PlusAchtergond

Micha Wertheim wordt steeds venijniger in het Kröller-Müller Museum

Cabaretier en ­publicist Micha Wertheim verbleef dit voorjaar op uitnodiging van het Gelderse Erfgoedfestival in het Kröller-Müller Museum. De residentie resulteerde in een absurdistisch beeld­essay.

Micha Wertheim. Beeld Eva Plevier
Micha Wertheim.Beeld Eva Plevier

“Voor ons bezoek aan Museum Kröller-Müller verlaten we de snelweg richting Otterlo, alwaar we onze auto parkeren en onze weg vervolgen op een van de talloze leenfietsen waarop jong en oud zich in Park De Hoge Veluwe voortbeweegt,” zegt Micha Wertheim aan het begin van de korte film die hij maakte op uitnodiging van het Gelderse Erfgoedfestival. Ook het logo van zijn ‘absurdistische beeld­essay’ is een verwijzing naar Weg van de snelweg, het NCRV-programma dat van 1984 tot 2002 ontelbare bezienswaardige plekken in heel Nederland in de spotlight zette.

De Amsterdammer is een van tien artiesten die afgelopen voorjaar op residentie zijn geweest op even zoveel bijzondere erfgoedlocaties in Gelderland. Akwasi bezocht het Afrika Museum in Berg en Dal, Roos Rebergen het Katholiek ­Documentatie Centrum in Nijmegen, Paulien Cornelisse het Flipje en Streekmuseum in Tiel. Wertheim bezocht het Kröller-Müller Museum, het rijksmuseum voor moderne en hedendaagse kunst in Nationaal Park De Hoge Veluwe te Otterlo.

‘Parel op Gelderse grond’

Wertheim ligt in het ‘mobile home’ van Joep van Lieshout, bestijgt de 300 tredes tellende trap van Krijn Giezen en pootjebaadt in de vijver in de voortuin, bij het bewegende sculptuur van George Rickey. Ondertussen reflecteert hij op de kunst, het museum (‘een parel op Gelderse grond’) en op de grondleggers: de Duitse Helene Kröller-Müller en de Nederlandse ­zakenman Anton Kröller.

Steeds vaker becommentarieert hij zijn eigen bespiegelingen. In eerste instantie zijn het onschuldige verbeteringen, bijvoorbeeld van de manier waarop hij ‘Helene’ uitspreekt. Maar allengs worden de correcties op zijn eigen ronkende teksten venijniger. “Het is wonderlijk, zo niet absurd dat deze boef na zijn ontmaskering met zoveel egards wordt behandeld,” verzucht Wertheim, staand voor het graf van Anton Kröller. “Als iemand het verdient om hier te liggen, dan is het de belastingbetaler, die ook toen al de rommel mocht opruimen die door het grootkapitaal werd achtergelaten.”

Het is niet moeilijk om verontwaardigd te zijn, maakt Wertheim zo terloops duidelijk, maar vergeet vooral niet dat in het kwaad en de oneerlijkheid ook heel veel schoonheid zit.

www.erfgoedfestival.nl

Micha Wertheim

De cabaretier en publicist verbleef in het Kröller-Müller Museum.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden