PlusFilmrecensie

Minyan: gevoelig portret van een jongeman onder de dreigende schaduw van de aidsepidemie

In het speelfilmdebuut van Eric Steel, Minyan, zien we hoe adolescent David worstelt met zijn identiteit, zijn Russische-Joodse wortels en zijn seksualiteit. Steels regie blinkt uit in simpele, veelzeggende beelden, maar veel scènes voelen nét wat te kort.

Elise van Dam
Samuel H. Levine als David in Minyan, het speelfilmdebuut van Eric Steel. Beeld Filmdepot
Samuel H. Levine als David in Minyan, het speelfilmdebuut van Eric Steel.Beeld Filmdepot

Een aantal keer in Minyan bekijkt adolescent David zichzelf vluchtig in een spiegel. Hij kijkt naar dat spiegelbeeld met een lichte verwondering, alsof het hem moeite kost wat hij aan de buitenkant ziet te verenigen met wat hij van binnen voelt.

David (Samuel H. Levine) worstelt met zijn identiteit. Zijn Russische wortels, zijn geloof, zijn seksualiteit; het zijn allemaal elementen die deel uitmaken van wie hij is, maar zich niet zo makkelijk laten optellen tot een harmonisch zelf. Het zijn elementen die elkaar in de weg zitten, schuren en botsen en daarmee David steeds in strijd brengen met zichzelf.

Minyan, vernoemd naar het Joodse principe dat er ten minste tien Joodse mannen nodig zijn voor een gebedsdienst, is een gevoelig portret van een sensitieve jongeman die in het Brighton Beach van de jaren tachtig, onder de dreigende schaduw van de aidsepidemie, zijn gevoelens voor mannen verkent. Met zijn grootvader (Ron Rifkin), die de ene parabel na de andere uit zijn mouw schudt, bespreekt hij zijn twijfels en wat het betekent om Joods te zijn.

Eric Steel maakt zijn speelfilmdebuut met Minyan. Eerder maakte hij documentaires, waaronder het indrukwekkende The Bridge, over de vele suïcides vanaf de Golden Gate Bridge. Steels regie blinkt uit in subtiele gebaren, in simpele maar veelzeggende beelden. De steelse blikken die David op zijn spiegelbeeld werpt, de twee tandenborstels die samen in een bekertje staan in een appartement waar twee Joodse mannen samenwonen.

Maar tegenover die subtiliteit staat een veelheid aan thema’s en personages die de film wat uit evenwicht brengt. Veel scènes voelen net te kort, alsof ze worden afgebroken nog voor ze volledig tot wasdom zijn gekomen. Hetzelfde geldt voor de relaties. Tegelijk weet Steel zelfs in de kortstondigste van die ontmoetingen betekenis te leggen. Minyan is een film vol aanrakingen die soms vluchtig zijn, maar vrijwel altijd teder.

Minyan

Regie Eric Steel
Met Samuel H. Levine, Ron Rifkin, Christopher McCann
Te zien in Het Ketelhuis

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden