Plus

Michiel Vos: 'Ik zie en hoor ik meer dan een reguliere verslaggever'

Via zijn schoonfamilie ziet journalist Michiel Vos (Terzake, RTL Late Night) veel meer van de Amerikaanse politiek dan 'gewone' journalisten. "Op een partijtje van de Kennedy's in 2004 was ik echt nog een toerist."

Michel Vos op de Democratische conventie in Philadelphia. Beeld Maartje van Hoek

Het is dag twee van de Democratische conventie in Philadelphia en de Nederlander Michiel Vos (45) is vanochtend vanaf het chique Le Meridien hotel met een heuse motorcade richting het Wells Fargo stadion gereden. Hij reed in een colonne van zes auto's, met enkele motoragenten voorop. De auto's zijn tot aan de conventie-arena gereden, waar een skybox wachtte met uitzicht op het podium.

Dat privilege is niet voor iedere journalist weggelegd. Sterker: de overige 14.999 journalisten die op de conventie aanwezig zijn deze week komen vrijwel allemaal met de metro ($2,25 voor een enkeltje) naar Broad Street. Of misschien per Uber. Hun verslagen tikken ze vanuit een perstent, waar op dag één van de conventie het regenwater met bakken tegelijk naar binnen komt.

Vos komt niet in de mediatentent. De Amsterdamse journalist woont in New York en trouwde in 2005 met Alexandra Pelosi, documentairemaker voor betaalzender HBO en de dochter van Nancy Pelosi. Nancy Pelosi is de minderheidsleider in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, voormalig Voorzitter van het Huis en een bekende Amerikaanse politicus wier vader afgevaardigde was in het Huis namens Maryland. Bovendien is ze deze week als supergedelegeerde gemachtigd om haar stem uit te brengen op Hillary Clinton (of Bernie Sanders). Vos, zijn vrouw en hun twee zoontjes Thomas en Paul hebben daarom een vloerpas; een op elke conventie gewilde pas waarmee je in het hele stadion kunt rondlopen.

Voor het gesprek met Het Parool komt Vos naar het Xfinity Center, op het terrein van de Democratische conventie. In een kleine eetzaal zitten Amerikanen naar een tv-scherm te kijken waarop de conventie wordt uitgezonden. "Ach, zo zit je er dan dus bij," zegt Michiel Vos grappend.

U bent journalist, maar bezoekt de conventie met schoonfamilie. In welke functie bent u hier?

"Als familielid. Mijn hele schoonfamilie is hier. Alexandra en haar zussen, hun kinderen. Het is voor ons een familiefeest. We komen op allerlei bijzondere plekken, zoals vanochtend nog op een ontbijt voor de gedelegeerden van Californië. Daar zou ik als Nederlandse journalist nooit binnenkomen."

CV

Geboren 19 december 1970
Opleiding rechten, politicologie, UvA
Loopbaan advocaat, vanaf 2000 stagiair bij Max Westerman in New York. Daarna o.a.: Goedemorgen Nederland, EenVandaag en RTL Late Night. Ook docu My America (VPRO).

Toch heeft u dinsdag nog een livegesprek gevoerd met Amsterdam voor RTL Late Night.
"Ik moet dat uit elkaar houden. Ik ben hier als gast van mijn schoonmoeder. Alle deuren gaan hier voor ons open en iedereen roept: 'Hey, Nancy.' Toen ik in mijn eentje richting de plek liep waar ik live ging voor RTL Late Night, moest ik plots overal mijn accreditatie laten zien. Ik moest door de security alsof je een vliegtuig binnenstapt. Dat heb ik nooit als ik met mijn schoonfamilie rondloop."

Kunt u uw werk als onafhankelijk journalist goed uitvoeren als u op een conventie de gast bent van uw schoonmoeder, een prominente Democraat?
"Dat kan. Amerikaanse politici weten hoe het spel in elkaar steekt. Bovendien ga ik mijn schoonmoeder niet live in een interview allerlei lastige vragen stellen. Al zou ze dat niet raar vinden, want zij weet als politicus dat scherpe vragen beantwoorden bij haar werk hoort."

Gebruikt u uw connecties om interviews te regelen met politici die normaal voor buitenlandse journalisten onbereikbaar blijven?
"Nee, want daar zou ik weinig mee opschieten. Ik kan op een fundraiser wel aan Obama vragen of ik hem mag interviewen, maar dan zegt hij toch: 'Natuurlijk! Gaan we regelen.' En dan komt er vervolgens niets van, want dan zegt zijn persteam alsnog nee. Of ik krijg twee minuten om met Bernie Sanders te praten, dat schiet toch niet op? Ik heb mijn les geleerd. Ik heb een paar keer geprobeerd mijn connecties te gebruiken, maar als ze merken dat ik uit Nederland kom, gaat het gesprek niet door. Bovendien houd ik veel meer van verhalen vertellen. Op televisie ga ik live, en begin ik gewoon te praten. Over Michelle Obama, over Donald Trump. Laat mij maar vertellen. Bovendien weet ik veel meer over de Amerikaanse politiek dan de gemiddelde journalist."

Hoe bedoelt u?
"Als ik met mijn schoonfamilie op zo'n conventie rondloop, zie en hoor ik meer dan een reguliere verslaggever. Ik leer dingen die je niet in The New York Times leest."

Kunt u een voorbeeld geven?
"Wij gaan elk jaar naar het verjaardagsfeest van Joe Biden. Daar zijn dan ook alle broers van Biden, en die lijken allemaal op elkaar. Een stel gezellige Ieren. Iedereen kent elkaar. Op de conventie in 2004 in Boston stonden we op het partijtje van de Kennedy's. Er werden grappen gemaakt, want mijn vrouw had voor ik haar kende wel­eens een date gehad met een Kennedy. Ik dacht: wat gebeurt hier? Daar was ik echt nog een toerist. Nu weet ik hoe de lijntjes lopen. Obama bijvoorbeeld, die komt echt uit een andere politieke 'clan' dan de Pelosi's en de Kennedy's."

Leest u Nederlandse kranten, volgt u het nieuws in Nederland?
"Nee, dat zou ik wel moeten doen."

Waarom doet u het dan niet?
"Het interesseert me niet. Ik weet dat ik hier blijf wonen. En Nederlanders houden van alles wat in Amerika gebeurt. Amerika is mijn 'business', daar verdien ik mijn geld mee. Op een conventie als deze wil ik ook bij de Amerikanen blijven. Ik ben hier als schoonzoon. Maar ik gebruik alles wat ik zie in mijn verhalen."

U bent Amerikaan en stemt op de Democratische kandidaat. Stellen uw opdrachtgevers weleens vragen over uw uitgesproken politieke kleur en de connectie met uw schoonfamilie?
"Ik zie mensen in Nederland wel eens op Twitter roepen dat het niet deugt wat ik doe. Maar ik weet zeker dat Terzake (Het Belgische equivalent van Nieuwsuur, red.) mij juist belt vanwege mijn schoonfamilie. Omdat ik door alles wat ik in mijn familie meemaak, veel meer extra lagen kan aanbrengen in een verhaal. Want ik zie die lagen van dichtbij."

In een verkiezingsjaar is in Nederland meer interesse in Amerikaans nieuws dan in de andere drie jaar. Wat doet u als de verkiezingen achter de rug zijn?
"Ik geef lezingen over Amerika bij bedrijven in Nederland. En ik ben producer voor mijn vrouw. Zij heeft net een film uit over geld en politiek, Money en Politics."

Uw vrouw werd (ook in Nederland) bekend dankzij de documentaire Journeys with George, een portret van George Bush tijdens zijn verkiezingscampagne in 2000. Zouden jullie met Trump of Clinton zoiets kunnen doen?
"Ik denk wel met Trump. De klik tussen Alexandra en George Bush was geweldig. Hij mocht dat kleine meisje uit een linkse, elitaire familie heel graag. Ze kenden elkaar bovendien. En dat zie je in de documentaire. Bush was in die documentaire enorm zichzelf. Ontspannen, grappig. Dat is cruciaal. Veel Amerikanen die ik spreek zeggen dat Trump in zijn campagne geen toneelstukje speelt, dat hij echt is zoals je hem ziet. Hij straalt uit dat hij niet te koop is. Want hij is al rijk. Ik weet niet of dat klopt, want ik heb hem nog nooit ontmoet. Zijn dochter wel, Ivanka. Ik zat laatst naast haar tijdens een diner."

Dan belt zijn vrouw Alexandra vanuit de skybox. "Are you okay?" vraagt Vos. Dan: "Ja, ik kom eraan." Hij hangt op. "Heb je genoeg zo? Ik moet ervandoor." Dezelfde avond gaat de familie Pelosi naar een feest met Italiaanse Amerikanen, onder meer de gouverneur van New York, Andrew Cuomo. Maar eerst nadert het moment dat Hillary Clinton de meerderheid van de stemmen in het Wells Fargo Center krijgt. Daarmee is zij de eerste vrouwelijke presidentskandidaat van een grote partij. "Daar móet ik bij zijn. Hier wordt geschiedenis geschreven."



Opgebiecht

Leermeester: "Max Westerman. Hij nam me mee naar mijn eerste
politieke bijeenkomst, in 2000 in Michigan. Een campagnebijeenkomst van Al Gore. Hier werd mijn interesse voor Amerikaanse politiek gewekt. En zag ik de film van Alexandra (nu zijn vrouw) en durfde ik haar aan te spreken toen ze in De Balie kwam. Zonder Max was ik haar nooit tegengekomen."
Beste in uw vak: "Anderson Cooper van CNN. Die stelt zulke fijne vragen, heel open en los. 'So, can she still win?' Zo makkelijk. Hij gaat zitten en hij lult."
Slechtste in uw vak: "Geraldo Rivera van Fox News. Die eikel met dat snorretje. Max Westerman zegt altijd: 'In Amerika wordt de beste, maar ook de slechtste televisie gemaakt.'"
Beste advies ooit gekregen: "'Don't matter the question, just give him your answer.' Met andere woorden: weet wat je wilt zeggen, en zeg dat. Ook al is het geen antwoord op de vraag. Amerikanen kunnen zichzelf heel goed verkopen."
Slechtste advies ooit gekregen: "Al het advies dat je naasten je geven net voordat je live gaat. Mijn moeder zei een keer iets ongelukkigs, ik weet niet precies wat, vlak voor ik een VPRO avond presenteerde in Rotterdam. Het was de eerste keer dat ik zoiets deed. Haar opmerking zat me zo dwars, dat ik de avond niet goed begon."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden