Plus

Met Grunberg en wildvreemden op een hotelkamer

Voor zijn boek Thuis Ben Je - Berichten van een Hotelmens, een bundeling van zijn columns voor De Correspondent, nodigde Arnon Grunberg zaterdag mensen uit in een hotelkamer in Noordwijk aan Zee.

Arnon Grunberg is een hotelmens. Een goede reden om lezers uit te nodigen in een hotel voor de presentatie van zijn bundel Thuis ben je Beeld Robin Alysha Clemens
Arnon Grunberg is een hotelmens. Een goede reden om lezers uit te nodigen in een hotel voor de presentatie van zijn bundel Thuis ben jeBeeld Robin Alysha Clemens

In de uitnodiging, een maand geleden op de website van De Correspondent, schreef Arnon Grunberg: 'Ter gelegenheid van mijn nieuwe boek Thuis Ben Je - Berichten van een Hotelmens nodig ik u uit om zelf Hotelmens te worden. U bent van harte welkom, op één voorwaarde: dat u een uitpuilende koffer meeneemt.'

Honderdvijftig mensen reageerden het snelst op de uitnodiging en kochten een kaartje. Ze zijn verdeeld in tien groepen, ­verspreid over de dag. Zaterdag staat om drie uur een groep bij de fontein op het Vuurtorenplein in Noordwijk aan Zee. Met uitpuilende koffers.

'Soms moet je liegen'
De moeder van het petekind van Grunberg verzorgt de introductie op het Vuurtorenplein. De aanwezigen moeten van haar in een rondje gaan staan. Eerst een voorstelronde, daarna is de ­opdracht om drie ervaringen op te schrijven over een ontmoeting die in het leven voor een kans zorgde.

Een oudere vrouw, die met uitpuilende koffer helemaal vanuit Enschede is gekomen, zucht: "Was ik nu nog maar vijftien." ­Andere vrouwen moeten lachen. Daarna volgt de wandeling van een half uur naar het Vesper ­Hotel.

In de lobby wacht Qader Shafiq, vriend van Grunberg - en partner in diversiteit en duurzaamheid volgens zijn visitekaartje. De bedoeling is dat de groep over de ontmoeting een verhaal schrijft.

Competitief gedrag
Eerst tips van Hotelmens Grunberg op een blaadje: 'Wees niet bang voor het geschreven woord. Het is niet erger dan het spook onder uw bed. De een zal het moeilijker vinden dan de ander zijn competitief gedrag te onderdrukken. U mag de beste willen zijn, maar het hoeft niet. En wees eerlijk. Soms moet je liegen om eerlijk te zijn.'

Shafiq, die trouwens zo een van Grunbergs personages zou kunnen zijn, heeft zelf ook nog het een en ander te vertellen. Dat er voornamelijk Amsterdammers waren vandaag, maar ook een aantal Rotterdammers: "Die hebben toch een ander handschrift."

En dat iedereen ook buiten op het terras mag zitten, maar dan wél echt aan het verhaal moet werken: "We zijn geen toezichthouders." Ook raadt hij aan geen bier of wijn te drinken: "Ik heb eens geprobeerd te schrijven met een biertje vooraf, dat is me nog nooit gelukt."

Speelgoedautootje
Na een half uur is de tijd voor de schrijfopdracht voorbij en wacht Grunberg de groep op in zijn hotelkamer. Hij maakt - in een shirtje en een spijkerbroek - een ontspannen indruk. De schrijver probeert alle namen te onthouden, ook als hij daar drie keer om moet vragen.

Alle deelnemers lezen eerst hun verhaal voor en daarna halen ze één voorwerp uit hun koffer. Jan Tiggelaar (72) haalt een map tevoorschijn waarin keurig gearchiveerd staat welke boeken hij sinds zijn dertigste heeft verzameld.

­Tiggelaar: "Maar ik ben niet van het ergste soort, hoor. Vrienden van mij hebben van Hermans niet ­alleen elk boek, maar ook nog eens elke druk." Grunberg lijkt gefascineerd: "Ik heb in mijn ­leven veel verzamelaars ontmoet. Het waren bijna altijd mannen. Is het een mannelijke tic?"

Compleet gestoorde tic
Tiggelaar denkt even na. "Ik weet niet of het een mannelijke tic is. Het is in elk geval een compleet gestoorde tic." Vervolgens haalt een vrouwelijke deelnemer het shirt uit haar koffer, waarin ze alle drie haar kinderen baarde. ­Tiggelaar: "Dat zijn dan wel weer altijd ­vrouwen."

Aan het eind van de ontmoeting schuift een aantal vrouwen nog snel het boek onder de neus van Grunberg voor een handtekening. Er is weinig tijd, de volgende groep staat te wachten.

Eenmaal op het strand, tijdens de wandeling ­terug naar het Vuurtorenplein, bedenk je je twee dingen: waarom heb ik niet mijn auto geparkeerd bij het hotel? En wat hebben we eigenlijk precies gedaan vanmiddag? Of de aanwezigen nu hotelmens zijn geworden? Geen idee. Het was in elk geval enerverender dan de gemiddelde boekpresentatie. We zaten met Arnon Grunberg in een hotelkamer.

Thuis Ben Je - Berichten van een Hotelmens, Arnon Grunberg. €12,50, 256 blz. Vanaf dinsdag ­verkrijgbaar via o.a. decorrespondent.nl en Bol.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden