Plus

Met lome boksbewegingen reageert Gruwez op muziek van Debussy

 De invloed van Anne Teresa De Keersmaeker en Gruwez’ klassieke balletopleiding kleuren Piano Works Debussy. Beeld Danny Willems
De invloed van Anne Teresa De Keersmaeker en Gruwez’ klassieke balletopleiding kleuren Piano Works Debussy.Beeld Danny Willems

Lisbeth Gruwez brak door in het gezelschap van de Vlaamse beroepsprovocateur Jan Fabre. Haar poedelnaakte, in liters olijfolie gedrenkte performance Quando l’uomo principale è una donna (2004) maakte indruk. Drie jaar na deze succesvolle solo vertrok Gruwez bij Fabre om haar eigen gezelschap Voetvolk te beginnen. Met titels als It’s going to get worse and worse and worse, my friend en We’re pretty fuckin’ far from okay zette ze de Fabreske lijn door in haar werk als choreografe.

Voordat Gruwez toetrad tot de Fabre-cultus werd zij echter geschoold door een andere Belgische dansgrootheid: Anne Teresa De Keersmaeker. En het is juist dier invloed – samen met Gruwez’ klassieke balletopleiding – die de voorstelling Piano Works De bussy kleurt. Niet alleen de sneakers waarop Gruwez haar solo danst verwijzen naar verstokte gympendraagster De Keersmaeker. Ook de steeds weer door een breed uitzwiepende arm ingezette beweging die via de schouders wordt doorgegeven naar de rest van het lichaam is zeer herkenbaar.

Het grote verschil is, dat Gruwez van impuls naar impuls gaat, terwijl De Keersmaeker juist altijd met mathematische precisie haar bewegingspatronen op- en uitbouwt. Gruwez haar aanpak is veel intuïtiever, bij vlagen zelfs nonchalant. Dat past wonderwel bij de pianomuziek van Claude Debussy (1862 – 1918), die in zijn composities vaak voorrang gaf aan kleur en sfeer boven vorm en melodische ontwikkeling. Als Debussy zijn liefde voor Oosterse toonladders laat doorklinken, reageert Gruwez met tai chi-achtige motoriek.

En als de componist frivool versnelt, beantwoordt zij dat met de huppelpasjes van een ritmisch gymnastiekster. In het slot, als Gruwez haar formele pantalon met blouse heeft ingeruild voor een goudkleurige boxershort pareert ze Debussy’s muziek met lome boksbewegingen. Toch kan ze deze wedstrijd niet winnen.

In de vertolking door Claire Chevalier, op een prachtige antieke vleugel, klinken Debussy’s composities als gemaakt voor de eeuwigheid. Daartegenover blijven de bewegingsinvallen van Gruwez net teveel steken in de schetsfase.

DANS

Piano Works Debussy

Door Voetvolk en Claire Chevalier

Choreografie Lisbeth Gruwez

Gezien 18/4, ITA

Cultureel nut

Toen in september 2020 de theaters weer open mochten – na de Eerste Lockdown – ging dat gepaard met bevrijdende feestelijkheid. Goed, we zaten in theaters met links, rechts, voor en achter ons lege stoelen. Maar: we waren toch maar mooi terug. Nog even een paar maandjes op halve kracht draaien en dan stromen die theaters wel weer vol, zo luidde het overheersende sentiment.

Nu, in april 2021, na een veel langere en strengere lockdown, is de sfeer een stuk gelatener. Bezoekers van de voorstelling Piano Works Debussy stellen zich bemondkapt en gedwee op in de rij met in de aanslag: een qr-code die is gekoppeld aan een verplichte negatieve covidtest, een al net zo verplicht legitimatiebewijs en – o ja – ook nog een kaartje voor de voorstelling. Echt opgetogen is alleen die ene dame die vertelt dat dit al haar derde voorstelling is dit weekend – en dat allemaal op één covidtest!

Of dat meervoudige theaterbezoek de wetenschappelijke doelstellingen van deze Fieldlab-voorstelling doorkruist – dat is onduidelijk. Een andere bezoeker verbaast zich sowieso over het feit dat het blijft bij die ene test vooraf. Theatergangers hoeven zich in de periode na de voorstelling niet nogmaals op covid te laten testen. Dat roept de vraag op wat dan toch het wetenschappelijk nut is van deze exercitie. Over het culturele nut is iedereen het na afloop van de voorstelling wel eens: we zagen levende dans op levende muziek! En er is maar weinig dat dáár tegenop kan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden