PlusInterview

Moby brengt orkestversies uit van zijn grootste hits: ‘Dacht dat het een grapje was’

Voor het eerbiedwaardige Deutsche Grammophon maakte Moby een album met orkestversies van zijn grootste hits. ‘Ik snap ook wel dat zulke muzikanten liever Dvorak spelen dan die simpele stukken van mij.’

Moby (Richard Melville Hall): ‘Met orkestversies van mijn grootste hits was een groter publiek verzekerd.’ Beeld Travis Schneider
Moby (Richard Melville Hall): ‘Met orkestversies van mijn grootste hits was een groter publiek verzekerd.’Beeld Travis Schneider

Zoomen wilde hij niet, wel bellen. Jammer, anders hadden we iets kunnen zien van zijn naar verluidt spectaculaire huis in de heuvels van Los Angels. “Ik woon mooi, ja. Mijn huis staat in het gebied tussen het Griffith Observatory, dat je misschien kent als de sterrenwacht uit de film Rebel Without a Cause, en het Hollywood Sign, dat je zeker kent. Hoor je de vogels tekeer gaan? Niet dat we hier in L.A. echt een winter hebben, maar sinds het lente is zijn ze constant feest aan het vieren.”

Dat deel van Los Angeles waar hij woont, is een goede plek om een pandemie door te brengen, zegt hij. “Het is hier altijd mooi weer en je kunt prachtig wandelen. Ik besef terdege hoe bevoorrecht ik ben.”

Vooraanstaand dierenactivist

In de popmuziek is Moby (Richard Melville Hall, 1965) waarschijnlijk de bekendste dierenactivist. Lang voordat het hip werd, maakte hij zich ook al sterk voor het veganisme. Hoe kijkt hij aan tegen corona? “Het is de zoveelste toevoeging aan een heel lange lijst van frustraties. Het is simpel: als mensen geen vlees zouden eten, hadden we nu niet in deze ellende gezeten. Als mensen geen vlees zouden eten, was het probleem van de klimaatverandering ook veel minder groot. Kanker, hartziekten en diabetes zouden de mens ook veel minder treffen. Bizar genoeg is het controversieel om dat alles te zeggen, terwijl het gewoon feiten zijn.”

Hier zou hij lang over kunnen doorgaan, maar we zouden het hebben over zijn nieuwe album Reprise. Tot zijn niet geringe trots verschijnt de plaat met orkestversies van zijn grootste hits op Deutsche Grammophon (DG), wereldwijd dé platenmaatschappij als het gaat om klassieke muziek. “Een paar jaar geleden gaf ik hier in Los Angeles een concert met het L.A. Philharmonic. Na afloop werd ik benaderd door iemand van DG: of ik een album voor ze wilde maken. Wíe, ik!? Ik dacht even dat ik in de maling werd genomen.”

Dat hij op Reprise terugkeert naar oud materiaal lijkt niet helemaal ‘Moby-like’. “Ik kreeg artistieke vrijheid. Ik had ook een plaat kunnen maken met heel experimentele twaalftoonsmuziek, maar dan was ik er zeker van geweest dat er niemand naar zou luisteren. Met orkestversies van mijn grootste hits was een groter publiek verzekerd.”

Terug naar New York

In zijn jeugd hoorde hij veel klassieke muziek. “Mijn moeder had een heel eclectische smaak. Ze hield van Rachmaninov, maar ook van Jefferson Airplane en John Coltrane. Op jonge leeftijd ging ik graag door haar platen. Het DG-beeldmerk was een van de eerste logo’s dat ik kende.”

Tijdens het opnieuw arrangeren van oorspronkelijk elektronische nummers als Go, Porcelain en Natural Blues werd hij automatisch teruggevoerd naar de tijd dat hij ze schreef. “Ik kwam uit de punkhoek en stapte in 1990 over naar de elektronische dansmuziek. Met een paar andere armoedzaaiers woonde ik in New York in een appartement op 14th Street, de kakkerlakken kropen er over de vloer. Om eten te kunnen kopen, bracht ik op straat gevonden blikjes naar een recycling center. Had je me toen moeten vertellen dat mijn muziek nog eens uitgevoerd door een orkest zou verschijnen op Deutsche Grammophon.”

De muziek op Reprise wordt uitgevoerd door The Budapest Art Orchestra. Moby was niet bij de opnames. “Ik haat vliegen. Bovendien: wat had ik er aan toe te voegen? Die orkesten zijn super­professioneel, werken razendsnel. Ik snap ook wel dat zulke getalenteerde muzikanten liever Dvorak spelen dan mijn simpele stukken.”

De vocalen op het album worden verzorgd door een leger van grootheden, onder wie jazzzanger Gregory Porter, countrylegende Kris Kristofferson en rocker Mark Lanegan.

“Vroeger wilde ik niets anders dan zanger worden en dan liefst net zo goed als Paul McCartney of David Bowie. Al snel besefte ik dat ik een heel beperkt bereik had. Als punk kon ik er mee wegkomen, tegenwoordig is mijn stem alleen bruikbaar als het geluid van een onzekere, witte man van middelbare leeftijd.”

Bowie in het voorprogramma

Over Bowie gesproken, op Reprise staat ook een cover van Heroes. Moby was, tot zijn eigen verbazing, bevriend met Bowie. “Rond 2000 kwam hij bij me in de buurt wonen in Lower Manhattan. Niet veel later kreeg ik een mail van hem: hij had mijn adres via zijn manager en vroeg of ik zin had om een keer koffie met hem te drinken. Ja, natuurlijk wilde ik koffiedrinken met mijn favoriete popartiest aller tijden!”

De twee raakten niet alleen snel bevriend, ze gingen ook samen op tournee. “Die vriendschap was al bizar, maar tijdens die tour stond hij erop dat hij elke avond als eerste optrad. Indertijd durfde ik het niet eens hardop te zeggen, zo krankzinnig was het: David Bowie was mijn voorprogramma. Later kwam ik er achter dat hij gewoon vroeg weg wilde omdat hij geen zin had na de concerten in een file verzeild te raken.”

Niet alleen tijdens hun eerste ontmoetingen was Moby behoorlijk starstruck. Dat gevoel bleef hij gedurende zijn vriendschap met Bowie altijd houden. “Het was of ik omging met royalty. Als ik bij hem thuis was, dacht ik voortdurend: dat is David Bowies bank, dat is David Bowies keuken, dat is David Bowies tafel… Ik speelde dat ik het heel normaal vond dat we vrienden waren, maar volledig relaxed ben ik nooit geweest.”

Moby: Reprise (Deutsche Grammophon)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden