Plus

Miles Aldridge brengt een ode aan dramatisch leven

De Britse fotograaf Miles Aldridge exposeert opnieuw in de Amsterdamse Reflex Gallery. Zijn surrealistische foto's van vrouwen met neonkleurig schaamhaar in absurde, ongemakkelijke situaties zijn vaak - raar, maar waar - een knipoog naar zijn moeder.

Thought After Filthy Thought Beeld Miles Aldridge

Het werk van Miles Aldridge is onder meer opgenomen in de collecties van het Victoria and Albert Museum en de National Portrait Gallery in Londen, maar hij heeft een speciale band met de Amsterdamse Reflex Gallery. Eigenaar Alex Daniëls is namelijk de eerste geweest die de kunstwaarde van zijn werk erkende en Aldridge een solo-expositie gaf: The Cabinet in 2006. Inmiddels zijn ze vijf tentoonstellingen en diverse publicaties verder.

Voor zijn meest recente werk, te zien op de nieuwe expositie genaamd Art History, werkte Aldridge (53) samen met kunstenaars Maurizio Cattelan, Gilbert & George en Harland Miller.

Met Cattelan bracht hij een nacht door in museum Monnaie de Paris tussen Cattelans installaties. Daar kwamen zes foto's uit voort, waaronder één met Cattelans beeld van de Poolse paus Johannes Paulus II, die geveld door een meteoriet ter aarde is gestort en voorover op een rood tapijt ligt, omringd door glasscherven uit het verbrijzelde plafond. Het beeld leidde tot verhitte debatten in het Poolse parlement. Aldridge legde het ook nog aan de voeten van een blote vrouw met fluorkleurig schaamhaar.

Standbeeld
"Maurizio gaf me carte blanche met zijn werk en het leek me te gek het te combineren met wraakzuchtige naakte femme fatales," zei Aldridge zondag in de galerie tijdens de officiële opening. "How can we destroy the pope even more. Such a great idea." Ja, Maurizio en hij hebben een hoop lol gehad, voegt hij er nog aan toe.

Wil Aldridge met het werk shockeren? "Ik vind het prettig als mijn foto mensen doet nadenken en nieuwe inzichten kan geven, zoals het werk van Marcel Duchamp, maar in deze wereld, die al boordevol beelden is, ben ik niet per se bezig met shockeren. Er staat al genoeg schokkends in de kranten. Wel vind ik het interessant een beeld te creëren dat zichzelf niet makkelijk verklaart, maar ook iets van de kijker vraagt."

Voor de after Gilbert & George-serie verbleef Aldridge een dag bij het beroemde kunstenaarsduo in Oost-Londen. "Ze wonen er al sinds 1965. Ik had ze al eens bezocht voor een portret. Op mijn aanbellen volgde toen een extreem georganiseerde begroeting. George deed de deur open en Gilbert was perfect schuin achter hem gepositioneerd, alles zag er zo geregisseerd uit, het leek een soort standbeeld."

"De eerste foto van mijn serie baseerde ik op die ontmoeting. Zo werk ik altijd, ik gebruik ervaringen en verwerk die in een soort film of theaterstuk. Hier maakte ik het beeld iets gecompliceerder door het model als man aan te kleden. Als kijker vraag je je af: 'Is het een seksafspraak of is de belastingman op visite?' Ik hou van die verwarring."

Gecompliceerde types
Ook Gilbert & George gaven Aldridge de vrije hand. Het enige idee waarmee het duo niet instemde was een foto van het model tussen de heren in bed.

Miles Aldridge had zijn eerste solo-expositie in 2006 Beeld Miles Aldridge

Met Harland Miller zat hij samen op school, ze hadden eenzelfde jeugd, zegt hij, 'en hetzelfde type moeder'. Hij maakte van Harlands drie meter hoge schilderijen van boekcovers weer boeken, en gaf ze in handen van een model dat - typerend voor zijn werk - leeg voor zich uitstaart.

"A slightly uncomfortable quality is what I'm after," legt hij uit. Op zijn foto's staan personen die in een snoepkleurige setting wezenloos voor zich uit staren. Ze zijn gekwetst en verward, en leiden een dramatisch leven.

Aan die fascinatie voor gecompliceerde vrouwen - 'ik ben er mijn leven lang door omgeven, mijn zussen, mijn ex' - ligt vooral de herinnering aan zijn vroeg gestorven moeder ten grondslag. Nadat zijn vader, Alan Aldridge, die psychedelisch werk maakte voor Andy Warhol en The Beatles, met de noorderzon naar LA vertrok, werd zijn moeder nooit meer de oude.

Heldinnen
"Het beeld van haar dat ze gevangen zat in huis, mét de kinderen, blijft me bij", zegt Aldridge. "In mijn foto's zijn sporen van mijn moeder verwerkt. Bijvoorbeeld in een koraalkleurige lippenstift, het type kous dat een model draagt, of een haarstijl."

After Cattelan Beeld Miles Aldridge

Met de passieve gezichten van zijn modellen, een soort masker, wil Aldridge zijn 'heldinnen' eeuwigheidswaarde meegeven, net als de Mona Lisa. "Het zijn vrouwen die niet weglopen, ze zitten voor altijd vast in de scene, zijn eeuwig opgesloten met de katten. Ze bezitten alles wat ze wilden hebben en nu liggen ze voor eeuwig in Saint Laurent op de keukenvloer."

Tja, daar word je niet vrolijk van, zou je denken, maar tachtig procent van de verzamelaars van zijn werk is vrouw. "Een grote eer, ik zou het haten als mijn werk vooral mannen zou aanspreken. Vrouwen moeten erom lachen, ze herkennen zichzelf in de vrouw die haar best doet er glamourous uit te zien, maar nog geen taart kan bakken."

Modeseries maakt hij nog zelden. De afgelopen twintig jaar werkte hij voornamelijk voor de Italiaanse Vogue, maar na de dood van hoofdredacteur Franca Sozzani eind 2016, 'is alles er veranderd'. "Franca was legendarisch en ze gaf me zoveel vrijheid." Nu schiet hij alleen nog editorials voor het Franse tijdschrift Numéro. "Maar alleen als ik carte blanche krijg, want dan ben ik op mijn best."

Art History - Miles Aldridge, tot en met 22 mei.

Fiona Hering werkt voor Vogue Nederland.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden