Plus Filmrecensie

Monstri. is een minutieuze studie van een worstelend koppel

Monstri., het speelfilmdebuut van de Roemeense filmmaker Marius Olteanu, is een bitterzoet verhaal over een uitgeblust huwelijk. 

Pas in het laatste van de drie hoofdstukken waaruit Monstri. (‘Monsters’) bestaat, verschijnt de titel in beeld. Het is een gewaagde zet in een verder ingetogen speelfilmdebuut van de Roemeense filmmaker Marius Olteanu over een uitgeblust huwelijk, waarin afwezigheid grote vormen aanneemt. Zo zegt hoofdpersonage Arthur (Cristian Popa) tegen zijn Grindrafspraakje Alex, die alleen met mannen zoent als hij een relatie met hen heeft: “Nu wil ik je kussen, juist omdat ik weet dat het niet kan.”

Olteanu schiet zijn toonvaste relatiedrama in een veranderende beeldverhouding. In de eerste twee hoofdstukken volgen we respectievelijk de gehuwden Dana (Judith State) en Arthur, terwijl ze gedurende één nacht aan hun relatieperikelen proberen te ontsnappen. Het is vastgelegd in een beklemmende vierkante verhouding, een portretmodus die hen van de omgeving afsnijdt en daarbij hun vervreemding invoelbaar maakt. Tijdens het laatste hoofdstuk, waarin Dana en Arthur bij elkaar komen, verbreedt en versmalt deze verhouding meermaals om hun wankelende connectie te vatten.

De veelal in longtakes geschoten vertelling is een minutieuze studie van een worstelend koppel. Tot aan de sobere cinematografie vol grijstinten en de spaarzame dialogen is het duidelijk dat Olteanu handelingen voor zichzelf laat spreken. Het is de beeldtaal van de acteurs – de liefdeloze aanrakingen tussen Arthur en Alex, de vertrouwde koesteringen van Arthur en Dana ­– die de bitterzoete toon zet.

Olteanu toont zich meester in de stilte. Hij weet dat er geen hetzelfde is. Zo zien we de geladen spanning tussen Arthur en Alex die de ongemakkelijkheid van een eerste seksuele ontmoeting kracht bijzet, prachtig gecontrasteerd met de gemoedelijke stiltes tussen Arthur en Dana. Het koppel is misschien uit elkaar gegroeid, dat wil niet zeggen dat ze geen genegenheid meer voor elkaar voelen.

Boekarest is het derde stille hoofdpersonage. De appartementen die vanbinnen getoond worden – van de communistische appartementen van de jaren zeventig tot de gestileerde studio’s van het laatste decennium – verschaffen een blik in de worsteling van het land tussen conservatisme en progressieve invloeden.

Dan is er de stilte die hangt rondom maatschappelijke taboes: de kinderloosheid van het koppel die vooral Dana wordt aangerekend en de verborgen biseksualiteit van Arthur. Zijn dit de monsters waar de film zijn titel aan ontleent? Tegelijkertijd geven deze afwijkingen van de norm aanleiding voor wederzijdse ondersteuning. Zo redt Arthur zijn vrouw tijdens een feestje van een gesprek over moederschap en draait Dana op voor de kritiek op de keuze van het koppel om geen kinderen te krijgen.

In de laatste scène vraagt Dana aan Arthur waarom hij al die jaren bij haar is gebleven. Hij kaatst de vraag terug: “Waarom blijf je nog steeds bij mij?” Een simpel antwoord is er niet. Wel is duidelijk dat de liefde in verschillende gedaanten kan bestaan. Monstri. eindigt terwijl het beeld opnieuw versmalt.

Monstri.

Regie Marius Olteanu
Met Alexandru Potocean, Cristian Popa, Judith State
Te zien in Eye, Het Ketelhuis

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden