PlusInterview

Modetalent Luca Hamers maakt kleding om in te verdwijnen

Het Amsterdamse modetalent Luca Hamers studeerde deze maand af aan het prestigieuze Central Saint Martins en werd bedolven onder lovende reacties. Wie is hij?

Het ontwerp River uit Luca Hamers' The Shadow on the road collection. Beeld Daniel DRI
Het ontwerp River uit Luca Hamers' The Shadow on the road collection.Beeld Daniel DRI

Met zijn ­ingetogen duistere stijl viel hij altijd al een tikkeltje buiten de boot bij wat hij noemt ‘de uitbundige, theatrale huisstijl’ van Central Saint Martins. Zijn ideeën werden er, met name in de eerste twee jaar, zelden met applaus ontvangen. Luca Hamers (28) studeerde deze maand af aan de prestigieuze Londense universiteit van de kunsten, de plek waar grote namen als John Galliano, Alexander McQueen en Stella McCartney eveneens werden klaargestoomd om een verschil te gaan maken in de internationale modewereld.

De eindexamenshow werd, na een jaar met amper fysieke shows, groots verslagen door de Britse pers. Hamers’ mannencollectie kreeg lovende recensies en reacties. “Het was overweldigend, elke dag zat mijn mailbox vol.” Hij ontving verzoeken voor unieke stuks van Britse topmuzikanten, interessante Londense winkels zegden toe iets te willen doen met zijn prêt-à-porter als die over vier maanden af is (op het moment is er alleen de showcollectie en accepteert hij privé-orders).

Ook werden hem banen aangeboden, bij gerenommeerde modehuizen, maar ook bij kleinere merken waarvan hij fan is. Mogelijk moet hij verhuizen, maar hij is er nog niet uit. “Ik doe iets heel specifieks, ik wil alleen een plek vinden waar ik ook echt iets kan ontwerpen wat grote invloed heeft.” Namen noemen kan hij nog niet. “Ik heb mezelf aangeleerd pas iets te vieren als de contracten rond zijn.”

Hamers, gezegend met Nederlandse, Indische en Chinese roots, is de zoon van interior designer Brigitte Hamers en kunsthandelaar George Hamers. Hij zat tot zijn zestiende op het Vossius Gymnasium in Amsterdam, tot hij de kans kreeg de laatste twee jaar af te ronden op Institut Le Rosey, een chique kostschool in het Zwitserse Rolle. “Een geweldige tijd, al heb ik er niet veel vrienden aan overgehouden, er waren er maar weinig die de creatieve sector in wilden.”

Luca Hamers. Beeld Jake Osman
Luca Hamers.Beeld Jake Osman

Daarna volgde een marketingstudie en master aan het befaamde Imperial College London. De op twee na beste marketingschool van de wereld, zegt Hamers. Daarmee heeft hij naast de creatieve, ook de zakelijke tools in handen om goed beslagen ten ijs te komen met een startend modelabel.

Alien

Voor zijn eindexamenshow was zijn werk al te zien in Visual Rolodex, een nieuwe, jaarlijkse publicatie, waarin een selectie upcoming creatieven in Londen wordt belicht. Hij stond er als enige modeontwerper tussen. De beloning voor een raar jaar, waarin hij erachter kwam dat hij uitermate goed gedijt bij solitair werken in zijn studio aan huis in Notting Hill. “Ik had gelukkig op tijd geïnvesteerd in apparatuur, dus ik kon thuis goed uit de voeten. Daar had ik mazzel mee, want veel studenten waren in paniek omdat de school dicht was.”

In de zijkamer werkte hij in zijn eentje obsessief aan The Shadow on the road collection: ­zogenoemde ‘schaduwwezens’ vormden het ­silhouet van de collectie. “Ik hou erg van crea­ture design en ben dol op films waarin andere werelden gecreëerd worden, zoals het werk van de Zwitserse kunstenaar H.R. Giger voor diverse Alien-films.”

Hamers is eveneens groot fan van het merk Stone Island. Tijdens zijn studie kreeg hij de kans enkele stuks voor ze te ontwerpen en vond hij zijn designidentiteit. Die is geïnspireerd door de essays van de Amerikaanse Akiko Busch How to Disappear: Notes on Invisibility in a Time of Transparency. “We interacten tegenwoordig te veel met machines. Onze hedendaagse cultuur pusht ons om constant zo veel mogelijk van onszelf te laten zien. Met mijn kleding wil ik anonimiteit faciliteren als iemand even niet gezien wil worden of zich wil terugtrekken in zijn eigen wereld. Met ‘The Stillness Jacket’ bijvoorbeeld, een jas met cocoonfunctie die volledig is dicht te zippen. Voor de prêt-à-porter ga ik jassen uitbrengen waarin onder meer maskers en sluiers in capuchons zijn verwerkt.”

Hij is nu een team aan het formeren, zodat hij straks de ideeën en de technische instructies kan leveren en anderen de kleren maken. De catwalklooks maakte hij nog geheel zelf van ventile, een waterafstotend materiaal dat in de Tweede Wereldoorlog werd gebruikt door de Britse special forces.

Universum

Voor de headpiece moest hij zich in een maand 3D-software eigen maken en een 3D-printer leren gebruiken. “Daarna nog de stof om het masker krijgen; het was alles bij elkaar een ongelofelijk karwei.”

Naast het runnen van een eigen merk wil hij graag elders aan het werk. “Ik ben verslaafd aan leren en heb behoefte aan een mentor. Tijdens mijn studie heb ik voor Aitor Throup gewerkt, een ontwerper en kledingmerk van zeer hoog technisch, futuristisch niveau (hij maakte onder meer kostuums voor The Hunger Games). Mijn werk paste goed bij zijn universum.”

Luca Hamers 'River'. Beeld Daniel DRI
Luca Hamers 'River'.Beeld Daniel DRI

Duurzaamheid is zijn wapen in de strijd met fast fashion. “Merken waarvan ik fan ben, zoals Acronym en Stone Island, gebruiken materialen die niet per se supereco zijn, maar wel ijzersterk en functioneel. Daardoor kan een jack van generatie op generatie worden doorgegeven. Als de consument die functionele waarde meer gaat appreciëren, krijgt hij hopelijk minder behoefte om steeds iets nieuws te kopen.”

Laatst zag hij een familie van zes met ieder vier grote tassen de Primark uitlopen. “Ik kan me niet voorstellen dat ze er genoeg kastruimte voor hebben. Bovendien: wat je met je fysieke ruimte doet, heeft veel impact op je mentale ­gezondheid. Het kan erge stress veroorzaken omdat een deel van je brein continu bezig is met een checklist van bezittingen. We hebben veel

te veel spullen. Ik heb met veel plezier Stuffocation van James Wallman gelezen. Daarin wordt gesteld dat je dat teveel aan ‘rommel’ kunt zien als een roommate die geen huur betaalt.”

Minimalist

Als zelfbenoemd minimalist probeert hij zijn huis zo leeg mogelijk te houden, op zijn werktools en een bescheiden archief voor ‘research and development’ na dan. Zo wist hij een oude, Thaise vuilnismannenpet op de kop te tikken, waarvan de klep kan worden omgevouwen om het gezicht te bedekken. Maar ook Stone Islandjassen van veertig jaar oud. “Ik wil voelen hoe ze dragen.”

Zelf trekt hij bij tijd en wijle ook graag zijn pet wat lager over zijn voorhoofd. “Ik ben een zeer sociaal persoon, maar soms vind ik het aangenaam om mijn eigen ruimte te hebben. Fijn als kleding mij die keuze geeft.”

Een vergelijking met de stijl van de Amerikaanse ontwerper Rick Owens is snel gemaakt. “We hebben veel dezelfde kenmerken, Owens is de meester van het duistere, maar bij mij ligt de focus meer op het technische aspect dan bij hem.”

In zijn privéleven is hij een giganerd, zegt hij, doelend op zijn hobby war hammers, miniatuur sciencefictionmodellen die je zelf kunt samenstellen en verven. Zijn huis deelt hij met twee katten en zijn Russische vriendin Xeniya Otkidych (29). “Ze is een geweldige sparringpartner. Tijdens een van onze eerste dates ben ik half in slaap gevallen, omdat ik zo hard had gewerkt, maar zij had er alle begrip voor. Ze is zelf ook creatief ondernemer, eigenaar van patisserie O’ Be Joyful in Covent Garden, met sublieme taartjes en een op Wes Anderson geïnspireerd interieur: een soort Frans treinstation uit de jaren zeventig in een prachtig kleurenpalet.”

Nu de modewereld in zijn telefoon hijgt, laat hij er geen gras over groeien en wil hij dichter bij de Londense modecommunity wonen. “Geen van mijn vrienden woont in Notting Hill.” Deze week vond hij een appartement in Soho. “Tegen Chinatown aan, knus en met ruimte voor een atelier. Ik geloof in lean business: geen onno­dige kosten, een minimalistische set-up. Ik heb consultancy gedaan voor beginnende merken, het eerste wat ze fout deden, was een gigantische kantoorruimte huren en lanceringsfeestjes geven van 10.000 pond. Dat slaat nergens op. Ik wil geen popiejopie business waar veel geld wordt uitgegeven aan de lifestyle, het product moet voor zichzelf kunnen spreken.”

Een eigen winkel staat ook niet op zijn verlanglijst. “Een hoge huur geeft te veel druk, ik denk eerder aan een pop-up space. Ik ga ook geen grote collecties uitbrengen, maar telkens één ontwerp. Eén geweldige jas waarover ik helemaal tevreden ben. Mensen moeten nieuwsgierig zijn naar de rest en ik wil ze graag blijven verrassen.”

Kort modenieuws

Silver-haired influencers
Oud is niet afgeschreven, hebben merken in China ontdekt. De video’s van Grace Han (74) op Douyin, de Chinese TikTok, zijn een hit. Ze behoort tot de ­groeiende groep ‘silver-haired’ influencers. Met een video verkocht ze 5000 stuks van de kleding die ze droeg. Een filmpje van Wang Biyun (79, 20 miljoen fans op @GrandmaWangWhoOnlyWearsHighHeels) verkocht voor 2,32 miljoen dollar aan ­merchandise.

Nadia Marhoum
Het prille modelabel Riviss van Nadia Marhoum werkte voor het design van haar zijden sjaals samen met tatoeëerder Katelijne Laurens. Moslima Marhoum wil hiermee werelden samenbrengen die niet vaak samenkomen. Een deel van de omzet wordt gedoneerd aan Mama Cash.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden