Plus Holland Festival

Michel van der Aa blijft de wereld verbazen

Michel van der Aa biedt wederom een indrukwekkende interactieve ervaring. Na Sunken Garden en The Book of Sand, volgt er opnieuw een innovatief hoogstandje met Eight.

De luisteraar/belever loopt met koptelefoon en VR-bril door een virtueel domein. Beeld michel van der aa

Michel van der Aa blijft de wereld verbazen. Na Sunken Garden, de eerste 3D-opera, en The Book of Sand, de eerste interactieve digitale liederencyclus, komt hij nu met Eight, het eerste interactieve audiovisuele virtual reality poëem.

Kon je bij The Book of Sand het verloop bepalen door te kiezen voor een van de drie ‘lagen’ die de componist je aanbood, waardoor je zowel muzikaal als visueel een andere invalshoek op hetzelfde stuk aangeboden kreeg, met Eight zet hij een volgende stap. De luisteraar/belever kan nu niet meer op zijn luie gat blijven zitten, maar dient een fysieke prestatie te leveren. Hij of zij loopt rond in een virtueel domein, of beter gezegd een ambigue droomwereld, waarin het verloop van de ervaring deels door eigen handelen wordt bepaald.

Net als in The Book of Sand is de Australische sopraan Kate Miller-Heidke de vocale soliste en ook het Nederlands Kamerkoor is weer van de partij. Het muzikale aandeel wordt gecompleteerd door de elektronische muziek die Van der Aa in zijn studio op zijn computer vervaardigde.

Rode sneeuw

Die soundtrack krijgt de bezoeker te horen via een hoofdtelefoon, die hij bij het betreden van de foyer op de derde verdieping van het Muziek­gebouw krijgt opgezet, samen met een VR-bril en alles wat daarbij hoort.

De muziek, vintage Van der Aa, neigt overwegend naar zijn meer poppy kant. Prachtige, altijd sierlijke melodieën zijn ingebed in ondersteunende harmonieën van synthesizers of de stemmen van het kamerkoor. De gezongen tekst stelde hij zelf samen uit het werk van Borges, Lorca, Pessoa, Tarkovski en Whitman en zijn te abstract om er dwingende betekenissen aan te kunnen ontlenen.

Bij binnentreden ontmoet je een oudere vrouw, dan een jongere, dan een kind. Onderweg kom je voor­werpen uit ouder visueel werk van Van der Aa tegen (leuke inside-­grapjes). De ruimtes zijn soms nauwe gangen en soms weidse vergezichten – een panoramische blik vanaf een rotshoogte over een bosrijk landschap, of een onafzienbare houten vloer tot in de oneindigheid.

Wie iets te voortvarend de oneindigheid inloopt, zoals ondergetekende deed, klapt tegen een hekje aan. Duidelijk niet de bedoeling. Erg mooi is de rode sneeuw die je vanuit een zwarte nacht tegemoet waait. Je bent benieuwd wat er na de volgende bocht staat te gebeuren. Maar er komt geen volgende bocht. Zeer abrupt is het avontuur afgelopen.

Muziektheater – Holland Festival

Eight

Van Michel van der Aa

Gezien 4/6, Muziekgebouw

Te zien t/m 23/6, aldaar

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden