Michel van Egmond is niet graag op de redactie: 'Mijn speelveld ligt buiten'

Voor het boek Kieft heeft Michel van Egmond (46) de NS Publieksprijs gewonnen. Die kreeg hij vorig jaar ook al, voor 'Gijp'. 'Mijn voldoening haal ik niet alleen uit goede verkoopcijfers.'

Michel van Egmond Beeld Harmen de Jong
Michel van EgmondBeeld Harmen de Jong

Een dag op pad met Michel van Egmond begint met koffie in zijn appartement in de Rotterdamse wijk Laurenskwartier. In zijn tjokvolle boekenkast staan behalve de twee bestsellers 'Kieft' en 'Gijp' ook zijn eerdere boeken, zoals 'Wandelen met Cruijff', 'Het pak van Louis van Gaal' en 'Een avond met Paul Gascoigne'. Daarvan verkocht hij er gemiddeld vijfduizend.

Van Egmond heeft voor Voetbal International een paar jaar de rubriek Balverliefd geschreven, voetbalgerelateerde reportages over zaken als de blindentribune bij AZ, of de gebeurtenissen in het Friese dorpje Buitenpost op de dag dat Ajax op bezoek komt - dat werk. Door voormalige VI-hoofdredacteur Johan Derksen werd hij liefkozend de mooischrijver van de redactie genoemd.

Vorige maand is hij gestopt bij het blad en nu richt hij zich voornamelijk op het schrijven van boeken. Zijn radar voor bijzondere verhalen staat altijd aan. En als die radar geen signalen opvangt, komen er wel verzoeken binnen. Dit keer voor een te schrijven biografie over Lenie 't Hart, de bekende voormalige directeur van de zeehondencrèche in Pieterburen. Het succes van 'Gijp' en 'Kieft' is niet onopgemerkt gebleven.

Heeft u altijd al boeken willen schrijven?
'Ik hou van schrijven. Waarvoor maakt niet zo veel uit. Het is een beetje een valkuil in de journalistiek: als je goed schrijft, krijg je voordat je het weet een leidinggevende functie en ben je chef. En dan doe je veel, behalve schrijven.'

Over leidinggevende functie gesproken: u werd nog even genoemd als opvolger van Johan Derksen als hoofdredacteur van het blad VI.
'Er zijn wel meer namen genoemd. Ik heb een hoofdredacteurschap nooit zien zitten. Voor de vorm hebben we er eens een gesprek over gevoerd; daarna was ik er nog meer van overtuigd dat het niets voor mij was. Ten eerste omdat ik mezelf niet in staat acht zo'n redactie te leiden, ten tweede omdat ik totaal geen zin heb om met personeelszaken en onkostendeclaraties bezig te zijn.'

U werkt nu niet meer op de redactie. Waarom niet?
'Ik schrijf Balverliefd niet meer, maar met mijn overgang naar de uitgeverij is verder niet zo veel veranderd. Tot op heden bestond de uitgeverij uit één persoon: Marieke Derksen. In korte tijd zijn er veel boeken uitgegeven en ben ik ervan overtuigd geraakt dat ik als schrijver en ideeënbedenker waarde kan hebben bij de uitbreiding van de uitgeverij.'

'Het vertrek van Johan heeft best voor wat turbulentie gezorgd op de redactie, maar daar krijg ik weinig van mee. Onlangs was ik er voor mijn afscheid, daarvoor was ik er drie maanden niet geweest. Ik kwam daar sowieso nooit, mijn speelveld ligt buiten.'

Uw volgende boek gaat over de taferelen achter de schermen bij het tv-programma Voetbal International. Daar bent u na het WK gestopt als eindredacteur.
'De tv-wereld is niet mijn wereld. Ik heb veel mensen voorbij zien komen die er niet beter van zijn geworden. Het heeft me veel gebracht hoor; ik had Kieft nooit kunnen schrijven zonder het programma. Als kind had ik ooit een handtekening aan hem gevraagd, verder kende ik hem niet toen hij bij ons aanschoof. Tv was altijd iets voor erbij, ik wil gewoon het liefste achter mijn laptop zitten en rommelen met woorden.'

Wat kunnen we van uw nieuwe boek verwachten?
'Ik heb de gekte achter de schermen van het programma vijf jaar meegemaakt. Het idee voor een boek, dat in mei moet verschijnen en ik maak met mede-eindredacteur Jan Hillenius, is min of meer ontstaan vanuit de behoefte van anderen. Wij zijn nooit op een feestje waar mensen niet vragen of de ruzie tussen Wilfred Genee en Johan Derksen wel echt is. Het zijn gecompliceerde karakters. Johan Boskamp, Hans Kraaij junior, Genee, René van der Gijp en Derksen - daar zit wel een boek in.'

Bent u een makkelijk karakter? Blijkbaar worden u dingen verteld die anderen niet los krijgen.
'Ik denk dat dat komt doordat ik nooit zo op zoek ben naar het harde nieuws. Het interesseert me niet of een trainer zijn contract zal verlengen. Daar vraag ik ook nooit naar. Louis van Gaal wil niet meer met VI praten, maar ik ga meestal gewoon naar hem toe, het liefst zo lullig mogelijk. Dan ga ik naast hem staan en babbel ik wat. Mensen voelen mij denk ik niet als bedreiging, omdat ik niet zit te peuren naar iets wat de volgende dag in de krant moet.'

Maakt het voor u nog uit of een bijzonder verhaal al dan niet over voetbal gaat?
'Nee. Ik ben nu eenmaal in die wereld terechtgekomen door mijn werk voor Voetbal International, en eerder voor Holland Sport, Hard Gras en Feyenoord Media, dus daar stuit ik op onderwerpen. Ik sluit niet uit dat ik eens een andere kant opga.'

Terwijl u het voor het oog van de camera niet zo goed kunt vinden met de 'literaire elite'.
'Mijn reactie bij de uitreiking kwam er wat venijniger uit dan bedoeld was. Ik heb helemaal geen problemen met Tommy Wieringa of Saskia Noort, die ik overigens niet als de literaire elite beschouw. Alleen: het is twee jaar gegaan over hoe rijk ik zou zijn geworden van de boekjes en welke rol 'de grote pr-machine' van het tv-programma Voetbal International daarin heeft gespeeld. Natuurlijk heeft dat invloed, maar het werd bijna minachting van de lezer. Als de lezer inderdaad elk boek zou kopen dat Johan in de uitzending omhoog houdt, had de uitgeverij van VI veertig bestsellers per jaar.'

'We zien wel waar het schip strandt. Als ik van mijn volgende twee boeken vijfhonderd exemplaren verkoop, is het snel voorbij, denk ik. Ik wil me vooral richten op verhalen die mij oprecht interesseren. Als je geforceerd ergens mee aan de slag gaat, werkt het niet.'

De biografie van Lenie 't Hart wordt niet geschreven door Michel van Egmond, vrees ik.
'Dat vrees ik ook. Daar voel ik niets bij. Ik sluit niet uit dat er een goed boek zit in het leven van Lenie 't Hart, alleen heb ik niet de neiging naar Pieterburen te rijden. Als ik hoor dat Louis van Gaal zijn biografie in het Duits heeft laten vertalen en presenteert op de boekenmarkt in Frankfurt, zou ik wel meteen in de auto springen voor een reportage. Dan voel je: dit kan niet mis.'

null Beeld anp
Beeld anp
null Beeld anp
Beeld anp
null Beeld anp
Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden