Plus

Moniek Postma: ‘Ik ben gek op techniek en priegelwerk’

Moniek Postma (69) stond als styling director aan de wieg van de tijdschriften Living en Linda − waarvan ze ook het nieuwe redactiepand inrichtte. Maar ze is vooral druk met het maken van sieraden. Michelle Obama bezit ook een ketting van haar hand. 

Moniek Postma’s sieraden hebben veel trouwe fans, onder wie Linda de Mol. Beeld Otto Polman

Zelf draagt ze zelden sieraden, af en toe een paar lange kettingen als ze de deur uitgaat, maar die gaan thuis meteen weer af omdat ze in de weg hangen bij ‘het rommelen’. Met dat rommelen bedoelt Moniek Postma de vele uren die ze doorbrengt in haar huisje achter in de tuin in Amsterdam-Oost, waar ze unieke, opvallende sieraden maakt die inmiddels ook Michelle Obama hebben bereikt. 

Trouwe fans

Een ketting met een foto van Barack en de kinderen, op de achterkant een foto van de lovebirds in hun studententijd, afgegeven aan haar assistent. “Ik zoom bij elke foto van haar in om te kijken of ze ’m draagt.”

Linda de Mol en Jildou van der Bijl, creative director NET 5 bij Talpa Network, zijn enkele van Postma’s trouwe fans. Net als Rozemarijn de Witte, met wie ze ooit het blad Linda ontwikkelde. “We hebben samen nog een brief bij Linda in de brievenbus gegooid om te polsen of ze het zag zitten.” 

Na de Gerrit Rietveld Academie runde Postma winkel Santekraam in Amsterdam-West, waar ze rokken verkocht, gemaakt van oude spijkerbroeken. Ze werkte met De Witte bij Ariadne en VT Wonen, later bedachten ze samen tijdschrift Living, waar Postma als styling director verantwoordelijk was voor het beeld.

Scharreldingen

Toen de redactie van Linda, een man of tachtig, besloot te gaan verhuizen, was er maar één aangewezene voor het interieur: Postma. Sinds twee maanden zetelt de redactie in het nieuwe vrijstaande pand tussen de kwekerijen in Naarden. De verbouwing en inrichting namen een jaar in beslag. 

“Het pand zat bomvol kleine kantoortjes, we hebben alles eruit laten slopen, muren, plafonds, vloeren, en nu is het een droomplek met een vijver en een groot terras. En fijne kleuren, de keuken donkergroen, de gangen steenrood, de lift fuchsia.”

De sieraden die Postma maakt, zijn altijd uniek en vaak in opdracht. ‘Ik ben gek op techniek en priegelwerk.’ Beeld Otto Polman

Het interieur is een mix van modern met ‘scharreldingen’, veel meubels komen uit de vintage- en designloods van Neef Louis maar vooral van Marktplaats. “Daar vond ik ook een grote donkerbruine leren bank. Ik kreeg ’m zelfs gratis, de man die ’m kwam brengen zei: ‘Het is wel een beetje een pornobank’, dus zo noemen we dat ding nu. We hebben ’m voor ingebruik­name wel eerst goed schoongeboend.”

Ze denkt dat ze in een vorig leven mogelijk een zwerver is geweest. “Als ik op straat mooie hoekjes zie, dan denk ik vaak: hier zou ik best kunnen slapen.” Het scharrelen tussen oude spullen zit haar in ieder geval in het bloed. Na het overlijden van haar buurman, een oogarts, erfde ze dozen vol lensjes die hij gebruikte om iemands oogsterkte te bepalen. Ze zette ze op elkaar, stopte er een foto tussen et voilà, de basis voor haar sieraden was geboren. 

Sindsdien begon de speurtocht naar oude horlogekettingen en bijzondere foto’s op rommelmarkten in Frankrijk, Italië, Amerika en Canada en laatst nog in Tokio. “Een te gekke markt bij de paardenrennen, ze waren in shock toen ik probeerde af te dingen.” Ze heeft inmiddels zo’n tachtig albums en dozen vol foto’s.

“Heerlijk voyeuristisch en interessant. Zo zie je Amerikanen en Canadezen uit de jaren vijftig lachen en met mannen sjansen, in een tijd waarin wij dat nog niet deden.” Of een foto van een groepje mensen in bikini, naar ze vermoedt genomen in de jaren zeventig in Suriname. Inmiddels verwerkt in een ketting. “Wát een vondst.”

Bij Images & Portraits | Fabien Breuvart photography in de Parijse Rue Charlot kocht ze flink in voor de aankleding van het lanceringsfeestje van l’Homo. “Hun hele bak met erotische homofoto’s uit de jaren zestig heb ik onder mijn arm meegenomen. Een experimenteel feestje was het, toiletten met rood licht, opblaaspoppen met grote piemels aan de binnenkant van de toiletdeuren zodat iedereen zich rot schrok.”

Liefdevolle verpakking

Toen Postma met het gehele Linda-team negen jaar geleden in hotel ACE in New York verbleef, vroeg de manager haar enkele kettingen te maken voor zijn zussen en dochters, met de as, een foto en een stukje van de lievelingsjurk van zijn overleden moeder. 

Van het een kwam het ander, inmiddels verkoopt ze haar sieraden bij Wolf­ware in de Utrechtsestraat, bij Los Enamorados, het hotel-restaurant van Rozemarijn de Witte en Pierre Traversier op Ibiza, en op afspraak aan huis. “Ik maak veel in opdracht. 

Mensen geven me een foto van de kinderen of een overleden dierbare; mijn man, fotograaf Otto Polman, dupliceert de foto zodat ze het kostbare origineel behouden. Ik snijd ’m uit, plak ’m op koper, daaroverheen komt een laag koud email.”

Momenteel zijn haar poppetjes van bot en hoorn populair, de onderdelen laat ze in India maken, waarna ze twee dagen lang op een ketting of paar oorbellen zit te broeden. “Ik ben gek op techniek en priegelwerk. 

Ik gooi veel weg, het resultaat moet perfect zijn.” Dat perfectionisme zet zich door in de liefdevolle verpakking. Een antiek blikje met een foto, waarop de persoon een mini-versie van de ketting of oorbellen draagt die erin zit.

Ze staat binnenkort op de Friese markt Flinke Zomer Favorieten in Hemelum, en in augustus op een beurs in Silver Lake, Los Angeles. “Daar komen veel grappige mensen op zoek naar gekke dingen.” Je kunt ook een afspraak maken, via @moniekpp.

Het personeel van een winkel in Tokio was dolenthousiast, Postma moet nog een keer terug voor een presentatie van haar werk aan de eigenaar. “Ach, misschien ooit nog een keer”, zegt ze, “maar ik zou wél dolgraag bij mijn droomwinkel ABC Carpet & Home in New York liggen. Bij Liberty’s in Londen? Nee joh, daar durf ik niet eens naartoe te mailen. En ik kan ook niet zóveel maken hè, ik doe het in mijn eentje en dat wil ik graag zo houden.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden