoeg. 'Blijf geloven in jezelf. En maak van het gif dat in je zit een medicijn.'

De musical gaat na Londen eerst naar Broadway in New York voordat de theaters in Nederland aan de beurt zijn.

. Beeld Manuel Harlan
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden