Plus Interview

Modetalent Ferry Schiffelers borduurde 250 uur aan één jurk

Ferry Schiffelers won Lichting 2018 als beste afgestudeerde modestudent. Tijdens Amsterdam Fashion Week toonde hij zijn nieuwe collectie, met een beetje hulp van zijn vader en moeder. Verder deed hij álles zelf. Zo borduurde hij, tot bloedens toe, 250 uur aan één jurk. 

De nieuwe collectie van Ferry Schiffelers, getoond bij de Amsterdam Fashion Week. Beeld Puck Verheul

Geen feestje na zijn show in de Nieuwe Kerk, maar van­wege een lekke fietsband te voet naar huis, en ’s avonds met een koud biertje en een bezorgmaaltijd voor de buis. Voor champagne was geen geld, want Ferry Schiffelers (26) had alles geïnvesteerd in zijn collectie. “De lat lag hoog vanwege de verwachtingen, nu moest ik het ook zonder school waarmaken.”

De vorig jaar juni aan het Amfi afgestudeerde ontwerper maakt collecties voor speciale gelegenheden. Bij zijn winnende collectie Défilé de Deuil liet hij zich inspireren door rouwkleding en rituelen uit het victoriaanse tijdperk. “Ik kom uit Oirsbeek in Limburg, een dorp. Daar ga je letterlijk naar iederééns begrafenis. Dat gevoel van verdriet delen is mooi. Jammer dat niemand tegenwoordig meer in die emotie gekleed gaat, want kleding geeft verbinding zonder dat je hoeft te praten.”

De volledig zwarte collectie werd gekenmerkt door volumineuze ontwerpen met victoriaanse elementen en ‘ouderwets’ borduur-, brei- en haakwerk. Eén jurk bestond uit een grote strik van keperkatoen, gelamineerd met een plastic laag. Zijn vader maakte het handvat van een tas, in de vorm van een slang, waarvoor houten blokken aan elkaar werden gelijmd, in vorm geschuurd, daarna geplamuurd en bespoten met autolak. Schiffelers gaat niet over één nacht ijs. Een zeer volwassen collectiebeeld voor zijn leeftijd, vond de jury, ‘en prachtig gemaakt’.

Zelf draagt de ontwerper sinds zijn twaalfde uitsluitend zwart. “Niet opvallen daar voel ik me prettig bij.” Het leverde hem op het Amfi de bijnaam ‘Ferry Pluisvrij’ op, omdat er – ook aan het werk op het atelier – nooit een stofje of draadje op zijn kleding te vinden was. Dankzij de onafscheidelijke plakroller in zijn tas.

Vóór het Amfi volgde hij vier jaar de mbo-opleiding specialist mode/maatkleding aan het Summa College in Eindhoven. “Puur gericht op techniek, naaien en naaien. Ik heb er alleen maar zwarte kokerrokken gemaakt, een stuk of honderd.” De stap naar het Amfi stelde hij daarna nog een jaar uit, omdat hij Amsterdam erg spannend vond. “Achteraf viel het enorm mee, het is best een dorp.”

Gebreide bivakmuts

Hij heeft er zijn draai gevonden: hij woont met Marlou Breuls (van de Spongebobcollectie die in maart tijdens de Amsterdamse modeweek werd getoond), en vond er de liefde in Jazzy de Haas, die volgend jaar op branding afstudeert aan het Amfi. Vier dagen per week werkt Schiffelers in de fotostudio van de Bijenkorf (‘accessoires in de webshop online zetten, met alle info erbij’), en sinds maart werkte hij de overige dagen tot ’s avonds laat bij zijn schoonmoeder in Zaandijk – ze stelde een kamer als atelier beschikbaar – aan de collectie die hij vorige week zaterdag toonde.

Het bleek een vrolijker voortzetting van zijn vorige, die hij Ladies who Lunch noemde, geïnspireerd door de BBC-documentaire The Secret World of Haute Couture, die de privéwereld openbaarde van een elitegroepje excentrieke vrouwen die voor en tijdens het winkelen gaan ontbijten in Chanel en lunchen in Dior. De rouwperiode was voorbij: tijd voor wat lol met jurken in klassieke vormen gecombineerd met ‘stoffige technieken waarin ik de innovatie zoek’. “Ik ben niet van de 3D-printers.”

De overdadig gedekte tafel in het decor (met dank aan LM Flower Fashion Productions en Hydrangeaworld) was verlaten, de taartjes half opgegeten. Zijn lievelingsoutfit uit de rouwcollectie kreeg een luchtiger vertaling in de openingslook: een zwarte body met losse pofmouwen van taftzijde – de bovenste rand met uitstekende plooien die daarna zijn plat gevouwen – en een losse bivakmuts, die hij jaren geleden al breide.

Daarna veranderde de sfeer met bruine, zwarte, witte en gouden ontwerpen. Zo was er een off-shoulder babydoll, opgebouwd uit diverse organzalagen waarop zijn logo met sublimatie was gedrukt. Daaroverheen ging een sjaal, die een transparante laag over de jurk vormde, waardoor het logo subtieler werd. Hij maakte een witte blazer van een antiek tafelkleed dat hij vond bij Laura Dolls, en op satijn plakte. De losse taftzijden sjaal erbij werd geknoopt tot een dramatische strik. Een zwart mini-jurkje had een kleine queue (‘zo’n Marie-Antoinetteding’) waarin 25 meter taftzijde werd verwerkt, zijn lievelingsstof, die tot begin jaren negentig veel werd gebruikt in couturecollecties en nu een revival beleeft.

Aan een gouden bustierjurkje werkte Schiffelers 250 uur. “Eerst de basis gemaakt zonder baleinen, daarna de naden met de hand opennaaien zodat ze stevigheid geven. Daaroverheen ging een breisel van gouden linten en daar heb ik, met bloedende handen vol pleisters, zo’n tweeduizend gouden ornamentjes (schelpjes, Swarovskistenen en weet ik veel wat allemaal) op geborduurd. Ik heb er vier Netflixseries doorheen gejaagd tijdens het werken aan die ene jurk.” Model Pleun Keijsers van Micha Models (‘ze loopt ook voor Dior en Fendi’) droeg het jurkje tijdens de show.

Viktor & Rolf

Groots denken leerde Schiffelers tijdens een ­stage van vijf maanden bij Viktor & Rolf, waar hij meewerkte aan de Action Dolls-collectie. “Echt iets groots ontwerpen vond ik voor mijn stage nog eng. Ik dacht dat dat me toch niet zou lukken, maar dat is natuurlijk juist wat Viktor & Rolf doen. Zij hebben een onmogelijk idee en gaan net zo lang door tot het ze lukt. Nu weet ik dat groots denken loont.”

Daarvan getuigt ook de bruidsjurk, volledig opgebouwd uit witte zijden bloemen. Aangezien Schiffelers geen medewerkers of hulp van stagiairs heeft, moest hij flink aan de bak. Hij kocht 250 zijden bloemen – uiteindelijk werden het er 600, maar hij kreeg korting van Robru in Brunssum, die ook de zijden bloemen levert voor de concerten van André Rieu. “Het was mijn duurste look tot nu toe, want er zaten ook nog 1300 Swarovskisteentjes op.”

Alles wordt ontworpen in Photoshop. “Op gevoel, via collages: een look kan geboren worden uit 300 lagen foto’s, geplukt van internet, over elkaar. Ik haal er elementen uit, de mouwen bijvoorbeeld, vergroot ze, duw ze in elkaar, draai ze, en op een gegeven moment ontstaat er iets interessants. Daarna ga ik mouleren en patronen maken. Ik kan niet goed schetsen, dus daar word ik alleen maar chagrijnig van.”

Zijn vader (‘bewaker in een gevangenis en trainer van politiehonden’) maakte wederom de tassen – dit keer was het handvat een croissant. Zijn moeder (‘conciërge op een middelbare school’) verzorgde het haakwerk voor de haarbanden en losse gebreide mouwen.

De nieuwe collectie van Ferry Schiffelers, getoond bij de Amsterdam Fashion Week. Beeld Puck Verheul

Eigen winkel

Doel is een naam op te bouwen met couturecollecties en daarnaast accessoires verkopen, misschien ooit in zijn eigen winkel. “Voor een andere ontwerper werken kan altijd nog.” Hij zou graag Ariana Grande, Florence Welch, Lady ­Gaga en de Kardashians in zijn ontwerpen zien. “Ik ben groot fan van Kim. Dat mocht ik nooit zeggen op school, want dat is niet chic.”

Begin dit jaar stuurde hij op verzoek tien items naar Rita Ora: één denimlook droeg ze, vier stuks kwamen nooit retour. “Hadden ze zogenaamd nooit ontvangen, maar alle looks zaten in dezelfde doos. Ik heb sinds januari al meer dan tachtig mails gestuurd.”

Conceptstore X Bank heeft interesse in de haarbanden, geïnspireerd door croissants, die een co-lab waren met Yuki Isshiki van Demure Couture Hat op de Haarlemmerdijk. Mogelijk gaan ze samen een sublijn voor Demure maken. Deze week had Schiffelers ook een afspraak met de Bijenkorf voor een eventueel co-lab, maar nu eerst even tijd maken voor zijn vriend. Daarna gaat Schiffelers álles regelen waar hij de laatste maanden niet aan toe is gekomen. Te beginnen met het plakken van zijn fietsband, en dan weer achter de missing Rito Ora pieces aan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden