PlusAlbumrecensie

MonThruSun brengt romantiek uit de jaren zestig terug

null Beeld

Bij de kleine lettertjes wordt Dave Stewart bedankt. Die van The Eurythmics, ja. Dat zit zo: in de jaren negentig leidde Hans Bos de Brabantse band Soft Parade, die onder contract stond bij Stewarts label Anxious. Soft Parade maakte aanstekelijke sixtiesmuziek, maar de echte doorbrak bleef uit.

Bos’ carrière krijgt een prachtig vervolg met het project MonThruSun. Let My Heart Not Become Blind, het debuutalbum van de los-vaste groep, was een jaar geleden al klaar, maar wordt vanwege de pandemie pas nu officieel uitgebracht.

Bos, die zingt en een waslijst aan instrumenten bespeelt, zit nog steeds flink in de sixtieshoek, maar dit keer lijkt The Velvet Underground de voornaamste bron van inspiratie. En dan niet The Velvet Underground van wilde en woeste songs over drugs en seks, maar die van romantische en lieve liedjes als Pale Blue Eyes en Sunday Morning.

In ICBWIW wordt stevig gerockt, voor de rest gaat het ingetogen toe. Sterke melodieën, heerlijke koortjes en een sound die ongedwongen en verzorgd tegelijk klinkt. Onder de muzikanten die Bos in MonThruSun heeft verzameld, treffen we virtuoos Robin Berlijn. Die kan geweldig tekeer gaan op zijn gitaar, maar stelt zich hier dienend op. Op Let My Heart Not Become Blind zijn de liedjes de baas.

Pop

MonThruSun
Let My Heart Not Become Blind
(Concerto Records)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden