Plus

Michaela DePrince danst hoofdrol in bioscoopfilm na twee jaar vol blessures

Irek Mukhamedov, Michaela DePrince en choreograaf Ted Brandsen in Coppelia. Beeld Tonnie van Gessel/DUTCH NATIONAL BALLET

Na twee jaar last te hebben gehad van pijnlijke blessures danst Michaela DePrince weer. Ze heeft de hoofdrol in Coppelia, een bijzondere animatie-dansfilm. ‘Zodra ik dans, word ik weer mezelf.’

In een loods op een bedrijventerrein in Westpoort lopen drie vrouwen rond in pakken van azuurblauwe stof die hun complete lichaam bedekken: van hun tenen, via de topjes van hun vingers tot aan hun kruin. Ze zouden zo lid kunnen zijn van de Blue Man Group, maar het drietal is iets heel anders aan het doen: het zijn balletdanseressen die zo op de eveneens azuurblauwe set moeten verschijnen voor de opnames van de animatie- en dansfilm Coppelia.

De film is gebaseerd op de moderne vertaling van het klassieke ballet uit 1870, dat choreograaf Ted Brandsen, directeur van Het Nationale Ballet, elf jaar geleden maakte. Hij schreef een hypermodern ballet over Zwaan (werkzaam in een juice bar) en Frans (sportinstructeur), wiens liefde wordt verstoord door de kwaadaardige dokter Coppelius. In het origineel is Coppelius een poppendokter; in de versie van Brandsen is hij een plastisch chirurg die met botoxbehandelingen en borstvergrotingen de perfecte schoonheid aan de vrouw wil brengen.

De film wordt een mengvorm van ballet en animatie, iets dat haast nooit is vertoond. Op het witte doek zijn echte en getekende dansers te zien, het decor wordt bijna geheel geanimeerd. Vandaar dat de set helemaal blauw is – en soms ook geel of groen: over die kleuren kan makkelijk getekend worden. De ballerina’s in de pakken worden later overgetrokken zodat geanimeerde figuren hun ledematen natuurgetrouw bewegen.

Duurste in Nederland

Het klinkt als een megaproject en dat is Coppelia ook – medewerkers fluisteren opgetogen dat het misschien wel de duurste in Nederland opgenomen film is na The Hitman’s Body Guard, de Hollywoodfilm waarin met speedboten door de Amsterdamse grachten werd gescheurd. Op de set lopen dan ook veel mensen rond. Eén regisseur houdt de dansers in de smiezen, twee man zijn uit België overgekomen om het animatiegedeelte te regisseren en er is een specialeffectsteam aanwezig. De man die over het camerawerk gaat, Tristan Oliver, is een grote naam in de animatiewereld – hij heeft Isle of Dogs en Fantastic Mr. Fox gemaakt, de prachtige stopmotionfilms van Wes Anderson.

De cast bestaat uit een boel beroemdheden. Acteur en voormalige profdanser Jan Kooijman heeft zijn balletschoenen uit de kast getrokken, net als de Britse balletlegende Darcey Bussell. Daarnaast zijn veel dansers van het Nationale Ballet te zien, zoals Igone de Jongh en Michaela DePrince, die hoofdpersoon Zwaan speelt.

“Het is een heel bijzondere ervaring; totaal anders dan wat ik hiervoor heb gedaan,” zegt DePrince in haar kleedkamer, wachtend op haar volgende scène. “Als ballerina acteer ik natuurlijk de hele tijd, maar dat moet heel dramatisch, zodat ik ook het publiek achter in de zaal bereik. Nu moet ik wat subtieler spelen. En ik moet mijn verbeelding veel gebruiken, vanwege de animaties. Dat je de hele dag de kleur blauw ziet is alleen niet zo geweldig. Het voelt soms net alsof je in een aquarium zit.”

Van iedereen die een rol heeft bemachtigd is DePrince misschien wel het meest in haar sas. Ze heeft net twee rottige jaren achter de rug, waarin ze niet kon dansen door blessures. “In 2017 scheurde ik mijn achillespees – heel pijnlijk. Dat duurde een jaar om te herstellen, mijn hechtingen wilden niet helen. En afgelopen december heb ik mijn enkel ernstig verstuikt. De zwellingen bleven maanden aan.” Zulke langdurige blessures zijn ook mentaal geen pretje, zegt DePrince. “Ik wéét dat ik goed ben in springen, ik wéét dat ik goed ben in draaien, ik wéét dat ik charisma heb op het podium, maar dat zelfvertrouwen raakte ik kwijt – en ik haat het ook om thuis te zitten, ik ben een heel actief mens. Het gaat nu beter met me. Zodra ik dans, word ik weer mezelf.”

Madonna werkt aan de verfilming van DePrince’s biografie ‘Ze noemden me een duivelskind’. Beeld Tonnie van Gessel/ DUTCH NATIONAL BALLET

Oorlogswees

DePrince vindt het ‘supercool’ om straks op het witte doek te zien zijn, maar het is niet de enige film waarmee ze bezig is: Madonna werkt aan de verfilming van DePrince’s biografie Ze noemden me een duivelskind uit 2014. Daarin heeft DePrince samen met haar moeder opgeschreven hoe ze als oorlogswees in Sierra Leone werd geadopteerd door een Amerikaans echtpaar, om dankzij haar enorme talent en doorzettingsvermogen sterdanser bij het Nationale Ballet te worden. 

“Ik geloofde niet dat het écht was, totdat ik Madonna in levenden lijve zag. Ik wil zoveel mogelijk betrokken zijn. Het is mijn verhaal, dus het moet wel kloppen.” DePrince heeft daarom uitgebreid met Madonna gepraat: over haar jeugd en haar adoptie, en hoe ze als oorlogsslachtoffer een kunstvorm ging beoefenen die haar als zwarte vrouw altijd heeft gediscrimineerd. “We hebben ook veel gesproken over de manier waarop we ballet diverser kunnen maken, want ook voor deze film gaat het heel moeilijk worden om zwarte ballerina’s te vinden die mij kunnen spelen. In de meeste balletgezelschappen zitten maximaal twee zwarte danseressen, ik ben in mijn gezelschap de enige. Dat verandert wel, maar het gaat heel langzaam.”

Wanneer de film met Madonna uitkomt is nog niet zeker, Coppelia draait eind volgend jaar in de Benelux en alle Duitssprekende landen in Europa. DePrince hoopt dat ze met de films een nieuwe generatie jonge ballerina’s zal inspireren ook de spitzen op te pakken – want het is een van de eerste keren dat een zwarte ballerina de hoofdrol speelt in zo’n grote bioscoopfilm als Coppelia. “Voor veel meisjes is het echt eerst nodig om iemand te zien die op ze lijkt, voordat ze beseffen dat ze zelf zoiets kunnen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden