Plus

Model Dymphna Janse: 'Eindelijk voel ik weer dat ik leef'

In het modellenleven van Dymph bepaalden altijd anderen wat zij moest doen. Tot ze dat bestaan van aanhoudende prikkels stilzette om solo 'fijne dingen' te zoeken, met een artistiek product als resultaat.

Still uit de clip bij Dark Nights van het album BLU Beeld Bart Janse

Dymphna Janse, model, stortte zich na een burn-out onder meer op ­muziek. Het resultaat is het veel­belovende experimentele album BLU, een innerlijke zoektocht naar 'haar eigen ik'. Dit werd donderdag gepresenteerd in de studio van fotografe Desirée Dolron.

Doodeng vond ze het, solo optreden met slechts een laptop, MIDI-keyboard, microfoon en een apparaatje voor vocal effects; zo haar ziel blootgeven voor een groep van tachtig genodigden. Tot haar opluchting kreeg ze na afloop louter 'bijzondere' reacties.

Voor de 27-jarige Janse was de presentatie van BLU de afronding van een project dat anderhalf jaar duurde en waarbij ze álles zelf deed. Van het maken van de elektronische muziek op de computer, het inzingen en vervormen van haar stem, het inpakken van de cd's - 'lang op zoek geweest naar het juiste papier en lettertype' - waarbij ze op elke verpakking een blauwe stip schilderde, tot het schrijven en regisseren van de videoclip bij haar lievelingsnummer Dark Nights, waarin ze zelf de hoofdrol speelt.

In de clip, gefilmd en gemonteerd door haar broer Bart en opgenomen in haar geboortestad Breda, draagt ze een witte katoenen jurk. Ze liet die eerst in zijde maken door een Amsterdamse kleermaker, maar omdat de stof te veel glom, werd die versie afgekeurd.

Wekenlang zocht ze naar het perfecte jongetje dat een bijrol zou spelen. "De clip maken van 2.38 seconden nam uiteindelijk vijf maanden in beslag. Dus als ik ooit een speelfilm wil opnemen, weet ik wat me te wachten staat."

Spontane vocalen
Datzelfde perfectionisme stopte Janse in haar debuutalbum. "Geen idee in welk genre het valt. Elektronisch, alternatief, experimenteel met indie invloeden?" BLU bestaat uit elf minimalistische tracks met verrassende beats en ritmes die in contrast staan met de introverte, spontaan gecreëerde vocalen, waarbij ze veel stemeffecten gebruikt.

"Ik speel met mijn eigen stem en vocal effects net zo lang tot ik het juiste gevoel gevangen heb. Met mijn muziek wil ik mijn publiek graag meenemen in een emotionele, innerlijke reis. Gevoel staat daarin centraal. Een paar mensen hebben me gezegd dat mijn stem lijkt op de vocals in Rhye, een r&b-project van de Canadese Mike Milosh, dat zie ik als een groot compliment."

Inspiratie vindt ze in het werk van de elektronische muzikant Burial uit Zuid-Londen, 'heel tof, hele diepe sounds, vrij donker, maar het brengt mij in een sterke stemming'. Ook Grimes, FKA Twigs en het Franse Agar Agar 'zijn heel tof en heel eigen'. Net als avant-gardecomponist William Basinski, die experimentele meditatieve muziek maakt met oude geluidsopnames van bijvoorbeeld de natuur.

Voor de cover van BLU zocht Dymph naar de juiste kleur blauw Beeld -

Pas veertien was Dymphna Janse - artiestennaam Dym.ph - toen ze bij de internationale finale van The Elite Model Look in Marrakesh in de top 15 belandde. Twee jaar later ging haar carrière van start. Een te gekke, inspirerende tijd volgde, waarin ze voor zowel editorial als commerciële klussen de wereld minstens drie keer rondvloog.

Ze woonde een tijd in Londen en Parijs, vijf jaar in New York, en verbleef af en toe een paar maanden in Los Angeles. 'Continu zoveel prikkels'. Ze knikt naar een stapel dagboeken naast de bank in haar huis aan de Prinsengracht; sinds twee jaar woont ze weer af en aan in Amsterdam.

Halverwege 2014 eiste de drukte haar tol. "Mijn lichaam wilde niet meer. Te veel gereisd, te veel ervaringen en alsmaar door blijven gaan. Als model stap je telkens weer in andermans creatieve projecten waarover je niets te zeggen hebt. Dat is niet erg, maar ik verloor daarbij wel mijn eigen ik."

Tot ze alleen nog maar innerlijke leegte voelde, zegt ze. Daarna kwam de behoefte om allerlei vormen van expressie te onderzoeken. Ze vluchtte naar de rust in Los Angeles, een appartement tussen Venice en Santa Monica om de hoek van het strand, waar ze een organische zoektocht begon naar 'fijne dingen'. Ze volgde acteer-, dans- en zanglessen, begon met foto's maken, liedjes schrijven en schilderen.

Het was ook een vorm van terugkeren. Als meisje van 11 speelde ze in de musical Kunt U mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer?, op 8-jarige leeftijd drumde ze in een bandje.

"Muziek maken is voor mij ontlading. Toen het eerste nummer van BLU af was, Dark Nights, was ik zo blij. Dat nummer is zo wie ik ben en het geeft perfect het gevoel weer van de leegte die ik heb ervaren en de zoektocht naar datgene wat me weer blij maakte, wat me uiteindelijk weer deed voelen dat ik leef."

Naar de vrijheid
Hoe het verder gaat, ziet ze wel. "Misschien dat ik er op een gegeven moment mensen bij haal die iets cools doen met beats, of er nog een paar lagen aan toevoegen. Na dit soloproject voel ik me sterker om met anderen in de muziekwereld samen te werken, maar voor nu vind ik het vooral nog fijn om alles alleen te doen."

Ze wil meer live performances geven op bijzondere plekken. Ook wil ze graag muziek­video's regisseren, ze helpt momenteel een vriendin bij een afstudeerproject voor de HKU. Met een vriend in Los Angeles schrijft ze aan een korte film, waarin ze zelf gaat acteren en waarvoor ze ook de muziek gaat maken. Door haar succesvolle en lucratieve modellencarrière is er een vrijheid ontstaan waarin ze niets hoeft.

Ze heeft het modellenwerk wel weer opgepakt, maar de frequentie ligt lager, zodat er genoeg tijd overblijft voor persoonlijke projecten. Zoals het filmische verhaal - 'nee het is nog lang niet af' - waarvoor ze achttien dagen lang door een vriendin met camera werd gevolgd, rennend door Parijs, Londen, New York en LA.

"Al die gevoelens die ik daar heb doorstaan wilde ik nog een keer meemaken, maar dan rennend naar de vrijheid, naar de rust in mezelf, naar mijn eigenheid, omdat ik er jarenlang geleefd ben. Ik wilde er zelf de grond raken en het achter me laten."

BLU is te beluisteren op Spotify, de videoclip is ­onder meer op www.parool.nl te zien.

Modellenwerk komt nu op de tweede plaats Beeld Jennifer Kunes
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden