PlusFilmrecensie

Mothering Sunday: wat gebeurde er in een Brits landhuis op die ene Moederdag in 1924?

Alle herinneringen van weeskind Jane Fairchild voeren terug tot één zonnige Moederdag in 1924. In de zintuigelijke film van regisseur Eva Husson klinken echo’s door van de manieren waarop het had kúnnen gaan.

Elise van Dam
Odessa Young (midden) en Josh O’Connor (rechts) in ‘Mothering Sunday’. Beeld Robert Viglasky
Odessa Young (midden) en Josh O’Connor (rechts) in ‘Mothering Sunday’.Beeld Robert Viglasky

In de film Mothering Sunday, gebaseerd op de gelijknamige novelle van Graham Swift uit 2016, is een zonnige Moederdag in 1924 het brandpunt is waar alle lijnen naartoe lopen.

Jane Fairchild (Odessa Young), die als vondeling opgroeide in een weeshuis, is dienstmeid van de familie Niven. Maar die bewuste zondag is ze vooral de maîtresse van Paul Sherringham (de immer charmante Josh O’Connor), zoon van een andere, met de Nivens bevriende aristocratische familie.

De betekenis van Mothering Sunday ligt in de elliptische vertelstijl: steeds weer springt de film vanuit andere momenten in Jane’s leven naar die dag. Sprongen die nooit willekeurig zijn, maar werken zoals een geur je plots kan terugbrengen in een situatie van jaren geleden. Een gebaar, een geluid, of de volgorde waarin iemand zich aankleedt.

Zo omspant de film decennia; tegelijk strekken die paar zondagse uurtjes zich tot een oneindigheid uit. De vertelstructuur schurkt tegen gekunsteld aan, maar op een paar momenten na weet regisseur Eva Husson (Bang Gang: A Modern Love Story) die associatieve overgangen heel natuurlijk te laten stromen.

Een asbak op een naakte buik

Dat de film begint met de woorden ‘er was eens’ is een indicatie dat wat we zien geen objectieve weergave is van die zondag. Het is een keer op keer herinnerde versie. En herinneringen, zoals David Vann schrijft in de roman Legend of a suicide, zijn ‘oneindig rijker dan het origineel’.

Het zintuiglijke Mothering Sunday onderstreept dat. In deze herinnerde zondag springen details naar de voorgrond. Een asbak die rust op een naakte buik, jam die van vingers wordt gelikt. Er klinken echo’s door van de manieren waarop het had kúnnen gaan.

De film laat zien dat de mens niet alleen gevormd wordt door ervaringen, maar vooral ook door het berouw, de warmte of berusting waarmee die ervaringen worden herinnerd.

Mothering Sunday

Regie Eva Husson
Met Odessa Young, Josh O’Connor, Olivia Colman
Te zien in Cinecenter, City, Filmhallen, Tuschinski

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden