PlusFilmrecensie

Mijn Rembrandt toont op sterke wijze de emotionele waarde van kunst

Meer dan 10.000 bezoekers hebben Mijn Rembrandt in de bioscoop gezien, goed voor de Kristallen Film-status. Nu is de documentaire alleen nog op Picl.nl te zien.

Met Mijn Rembrandt betoont regisseur Oeke Hoogendijk zich opnieuw een zorgvuldig chroniqueur van de museumwereld. Zij stortte zich daar eerder al op met Het nieuwe Rijksmuseum (uitgebracht als vierdelige televisieserie en later ook als bioscoopfilm) en de korte tv-docu Marten & Oopjen: Portret van een huwelijk.

Die laatste draaide om de internationale intriges rond de peperdure aanschaf van twee schilderijen van Rembrandt door het Rijksmuseum, uiteindelijk samen met het Louvre. Dat verhaal wordt in Mijn Rembrandt verwerkt in een grote weefsel van Rembrandtverhalen. De documentaire draaide vorig jaar (in het 350ste sterfjaar van de schilder, waarbij uitgebreid werd stilgestaan) al op het ­Idfa. In de bioscopen wist het sinds de release op 5 maart ruim 10.000 ­bezoekers te trekken – goed voor een Kristallen Film. Vanwege de sluiting van de bioscopen is de film nu (vroeger dan gepland) beschikbaar gemaakt via het VoD-platform Picl.

De spannendste rode draad van de film wordt gevormd door een andere intrige: die rond kunsthandelaar Jan Six. Die presenteerde in 2018 en 2019 twee nieuw ontdekte Rembrandts. De ontdekkingen en vooral de verwikkelingen die erop volgen worden in Mijn Rembrandt van dichtbij ­gevolgd. Hoogendijk en cameramannen Gregor Meerman en Sander Snoep, die uitblinken in subtiel betekenisvolle composities, tonen heel intiem Six’ geldingsdrang.

Weerwoord van diens collega Sander Bijl, die Six beschuldigde van vals spel bij de aanschaf van een van de werken, ontbreekt. Maar ook zonder is wel duidelijk hoe hard het eraan toe kan gaan in de kunstwereld, als het om tientallen of zelfs honderden miljoenen gaat.

Hoogendijks film is het sterkst waar niet de financiële, maar de emotionele waarde van Rembrandts werken centraal staat. Neem het moment waarop een Amerikaanse kunstverzamelaar toegeeft dat hij de eerste Rembrandt die hij kocht een kus op de geverfde lippen gaf. Het mooist zijn de scènes bij de Schotse hertog van Buccleuch, een innemende kerel die over het schilderij Lezende oude vrouw spreekt als een geliefd familielid. “Zij is de krachtigste aanwezigheid in dit huis.” Door Hoogendijks camera bezien is zij ook de krachtigste aanwezigheid in de film.

Mijn Rembrandt

Regie Oeke Hoogendijk
Te zien via Picl.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden